Δεν στέκομαι στις γνωστές πολιτικές απόψεις του συγγραφέως του κειμένου που θα διαβάσετε.
Το σωστό είναι να μείνουμε στο τι αναφέρει το κείμενο, αν και πώς το τεκμηριώνει ο συγγραφέας κι από εκεί κι ύστερα αν θέλουμε το δεχόμαστε αν όχι …..στα σκουπίδια.
Εἶμαι κατὰ τῆς καταστροφῆς τῶν δασῶν. Εἶμαι ὅμως ὑπὲρ τῆς διαβιώσεως βάσει φυσικῶν κανόνων καὶ νόμων. Τὸ πῶς κατάφερε λοιπὸν τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν νὰ ἐπιβιώσῃ λάθρα τόσες δεκαετίες εἶναι μία παρὰ φύσιν κατάστασις. Ὅπως ἐπίσης παρὰ φύσιν κατάστασις εἶναι ἡ τωρινή του προσπάθεια νὰ μᾶς ἀποκόψῃ ἀπὸ τὴν μόνη πραγματικὴ πηγὴ ὀρθῆς διαβιώσεως ποὺ εἶναι τὰ βότανα καὶ οἱ ἐλάχιστοι παραδοσιακοὶ σπόροι. Ὅπως ἐπίσης παρὰ φύσιν εἶναι καὶ τὸ ὅ,τι κάποιοι ἠλίθιοι, εἶτε ὑπακούοντας στὶς προσταγὲς τῶν ἀφεντικῶν τους, εἶτε ἁπλῶς διότι εἶναι κοντόφθαλμοι καὶ ἀνεγκέφαλοι, ὑπογράφουν διαταγὲς ποὺ ὑποχρεώνουν τοὺς πληθυσμοὺς σὲ βέβαιον θάνατο, ἀπαγορεύοντάς τους νὰ συλλέγουν παραδοσιακὰ βότανα.
Συνέχεια
Λοιπόν, ἐκεῖ στὴν γείτονα ἔχουν πολὺ ἔντονη οἰκολογικὴ συνείδησιν.
Ὄχι σὰν κι ἐμᾶς ποὺ ἔχουμε τὰ Mall καὶ βγάζουμε τὸν σκασμό…
Νὰ μὴν πῶ πὼς τοὺς παρακαλοῦμε κι ἀπὸ ἐπάνω γιὰ νὰ μᾶς στήσουν τὰ αἴσχη τους.
Οὔτε ἐμεῖς κάνουμε ἐπαναστάσεις μὲ βιβλία. Ποῦ; Ἐμεῖς μὲ σφυρίκτρες, μὲ πανῶ, μὲ ντουντοῦκες, μὲ δακρυγόνα, μὲ πέτρες καὶ κυρίως, ἐπάνω ἀπὸ ὅλα κι ἀπὸ ὅλους, μὲ καπελωτές, ἐθνοσωτῆρες καὶ λοιποὺς καθοδηγητές.
Γιὰ αὐτούς… Ὄχι γιὰ ἐμᾶς…
Δὲν ξέρω τὶ συμβαίνει… Μὰ κάποιοι ἔχουν πράγματι βλῆμα στοὺς ἐγκεφάλους τους, καὶ μάλιστα μεγάλου μεγέθους. Τόσο μεγάλου ποὺ ἀν τὶ νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ πῶς ἐπὶ τέλους θὰ βροῦν τρόπους νὰ φτιάξουν τὸν κόσμο, αὐτοὶ πασχίζουν νὰ παραμένουν κουτσομπόληδες.
Εἶναι μεγάλη ἡ ἡδονή τους!!!
Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην, ποιός ἀφέντης, στήν διάρκεια τῆς ἱστορίας, δέν ἤθελε νά παρακολουθῇ, νά ἐλέγχῃ καί τελικῶς νά κατευθύνῃ τίς πράξεις καί τίς σκέψεις τῶν ὑπηκόων του;
Διότι ἐὰν ὁ ὑπήκοος σκέπτεται ζαβολιές, τότε ὁ ἀφέντης κινδυνεύει νὰ πάψῃ νὰ εἶναι ἀφέντης.
Συνέχεια
Νέοι φόροι, νέες ἐπιβαρύνσεις καὶ νέοι ἔλεγχοι μὲ τὴν «πράσινη» ὑπ-ἀνάπτυξι…
Δῆλα δή, ὅσοι μπῆκαν, μπῆκαν, στὸ παιχνίδι. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βγοῦν δὲν προβλέπεται…
Καὶ μὴ πιστεύετε πὼς οἱ «μεγάλοι» θὰ γλυτώσουν… Τς τς τς… Ἀποκλείεται…
Αὐτὴν τὴν στιγμὴ ἀκόμη καὶ οἱ ἐπιστάτες πρέπει νὰ πέσουν στὰ γόνατα…
Ἐάν κι αὐτοί δέν πέσουν στά γόνατα, πῶς θά καταφέρουν οἱ ἄλλοι νά μᾶς ἐλέγξουν ἀπόλυτα;
Συνέχεια
Δὲν ξέρω…
Διαβάζω ἐδῶ καὶ ἡμέρες γιὰ καταιγίδες, γιὰ στροβίλους, γιὰ τὸν κακό τους τὸν καιρὸ καὶ πράγματι, ἀφ΄ ἑνὸς δὲν φοβᾶμαι, ἀφ΄ ἑτέρου δὲν μὲ ἀγγίζει. Ἐπεὶ δὴ ὅμως ἡ διαίσθησίς μου δὲν εἶναι κάτι ποὺ ἀγνοῶ, θὰ ἔλεγα πὼς μέσα μία φωνούλα μοῦ ὑπαγορεύει πὼς πράγματι κάτι τρέχει, ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ τὸν Ἥλιο. Ὄχι ἀπὸ αὐτόν.
Τότε ἀπό ποῦ; Καί γιατί;
Πρὸ χθὲς συζητούσαμε μὲ ἕναν φίλο, προγραμματιστή, γιὰ τὸ πόσο μποροῦν νὰ ἐπηρεάσουν, ἤ ὄχι, τὰ μαγνητικὰ πεδία τὶς ἐπικοινωνίες μας. Πολύ, αὐτὸ εἶναι ἀποδεδειγμένον.
Εἶτε προέρχνονται ἀπὸ τὸν Ἥλιο, εἶτε ἀπὸ κάτι κοπρόσκυλα ποὺ τὸ παίζουν θεοί, εἶναι τὸ ἴδιο ἐπικίνδυνες. Μόνον ποὺ ὅταν προέρχονται ἀπὸ τὸν Ἥλιο χαρακτηρίζονται ἡλιακὲς κι ὅταν προέρχονται ἀπὸ τὰ κοπρόσκυλα …ἀναβαπτίζονται σὲ ἡλιακές. Ποῦ νά τολμήσουν νά ὁμολογήσουν τά πειράματα πού ἐφαρμόζουν ἐπάνω μας; Τόσο ἀλῆτες…
