Δυστυχῶς, κατὰ πῶς φυσικὰ τὸ ἀντιλαμβάνομαι, τὰ κουδουνισμένα, πάσῃς παρατάξεως, οὐδόλως θὰ καταδεκτοῦν νὰ ἀναγνώσουν, ἤ ἔστᾦ νὰ ῥίξουν μίαν ματιὰ στὰ γραφόμενα!
Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε οὐδόλως ἐνδιαφέρονται γιὰ κάθαρσιν!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἔρευνες
«Πόλεμος πάντων πατὴρ» μανδάμ!
Δὲν εἶναι δικό μου μανδαμίτσα. Εἶναι ἄλλου. Κι αὐτὸν φαντάζομαι δὲν γίνεται νὰ τὸν ἀμφισβητήσῃς! Δὲν εἶναι τοῦ βεληνεκοῦς σου ἄλλως τε! Ἐσὺ μόνον νὰ σπιλώνῃς ξέρεις, ὄχι νὰ ἀντιμετωπίζῃς, μανδαμίτσα…Γιατί σοῦ ἔφερα τήν ῥήσιν τοῦ Ἡρακλείτου μανδαμίτσα; Γιὰ μάντεψε…
Ἔκανα μίαν τσάρκα στὴν σελίδα σου, στὸ μουροβιβλίον…
Ἐκεῖ ντέ, ποὺ σοῦ ἔκαναν ἔναν πρώτης τάξεως …συνωστισμόν, κάτι ἀρκούντως θυμωμένοι!!!
Καλέ, τὸ Μαριῶ εἶχε σοβαροὺς λόγους νὰ μὴ παρίσταται στὴν τιμητικὴ σιωπή!
Σοβαροτάτους παρακαλῶ!
Τί τό ὑβρίζουμε τό τσαμένο; Δέν ντρεπόμαστε λέω ἐγώ;
Τό ψωμάκι της τραβᾶ νὰ βγάλῃ τὸ κορίτσι!
Τί, νά μή κάνῃ καί μερικές ἁρπακτές τό νούμερο; Συνέχεια
Τὰ ἀνθρώπινα ὑβρίδια ποὺ οὐδέποτε θὰ γνωρίζαμε!!!
Τί εἶναι τά ἀνθρώπινα ὐβρίδια, ἐκτός ἀπό Ὑβριστικές πράξεις;
Εἶναι δημιουργήματα τῶν «ἐπιστημόνων» μὲ δύο βασικοὺς στόχους:
- μελέτη τοῦ ὑβριδίου πρὸ κειμένου νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ «θετικά» του μέρη ὥς «ἀνταλλακτικά», σὲ κάποιες περιπτώσεις (βλέπετε καὶ μεταμοσχεύσεις)
- ὥς «σκαλοπάτι γνώσεως» γιὰ τὴν δημιουργία σωμάτων ποὺ θὰ μποροῦν νὰ ἐπιβιώσουν σὲ ἄλλουν πλανῆτες. (γιατί ἄρα γέ;)
- παιχνίδια παρανοϊκῶν πρὸ κειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν ἕνα ἀνθεκτικότερον εἶδος, δίχως ὅμως νόησιν, χρησιμότατον γιὰ νὰ λέῃ πάντα «ναί».
Τί ἔγινε μαντάμ Ῥεπούση; Σοῦ βρώμισε πάλι ἡ ἀλήθεια;
Ὑφάκι ἡ μανδάμ ὅμως…
Τελικῶς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κτήνη!
Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἀπίστευτα ὄντα, ἀνιστόρητα, ἀνήθικα, ὑπάνθρωπα, ἄχρηστα, περιττά!!!!
Αὐτὰ τὰ ὄντα ὀφείλουν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, καὶ ἰδίως στοὺς ἑαυτούς τους, νὰ ἐξαφανιστοῦν διὰ παντός, μήπως καὶ ξεβρωμίσουμε κάπως.
Ἀλλά γιατί νά τό κάνουν; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν τά χρειώδη; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν πόσο μεγάλα ἄχθη ἀρούρης ἔχουν καταντήσει;
Δυστυχῶς, καὶ γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ τὸν πλανήτη, δὲν νογοῦν!
Ἔχουν μάλιστα πάρει θᾶρρος (θρασυδειλία θὰ τὸ ἔλεγα ὀρθότερα) ἀπό τήν γενικοτέρα σαπίλα ποὺ ἐπικρατεῖ, κι ἔχουν χρήσει ἑαυτούς θεούς. Κάτι ἀντίστοιχον μὲ τὸ δωδεκάθεον ἕνα πρᾶγμα. Ἀλλὰ τοὺς διαφεύγει πὼς τὸ δωδεκάθεον εἶχε καὶ λόγους γιὰ νὰ βασίζῃ αὐτήν του τὴν στάσιν. Ἐτοῦτοι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν λόγους, ἀλλὰ παραμένουν ἐκτὸς τόπου, χρόνου καὶ φυσικὰ ὁρίων! Ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιον τὸν Δία νὰ ὑπηρετοῦσαν, αὐτὸς θὰ τοὺς ἐξαφάνιζε πρώτους!
Βλέπετε, τὸν ῥουφιᾶνο οὐδεῖς ἠγάπησε! Τὴν ῥουφιανιὰ πολλοί! Ἀλλὰ μὲ τὸν ῥουφιᾶνο ὅλοι ἔχουν θέμα! Καὶ τὸν «τιμοῦν» δεόντως! Συνέχεια
Ὁ δολοφονικὸς δικτατορισμὸς τοῦ κομμουνισμοῦ!
Σήμερα κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐορτάζουμε, κλαίγοντας, ὅλες τὶς γενοκτονίες ποὺ ὑπέστημεν…
Ὅμως ἔχουμε χωλὴ πολιτεία, γεμάτη χολὴ γιὰ τὴν ἱστορία μας καὶ τὴν ἀλήθεια!
Ἔχουμε χωλοὺς «κυβερνῆτες», προσκυνημένους καὶ ἡμιμαθεῖς…
Ἐπαγγελματίες ἠλιθίους, ποὺ τὸ μόνον γιὰ τὸ ὁποῖον κόπτονται εἶναι τὰ ψηφαλάκια ποὺ θὰ συγκεντρώσουν στὴν ἐπομένη ἐκλογικὴν ἀναμέτρησιν… Συνέχεια