Ἄλλοι μαζεύονται σὲ σπίτια καὶ κάνουν Μυστικοὺς Δείπνους, μὲ σκοπὸ νὰ πείσουν τὸν Σημίτη νὰ μᾶς σώσῃ κι ἐπειδὴ ὁ Σημίτης δὲν πείθεται, παρακαλοῦν τὸν Στουρνάρα.
Κάποιοι ἄλλοι παίρνουν σοβαρὸ ὕφος καὶ μᾶς ἀναλύουν τὴν «λύσι Καραμανλῆ».
Ὑπάρχουν κι αὐτοὶ ποὺ δὲν θὰ ἔλεγαν ὄχι σὲ μίαν ἐνδεχόμενον ἐπιστροφὴ Σαμαρᾶ, έπειδὴ εἶναι ὁ μόνος ποὺ ἀπέδειξε τὴν ἀξία του σὲ συνθῆκες μάχης καί, ἀπὸ κοντά, ἐκεῖνοι, λιγότεροι εἶναι ἡ ἀλήθεια, ποὺ θεωροῦν ὅτι σὲ μίαν δύσκολο στιγμὴ δὲν θὰ χαθοῦμε, μιᾶς ποὺ ἔχουμε ἀκόμη διαθέσιμο νὰ μᾶς ἀναλάβῃ τὸν Βενιζέλο. Συνέχεια
Οι δικαστικοί λειτουργοί ωρύονται ενόψει νέας περικοπής των αποδοχών τους. Διατείνονται, μάλιστα, ότι το μισθολόγιό τους δεν είναι «ειδικό», αλλά «συνταγματικό», αφού το ίδιο το Σύνταγμα κατοχυρώνει αποδοχές αντίστοιχες προς το «λειτούργημά» τους. Ας ξεχάσουμε για λίγο την κόντρα Τσατάνη-Θάνου-Παπαγγελοπούλου για την υπόθεση Βγενοπούλου [αλήθεια ρε Βγενόπουλε, τί έγινε με εκείνη την αγωγή που είχες ασκήσει κατά του Τσίπρα, την είδηση για την οποίαν ο τελευταίος αντιμετώπισε με το άσμα «Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ»; Αναβολή στην αναβολή, πότε θα συζητηθεί;]