Τί συμβαίνει ὅταν μία τίμια Ἑλληνίδα μάννα ἤ/καὶ σύζυγος θῦμα τράφικινκ τοῦ καρτέλ φοροφαγάδων στήν Ἀθῆνα καί τίς Βρυξέλλες, πού βιώνει καθημερινά τὸ μακρύ χέρι τῆς κρατικὴς ἐξουσίας, νά καταληστεύῃ τόν μόχθο της, ἀγανακτεῖ μέ τό γαμωκράτος καί τήν ἐξοντωτική φορολογία, ὀρθώνει τό ἀνάστημά της στόν λαδοπόντικα ἐφοριακό γραφειοκράτη καί τοῦ κάνει τήν ΔΟΥ λαμπόγυαλο; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἄνθρωποι τῶν τοκογλύφων
Λυπούμεθα πού …στοχοποιεῖται ὁ Μαδοῦρο;
Θλίψις καί ὀργή;
Λύπη κι ἀγανάκτησις;
Φταῖν οἱ κακοί Ἀμερικανοί; Οἱ Ῥοκφέλερ; Ὁ πΣόρος;
Λοιπόν… Ἡ μόνη θλίψις καὶ πόνος βαθὺς καὶ ἀγανάκτησις ποὺ αἰσθάνομαι δὲν ἀφοροῦν πλέον στὸν Μαδοῦρο, ἀλλὰ στοὺς προδομένους …ὑπηκόους του.
Κατὰ σύμπτωσιν διάβασα αὐτό (Σεπτέμβριος 2016):
Βιομηχανικὴ Ἐπανάστασις, μία καθυστέρησις 1500 ἐτῶν
Συνέχεια
Φονιάδες, μαχαιροβγάλτες καὶ ἀνθέλληνες οἱ …«ἡγέτες» μας. (β)
Λέγαμε λοιπὸν γιὰ τὸ πόσο …«καλὰ παιδία», ἀπὸ …σπίτια καὶ μὲ «ἦθος καρδιναλίων» εἶναι οἱ (φερόμενοι ὡς) ἡγέτες μας.
Ἀπὸ μεσολαβητὲς γιὰ τὶς διαπραγματεύσεις γιὰ τὰ «δάνεια τῆς Ἀνεξαρτησίας», ποὺ μᾶς ἐκληροδότησαν τὰ χρέη, ἀλλὰ ὄχι καὶ τὰ χρήματα τῶν «δανείων»…
29 Μαρτίου 1828. Ἡ νομιμοποίησις τῆς τοκογλυφίας
…ἔως …«μιζαδόρους», «μπράβους», μαχαιροβγάλτες, νταβατζῆδες, παρτάκηδες, συκοφάντες, βολεμένους καὶ …«πορτάκηδες» ἀναγνωρίζουμε στὰ πρόσωπά τους.
(Ναί, αὐτὸ τὸ εἶδος, τῶν «πορτάκηδων» ἀφορᾶ κυρίως στὰ κομματόσκυλα, ποὺ ἀναλόγως τῶν …ἐξυπηρετήσεων, θεωροῦν κάποιον ἱκανὸ -ἢ μή- γιὰ νὰ εἰσέλθῃ στὴ μεγάλη παρέα τῶν πλιατσικολόγων!!!)
Συνέχεια
Θές καί νά σωθοῦμε;;;
Πόσο τό θές;
Πολύ;
Μήπως θές καί χρῆμα;
Τότε τρᾶβα στὴν …Μύκονο!
Ἐκεῖ ποὺ συνωστίζονται κάποιοι γιὰ νὰ χαζέψουν τὸν (κάθε) «μεγάλο» (καὶ πολυδιαφημιζόμενο) ῥέμο μὲ τὴν παρέα του.
Κι αὐτοὶ καλὰ κάνουν, ἐφ΄ ὅσον «γουστάρουν» (καὶ …μποροῦν, συμπληρώνω!!!)
Ἐμεῖς ὅμως γιατί καταπιανόμεθα μέ τό θέμα;
Ξε-θάβοντας ἕνα μῖσος ποὺ «κουκουλώνεται» ἐδῶ κι αἰῶνες…
Κρίνοντας ἀπὸ τὰ ἐπεισόδια ποὺ συμβαίνουν αὐτὴν τὴν περίοδο στὴν Τουρκία, μποροῦμε νὰ ἐξαγάγουμε πολλὰ συμπεράσματα γιὰ τὸ ποιὸν οἱ λαοὶ (καὶ εἰδικῶς σήμερα οἱ Τοῦρκοι) θεωροῦν ὡς ὑπεύθυνο γιὰ τὰ δεινά τους.

Τὸ παραπάνω ἄρθρον θεωρεῖ ὡς ἐγκέφαλον τῆς ἐπιθέσεως τὸν Ἐρντογὰν (τὶ πρωτότυπον!!!) καὶ ἀναφέρεται σὲ μερικὲς ἀκόμη ἐπιθέσεις ποὺ ἐδέχθη ἡ κεντρικὴ συναγωγὴ τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὶς τελευταῖες δεκαετίες.
Συνέχεια
