Διατηρώντας τοὺς χαχόλους πάντα χαχόλους!!!

Πολὺ σωστὰ ἐπάνω παρουσιάζεται τὸ χρῆμα, ἀλλά, γιὰ ἄγνωστον λόγο, δὲν παρουσιάζεται ὁ πανταχοῦ παρὸν καὶ τὰ πάντα ἐλέγχων τοκογλύφος.
Τὸ ἐὰν θὰ λέγεται βασιλεία, δικτατορία, κομμουνισμός, ἐθνικοσοσιαλισμός, φασισμὸς ἢ δημοκρατία τὸ μοντέλο, δὲν ἔχει σημασία. Παραμένει προσχηματικό. Τὸ μοντέλον εἶναι ἴδιο ὁπουδήποτε…!!!

Σὲ μίαν χώρα ποὺ ἐντέχνως διατηρῶνται οἱ συνθῆκες δικαιοσύνης (ποιός ἦλθε;) στὰ ὅρια τῆς ἀνομίας, τὸ πρῶτο ποὺ ἀντιλαμβάνεται κάποιος πολίτης, ὅταν θεωρεῖται ἐπισήμως πολίτης, εἶναι πὼς ἐὰν δὲν …συμπλεύσῃ μὲ τὴν γραμμὴ τῆς πολιτείας, τότε θὰ στοχοποιηθῇ καὶ τελικῶς, ἐὰν κριθῇ ἀπαραίτητον, θὰ ἀφανισθῇ. Συνέχεια

Ὅταν ὁ Ἕλλην δὲν σήκωνε «μυΐγα στὸ σπαθί του»…

 Μία Ἐθνικὴ Ἐπέτειος. Τὴν ἑορτάζουμε. Ἀργία.

Γιὰ κάποιους δὲν σημαίνει κάτι, ἁπλᾶ μία ἡμέρα ἀργίας ποὺ δίδει τὴν δυνατότητα γιὰ μίαν βόλτα στὸ Ζάππειο, γιὰ ἕναν καφὲ στὴν Αἴγλη καί, τὸ μεσημέρι, γιὰ ἕνα κοψίδι στὰ Βλάχικα στὴν Βάρη, στὰ Καλύβια ἢ στὴν Χασιά!

Γιὰ κάποιους ἄλλους  – ἀνάμεσα σὲ αὐτοὺς καὶ στὸν 54χρονο πλέον γράφοντα – εἶναι μία ἡμέρα συγκινήσεως καὶ προβληματισμοῦ, μία ἡμέρα ὑπερηφανείας, ἀλλὰ καὶ μία ἡμέρα πίκρας! Συνέχεια

Θὰ μᾶς τὰ πάρουν ὅλα γιὰ νὰ τὰ χαρίσουν στοὺς …τραπεζίτες!!!

Ἔτσι κάνουν business τὰ ἀριστερὰ τσογλάνια.
Τὸ σύνθημα «κανένα σπίτι στὰ χέρια τραπεζίτη» ἔγινε: «θὰ σᾶς τὰ πάρουμε ὅλα με ἑταιρεῖες τῆς μίας λίρας, μὲ ἕδρα τὴν Ἀγγλία καὶ τὴν ὑπογραφὴ Στουρνάρα…».

Συνέχεια

Διαχρονικὲς συνθῆκες λεηλασίας

Μία μικρὰ ἐπανάληψις σήμερα, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε ἐκ νέου τὰ ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ καὶ …αἰῶνες (ναί, ναί, αἰῶνες!!!) στὴν χώρα μας, εἰς βάρος μας καὶ εἰς βάρος ὅλων τῶν γενεῶν ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν!!!
Διότι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον τῆς ἀσυλίας καὶ τῆς ἀλληλοκαλύψεως καὶ τῆς διαπλοκῆς, ἀλλὰ ὅλης τῆς πολιτικῆς ἀντιλήψεως περὶ «δικαίου», περὶ «νόμων» (ὑπερασπίσεως τῶν καταχραστῶν) καὶ περὶ ἐξουσίας γενικότερα.
Κι ὅταν ἀναφερόμεθα σὲ ἐξουσία γενικότερα, ἐννοοῦμε ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἐκδοχές της, ποὺ μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ προσχήματα, ἁπλῶς καταδυναστεύει λαούς, τοὺς γενοκτονεῖ κατὰ περίπτωσιν, ἀσκώντας τὴν ἐξουσία της μὲ τὴν βία καὶ τὸν φόβο καὶ τὸν θάνατο.
Συνέχεια

Χέρι χέρι τὰ ἁρπακτικὰ κατὰ …πολιτῶν!!!

Τί συμβαίνει ὅταν μία τίμια Ἑλληνίδα μάννα ἤ/καὶ σύζυγος θῦμα τράφικινκ τοῦ καρτέλ φοροφαγάδων στήν Ἀθῆνα καί τίς Βρυξέλλες, πού βιώνει καθημερινά τὸ μακρύ χέρι τῆς κρατικὴς ἐξουσίας, νά καταληστεύῃ τόν μόχθο της, ἀγανακτεῖ μέ τό γαμωκράτος καί τήν ἐξοντωτική φορολογία, ὀρθώνει τό ἀνάστημά της στόν λαδοπόντικα ἐφοριακό γραφειοκράτη καί τοῦ κάνει τήν ΔΟΥ λαμπόγυαλο; Συνέχεια

Λυπούμεθα πού …στοχοποιεῖται ὁ Μαδοῦρο;

Θλίψις καί ὀργή;
Λύπη κι ἀγανάκτησις;
Φταῖν οἱ κακοί Ἀμερικανοί; Οἱ Ῥοκφέλερ; Ὁ πΣόρος;

Λοιπόν… Ἡ μόνη θλίψις καὶ πόνος βαθὺς καὶ ἀγανάκτησις ποὺ αἰσθάνομαι δὲν ἀφοροῦν πλέον στὸν Μαδοῦρο, ἀλλὰ στοὺς προδομένους …ὑπηκόους του.

Κατὰ σύμπτωσιν διάβασα αὐτό (Σεπτέμβριος 2016):

Συνέχεια