Πολλοὶ ἔχουν γράψῃ για τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή…
Ἄλλοι ἔγραψαν καθαρὰ ἱστορικά-τεχνοκρατικά, ἄλλοι μὲ γλαφυρὸ τρόπο καὶ ἄλλοι ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν ἰδεοπολιτική τους τοποθέτηση.
Κάποιοι, ὅπως οἱ ἑλληνόφωνοι Κομμουνιστές, παρεδέχθησαν ὅτι χάρηκαν (!!!) μὲ τὴν Ἧττα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, διότι ἀπεχθάνοντο τὴν ἰδέα τῆς δημιουργίας μιᾶς Μεγάλης καὶ Κραταιᾶς Ἑλλάδος – ἴσως ἐπειδὴ κάτι τέτοιο θὰ ἦταν ἡ ταφόπλακα στὰ ὁράματά τους γιὰ ἀνεξάρτητο Μακεδονία (τῶν Σλαύων) καὶ Θρᾴκη (τῶν Τούρκων)…
Ἀλλὰ εἴπαμε: ἁπλᾶ «ἑλληνόφωνοι»!!! Συνέχεια
Διαρκῶς ἐν ἐγρηγόρσει…
Τὶ δὲν σᾶς εἴπαν καὶ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ποὺν τὰ fake news καὶ οἱ εὐρωλιμπερὰλ διαμορφωτὲς 
Ὅσο χρειάζεται, χρονικῶς, νὰ καταπέσῃ ὁποιοδήποτε δημοκρατικὸ καὶ σοσιαλιστικὸ κατάλοιπο.
Κάθομαι ἐκστασιασμένος καὶ ἀκούω αὐτὸν τὸν καλογυμνασμένο ἀξιωματικὸ μὲ τὰ διακριτικὰ τοῦ Συνταγματάρχου, τοῦ Ἀλεξιπτωτιστοῦ, τοῦ Βατραχανθρώπου, τοῦ Ἀλπινιστοῦ, τοῦ Χιονοδρόμου, τοῦ ἀποφοίτου στὴν Α.Σ.Π. καὶ τοῦ Ἐλδυκαρίου. Τοῦ πρώτου ΕΛΔΥΚαρίου τοῦ σήμερα.