Τί ἔγινε μαντάμ Ῥεπούση; Σοῦ βρώμισε πάλι ἡ ἀλήθεια;

Ὑφάκι ἡ μανδάμ ὅμως…

 

Τελικῶς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κτήνη! 
Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἀπίστευτα ὄντα, ἀνιστόρητα, ἀνήθικα, ὑπάνθρωπα, ἄχρηστα, περιττά!!!!
Αὐτὰ τὰ ὄντα ὀφείλουν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, καὶ ἰδίως στοὺς ἑαυτούς τους, νὰ ἐξαφανιστοῦν διὰ παντός, μήπως καὶ ξεβρωμίσουμε κάπως.
Ἀλλά γιατί νά τό κάνουν; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν τά χρειώδη; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν πόσο μεγάλα ἄχθη ἀρούρης ἔχουν καταντήσει;
Δυστυχῶς, καὶ γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ τὸν πλανήτη, δὲν νογοῦν!
Ἔχουν μάλλιστα πάρει θᾶρρος (θρασυδειλία θὰ τὸ ἔλεγα ὀρθότερα) ἀπό τήν γενικοτέρα σαπίλα ποὺ ἐπικρατεῖ, κι ἔχουν χρήσει ἑαυτούς θεούς. Κάτι ἀντίστοιχον μὲ τὸ δωδεκάθεον ἕνα πρᾶγμα. Ἀλλὰ τοὺς διαφεύγει πὼς τὸ δωδεκάθεον εἶχε καὶ λόγους γιὰ νὰ βασίζῃ αὐτήν του τὴν στάσιν. Ἐτοῦτοι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν λόγους, ἀλλὰ παραμένουν ἐκτὸς τόπου, χρόνου καὶ φυσικὰ ὁρίων! Ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιον τὸν Δία νὰ ὑπηρετοῦσαν, αὐτὸς θὰ τοὺς ἐξαφάνιζε πρώτους!
Βλέπετε, τὸν ῥουφιᾶνο οὐδεῖς ἠγάπησε! Τὴν ῥουφιανιὰ πολλοί! Ἀλλὰ μὲ τὸν ῥουφιᾶνο ὅλοι ἔχουν θέμα! Καὶ τὸν «τιμοῦν» δεόντως!

Γνωρίζετε τά νέα της ἐπιτεύγματα; Γνωρίζετε τί ἔκανε ἐχθές τό νούμερο; Τό ἀνθελληνικό ἐτοῦτο ὑβρίδιον; Τό ἀνύπαρκτον ὑπ-ἀνθρωπάριον;
Ζήτησε ὁ Πολύδωρας νὰ τηρηθῇ ἑνὸς λεπτοῦ σιγή, ὥς ἐλαχίστη τιμὴ γιὰ τὴν σημερινὴ ἐπέτειον τῆς γενοκτονίας, κι ατ τ περίγραπτον γύναιον σηκώθηκε κι φυγε! 
Λὲς καὶ τῆς εἶπαν νὰ ὁρκιστῇ στὸ Εὐαγγέλιον ἤ στὸ Κοράνι ἤ στὸ Ταλμοῦδ… Τόσο ἄσχετον τὸ ἄσχετον κατασκεύασμα!
Μήπως θά μποροῦσε παρακαλῶ πολύ νά μᾶς τό αἰτιολογήσῃ;

Ἐγὼ ἤξερα πὼς φεύγουμε ἀπὸ κάπου ὅταν δὲν συμφωνοῦμε. 
Καὶ καλῶς, αὐτὸ τὸ γύναιον δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν γενοκτονία.
Θά μποροῦσε ὅμως νά μᾶς ἐξηγήσῃ, μήπως καί καταλάβουμε (καί τελικῶς μήπως τήν ἔχουμε παρεξηγήσει) τί ἀκριβῶς πιστεύει πώς συνέβῃ στήν Μικρά Ἀσία, καί εἰδικῶς στήν περιφέρειαν τοῦ Πόντου,  τήν περίοδον 1916-1923; Μήπως νά μᾶς τό ἀνέλυε μέ κάποιον τρόπο;
Μήπως νά μαθαίναμε ἀπό τό στόμα της τό τί ἀκριβῶς πιστεύει πώς συνέβῃ αὐτήν τήν περίοδον στόν Πόντο; (Κι ὄχι μόνον φυσικά… Ὑπάρχουν πολλὰ ματωμένα ῤάμματα… Γιὰ πολλῶν τὶς γοῦνες…)
Τί στά κομμάτια; Ἔξαφνα οἱ Πόντιοι ἀπεφάσισαν νά αὐτοαφανισθοῦν; Νά αὐτοκαταργηθοῦν;Ξέρει ἤ δέν ξέρει κι ἀπλῶς ἀμφισβητῇ γιά νά ἀμφισβητῆ, ἀνήμπορη νά δικαιολογήσῃ τά ἀδικαιολόγητα;
Μήπως νά μᾶς ἐξηγοῦσε τούς λόγους πού τήν ὤθησαν ἔξω ἀπό τήν αἴθουσα τοῦ κΥνοβουλίου;   Μήπως ἐτοῦτο τό σούργελο ἀρνεῖται καί τήν γενοκτονία τῶν 353.000 Ἑλλήνων τοῦ Πόντου; Μήπως ἀρνεῖται καί τήν γενοκτονία τῶν 1.500.00 Ἁρμενίων; Ἤ μήπως ἀρνεῖται γενικῶς τήν ὕπαρξιν Ἑλληνικοῦ στοιχείου στήν Μικράν Ἀσίαν ἀπό ἀρχαιοτάτων ἐτῶν; Τῶν Ἁρμενίων τήν ὕπαρξιν τήν δέχεται; Τῶν Περσῶν; Τῶν Ἀσσυρίων;  Δέχεται πώς ὑπῆρχαν κάποτε κι αὐτοί οἱ πληθυσμοί, πρίν τούς περάσουν ἀπό μαχαίρι τά κεμαλικά γενιτσαρικά ὑβρίδια;;
Δέχεται πώς ἀπό κάπου προῆλθαν οἱ γενοκτονημένοι; Οἱ πρόσφυγες;; Κι ἐάν ναί, ἀπό ποῦ; Καί πῶς, πότε, γιατί χάθηκαν οἱ μέν; Ἀπό ποῦ  μᾶς ἦλθαν οἱ δέ; Ἔτσι ἀπεφάσισαν μίαν ὥραῖα πρωΐα νά σιχτιρίσουν τόν μάταιον ἐτοῦτον κόσμο, ἤ τούς βοήθησε σέ μίαν τέτοιαν ἀπόφασιν κάποιος ἐξωτερικός δάκτυλος; Κι ἐάν ναί, ποιός; Τόν ξέρει; Ἔχει ὄνομα; Διεύθυνσιν; Τᾶφο; Μνημεῖον πού ΑΥΤΗ ΜΑΝΔΑΜ προσκυνᾶ καί τιμᾶ ἀνερυθρίαστα; 

Σήμερα λοιπὸν ὁ λόγος γιὰ αὐτὸ τὸ γύναιον, τὴν Ῥεπούση. 
Αὐτήν, ποὺ κατ’ ὁμολογίαν συμμαθητριῶν της, ἦταν τὸ πιὸ ἠλίθιον κι ἀνεπίδεκτον μαθήσεως ὄν μέσα στὴν τἀξιν τους. 
Αὐτὴν ποὺ γιὰ νὰ πῇ μάθημα, ὅταν τὴν ἐξήταζε ὁ καθηγητής, ἔπρεπε νὰ γίνεται ἀπὸ πίσω τοῦ ὑποβολέως. Τόσο ἀνεπίδεκτη μαθήσεως ἡ Μαρία. (Καὶ πολὺ χειρότερα, ἀπὸ ὅ,τι μοῦ ἔχουν περιγράψει!!!)

Πῶς κατάφερε λοιπόν νά πάρῃ τόσα πτυχία; 
Ποῦ νά ξέρω ἐγώ; Ἐγὼ τὰ δικά μου πτυχία τὰ «πλήρωσα» μὲ ξενύχτια καὶ ξενύχτια. Καὶ σίγουρα δὲν μὲ ἀνέδειξαν αὐτὰ σὲ κάποιαν θέσιν ὥς συντρόφου κάποιων. Δὲν μὲ ξέρει οὔτε ἡ μάνα μου, ποὺ λέει ὁ λόγος. Αὐτήν; Γιατί τήν ξέρει ἡ μάνα της; Μήπως κάτι ἄλλο ἔχει συντρέξει;
Ὅταν συζητᾶμε γιὰ ἕνα πρόσωπο ποὺ ἀδυνατοῦσε νὰ μάθῃ ἀκόμη καὶ τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας ἤ τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν, πῶς κατάφερε καί εἰσῆλθε στό Πανεπιστήμινον κι ἀκόμη περισσότερον, πῶς κατάφερε κι ἀποπεράτωσε τόσες  σπουδές καί φορτώθηκε μέ τόσα μεταπτυχιακά; 
Ἐγὼ θυμᾶμαι κάτι τέτοιους τύπους, ποὺ εἰσῆλθαν στὸ Πανεπιστήμιον μὲ ἀντιγραφή καὶ τελείωσαν τὸ Πανεπιστήμιον μὲ ἀντιγραφή. Ὅταν τοὺς ῥωτοῦσες γιὰ τὰ στοιχειώδη, ἀπαντοῦσαν πὼς δὲν χρειάζεται νὰ μάθουν τίποτα μέσα στὸ Πανεπιστήμιον, διότι θὰ τὰ μάθαιναν ὅλα μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν τους. Κι ἐὰν δὲν  ἔπιανε  «στὰ πρᾶσα» κάποιους ἀπὸ αὐτοὺς ἕνας καθηγητής μας, (καλήν του ὥρα) τώρα θὰ ἦταν σὲ κάποιο Πανεπιστήμιον διδάκτορες κι ἐπίτημοι κι ἀναπληρωτές. (Ὅπως ἤδη εἶναι οἱ ὅμοιοί τους!!!)
Αὐτό λοιπόν τό γύναιον πῶς κατάφερε νά μεταμορφωθῇ ἀπό στόκος σέ φωστήρα; Ἐνέσεις τῆς ἔκαναν; Ἤ ἁπλῶς βασίστηκε στήν …ὀμορφιά της;

Διότι ἡ Ῥεπούση ἦταν πάρα πολὺ ὄμορφη, κατὰ πῶς ἰσχυρίζονται πάντα οἱ παλαιές της συμμαθήτριες. Μὰ πάρα πολύ! Ἐκθαμβωτικῶς! Ἀλλὰ εἴπαμε, ἀπὸ ἀντίληψιν, στόκος! 
Τί ἄλλαξε; Μήπως βασίστηκε στό …δεκάποντον γοβάκι της, πρό κειμένου νά ἀνέλθῃ κάπως, κάπου, κάποτε, διότι μέ τήν πεπατημένην θά ἔβγαινε ἐκτός ὁδοῦ;

Ποιός θά μποροῦσε νά τήν πάρῃ ποτέ στά σοβαρά ἀπό τούς σοβαρούς; Ὑπῆρχε ποτέ περίπτωσις νά τήν σεβαστοῦν κάποιοι ἱστορικοί; Δάσκαλοι; Ἀκαδημαϊκοί; Ὄχι φυσικά! 
Αὐτὰ τὰ πράγματα κερδίζονται, δὲν χαρίζονται… Ἐκτός… 
Ἐκτὸς κι ἐὰν εἶσαι ἡ Μαρία… (Καὶ ἠ κάθε Μαρία τῆς μεταπολιτεύσεως!!! Ποιός ξεχνᾶ τήν Δαμανάκη; Τήν χἌννα; Τήν Δραγώνα; Τήν Φραγκουδάκη; Τόν Λιᾶκο; Τόν Μίμη βρὲ παιδιά, μὲ τὸ Μί εἰς τήν Νι τέλος πάντων….)

Μήπως ἁπλῶς στολίστηκε, ἀρωματίστηκε, φόρεσε καί τό προαναφερόμενον δεκάποντο καί βγῆκε τσᾶρκα στὰ μαγαζάκια τῶν προοδευτικούληδων. 
Δοκιμασμένη συνταγὴ αὐτή! Ἡ συνταγὴ τῆς ἐπιτυχίας! 
Ὅλοι οἱ φελοὶ (καὶ τὰ σκατά) ποὺ ἐπιπλέουν σὲ αὐτὴν βασίζονται!  
Μυαλό δὲν εἶχε, γνώσεις δὲν ἀντιλαμβανόταν, μόνον στὴν γόβα τὴν δεκάποντη μποροῦσε νὰ πατήσῃ γιὰ νὰ ἀνέβῃ κι αὐτὴ κάπου. Ἤ στοὺς προοδευτικούληδες!!!

Δὲν γινόταν, κάποιος θὰ τὴν πρόσεχε. Ἦταν καὶ πάρα πολὺ ὄμορφη ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, πάντα κατ’ ὁμολόγίαν τῶν συμμαθητριῶν της. Ἐπανελάμβανε κι ὅσα τῆς ὑπαγόρευαν.. (Γυμνασιακὴ συνήθεια αὐτή!!! Ἀθεράπευτη!!!)  
Ποῦ νά ποντάρῃ τό γύναιον; 

Κι ἐπεὶ δὴ οὐδεῖς δὲν  μποροῦσε νὰ ἀγνοήσῃ οὔτε τὴν δεκάποντο γόβα, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν κουκλίστικη μουτράκλα, ἄρχισε ἡ Μαρία νὰ προσκολλᾶται γενικῶς, εἰδικῶς, ἀορίστως καὶ συγκεκριμένως!

Ἀπὸ τὸ βιογραφικό της σημείωμα στὴν σελίδα της στὸ φατσοβιβλίον:

Εἴδατε ἀνόδους καί τιμές τό Μαριῶ τό ζαβό; Εἴδατε πού ἄν καί δέν μποροῦσε νά κάνῃ μίαν ἀπλῆν ἀποστήθισιν,πῶς κατάφερε καί ἔγινε ἡ ‘Ρεπούση μέ τό ὄνομα (καὶ μὴ χωριό!); 
Ἄμ πῶς; 
Θὰ μοῦ πεῖτε ἴσως πὼς σὲ μίαν πανεπιστημιακὴν κοινότητα, ἐλεγχομένη ἀπὸ τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ καὶ τὰ τσιράκια του (Μπαμπινιώτης, Λιᾶκος, Βερέμης) τί καλλίτερο νά περιμέναμε; Σωστά! 
Ἀλλά πόσο πιά; Πόσο ἀμόρφωτα τά ἀμόρφωτα πιά; 

Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην ἐτοῦτο τὸ κατασκεύασμα ἔχει ἀναλάβει νὰ ἐκπαιδεύῃ ἐκπαιδευτικούς! Αὐτό ποῦ τό βάζετε; Ἐδῶ δέν πρέπει νά παρέμβῃ ἡ εἰσαγγελία; Ἀλλὰ θὰ μοῦ πεῖτε, ἡ εἰσαγγελία δὲν παρενέβῃ σὲ ἄλλα κι ἄλλα.. Σὲ ἐτοῦτα θά παρέμβῃ; 

Γιὰ νὰ μὴν σᾶς κουράζω! 
Ἄν καὶ μὲ πονᾶ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰ τὸ γεγονὸς τῆς ὑπάρξεως τέτοιων κτηνῶν, ἀπὸ τὴν ἄλλην, ὅταν καταφέρνω νὰ ἐλέγξω τὰ συναισθήματά μου, κατὰ βᾶθος χαίρομαι! 
Ξέρετε γιατί;
Ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ποὺ ὅλα τὰ σκουπίδια θὰ βρεθοῦν στὴν χωματερή, πλησιάζει. 
Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἡμέρα θὰ συμβοῦν πάρα πολλά!
Κάποια ἀπὸ αὐτὰ τὰ σκουπίδια ὅμως, λόγῳ τῆς μεγάλης μπόχας ποὺ ἀναδύουν ἤδη, θὰ δημιουργήσουν, δίχως φυσικὰ νὰ τὸ ἐπιθυμοῦν, ἀντίδρασιν. Ἤδη τὴν ἔχουν προκαλέσει σὲ μεγάλον βαθμό! 
Αὐτὴ λοιπὸν ἡ ἀντίδρασις, ποὺ δὲν τὴν ἀντιλαμβάνονται φυσικὰ τὰ κνώδαλα, θὰ εἶναι ἡ σπάθη. 
Μὴν μὲ ῤωτήσετε κάτι περισσότερον. Αὐτοὶ ποὺ κατάλαβαν, κατάλαβαν! 
Πάντως νὰ εἶστε σίγουροι πὼς ἡ ἐκκαθάρισις θὰ ξεκινήσῃ πρῶτα καὶ καλλίτερα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὴν προκάλεσαν! Τοὺς ἀνεκδιήγητα Ὑβριστὲς τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τοῦ Δικαίου! 
Ἄς τὸ κρατήσουν τὰ κνώδαλα ὥς πληρφορία στὴν ἄκρην τοῦ μυαλοῦ τους… 
Δὲν εἶναι διόλου ἄχρηστη! 
Βέβαια, ἀκόμη καὶ συμπεριφορὰ νὰ ἀλλάξουν, τώρα πιὰ εἶναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!!!!
Στὸ μεταξύ, ἐμεῖς φτύνουμε… (Τὸ λυπᾶμαι τὸ σάλιο μου, ἀλλὰ τί νά κάνω;)

Κάτι τελευταῖον πρὶν κλείσω. 
Ἐτοῦτον τὸ νούμερο ἀμφισβητεῖ τὴν γενοκτονίαν. 
Ἔχει καλῶς! Τόσα καταλαβαίνει, τόσα πράττει καὶ τόσα λέει. 
Ἕνα ἐρώτημα μόνον νὰ τῆς θέσω:

Βρέ Μαριῶ, πῶς θά σοῦ φαινόταν ἐάν μερικές ἐκατοντᾶδες Τσέτες (βλέπε καὶ Κοῦρδους γιὰ νὰ μαθαίνῃς, ποὺ δὲν τὸ βλέπω!!!!)  σέ περνοῦσαν ἀπό μίαν σειρά κτηνωδιῶν, σάν αὐτές πού ἐφήρμοσαν στούς δικούς μας παπποῦδες, γιαγιᾶδες καί θεῖες; Ἑνδιαφέρον; 
Ξέρεις τί προτείνω; Μία καὶ χάθηκαν οἱ Τσέτες πρὸς ὥρας,  νά μαζέψουμε κάτι ἐκατοντᾶδες ἀπό ὅλους αὐτοὺς τοὺς ΛΑΘΡΟἀφροασιᾶτες ποὺ μᾶς φορτώσατε. Ὅταν θὰ σὲ ἔχουν περάσει μὲ τὴν σειρά, τοὐλάχιστον δύο ἐκατοντᾶδες (προτιμῶ περισσότερες ἀπὸ τρεῖς), θὰ ἤθελα πάρα πολὺ νὰ εἶμαι ἀπὸ μίαν μεριὰ καὶ νὰ σὲ ἀκούω, ἐὰν φυσικὰ θὰ ὑπάρχῃς ἀκόμη κι ἐὰν φυσικὰ θὰ μπορῇς νὰ μιλήσῃς ἀκόμη. Πολὺ θὰ τὸ ἤθελα!
Καὶ μᾶθε Μαριῶ, ἡ Νέμεσις εἶναι ἀμείλικτος! Κι ἔχει κάκιστες συνήθειες ἡ ἄτιμη! 
Ὅταν σέρνῃ τὴν ὀργή της, προτιμᾶ νὰ ἀνταποδίδῃ τὰ ὅμοια! 
Καὶ πλησιάζει Μαριῶ ἡ ὥρα της! 
Πρόσεχε… Πρόσεχε πολύ!
Εἶναι καὶ πάρα πολλοὶ οἱ ΛΑΘΡΟαφροασιᾶτες… Εἶναι καὶ πάρα πολὺ πεινασμένοι… Εἶναι καὶ τὸ ὅ,τι ὅταν δοῦν γυναίκα, ἔστᾦ καὶ πρώην ὄμορφη, δὲν καταλαβαίνουν οὔτε ἀπὸ Χριστὸ οὔτε ἀπὸ Ἀλᾶχ… 
Τί νά πῶ περισσότερο; 
Βέβαια, δὲν θὰ συζητᾶμε γιὰ γενοκτονία τότε… Ἀλλὰ σίγουρα θὰ συζητᾶμε γιὰ ἀναπαράστασιν τῶν ἐγκλημάτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς γενοκτονίας, σὲ ἕνα πρόσωπο ποὺ ἦταν πάντα ἀνεπίδεκτον μαθήσεως, καὶ χρειάστηκε ἡ ἐργαστηριακὴ μάθησις, σὲ συνδυασμὸν μὲ τὸ πείραμα, καθῶς φυσικὰ καὶ τὴν ἀναπαραγωγὴν τῶν ὁμοίων, πρὸ κειμένου νὰ ὑποψιαστῇ πὼς κάτι ἄλλο ἔπρεπε νὰ κάνῃ, ἀλλὰ δὲν νογοῦσε… Τί; Χμμμ…. Εἵπαμε, ἤδη ἐπιστροφὴ δὲν ὑπάρχει… Ἔτσι, κουβέντα νὰ γίνεται! Γιὰ τὶς ἐπερχόμενες γενεὲς μαθήματα εἶναι αὐτά!

Ὑποθέσεις Μαριῶ; Εὐχολόγια; Ἀπίθανα πράγματα; Ποτὲ δὲν ξέρεις Μαριῶ…. Ὁ καιρὸς ἔχει πάρα πολλὰ γυρίσματα! Μὰ πάρα πάρα πολλά! Καὶ ἐγὼ σκέπτομαι νὰ εἶμαι ἐδῶ γιὰ νὰ τὰ ἀπολαύσω… Μὲ ἐσέναν δὲν ξέρω… 

Φιλονόη. 

Υ.Γ. 1. Τὰ ὅμοια καὶ γιὰ τὴν λοιπὴ συμμορία. Ξέρουν αὐτοί!

Υ.Γ. 2. Φώτη, κάποτε ἕνας φίλος, ἀναρχικός, σὲ εὐγνωμονοῦσε γιὰ τὰ ὅσα τοῦ προσέφερες, ὥς νομικός, σὲ δύσκολές του στιγμές. Σὲ συμπάθησα καὶ σὲ ἐκτίμησα, μόνον γιὰ τὸν ἀνθρωπισμὸ ποὺ ἔδειξες τότε. Σήμερα σὲ φτύνω! Μόνον! Ἕχεις ξεπεράσει κάθε δυνατὸν ὅριον κι ἀδυνατεῖς νὰ τὸ συνειδητοποιήσῃς! Ἀπὸ τὴν μίαν αὐτὸ εἶναι καλὸ γιὰ ὅλους ἐμᾶς, ποὺ ἀνακαλύπτουμε τὸ πραγματικόν σου εἶδος, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην δὲν τὰ βλέπω καὶ τόσο καλὰ γιὰ ἐσέναν τὰ πράγματα. Καλὴ ἡ καρέκλα, καλὲς οἱ ἀπολαβές, καλὲς οἱ φιλοδοξίες σου… Ἀλλὰ σώνει! Ἔως ἐδῶ! Ξεπέρασες κάθε ὅριον εἴπαμε! Κι αὐτὸ δὲν συγχωρεῖται πλέον! Ἐδῶ θὰ εἴμαστε καὶ θὰ τὸ δοῦμε! Ὅσο γιὰ τὸν φίλο, τὸν ὁποῖον σίγουρα θυμᾶσαι, ῥῶτα τον… Κάτι ἔχει νὰ σοῦ πῇ… Ἐκτὸς κι ἐὰν σοῦ τὸ ἔχουν ἀπαγορεύσει Φώτη. Τότε ἀλλάζει!  

Υ.Γ.3. Ἐφ’ ὅσον βρὲ Μαριῶ δὲν σοῦ ἀρέσουμε, κι ἐφ’ ὅσον σὲ τίποτα δὲν συμφωνεῖς μαζύ μας, κι ἐφ’ ὅσον σὲ κουράσαμε, γιατί δέν μᾶς ἀπαρατᾶς νά ἡσυχάσῃς κι ἐσύ νά σέ ξεφορτωθοῦμε κι ἐμεῖς; Ποιός σοῦ εἶπε πώς ἔχεις δικαίωμα νά μᾶς «ἐπιμορφώσῃς»; Ἄν τε καλή μου γυναίκα στὸν ἀγύριστον, ἤ ἔστᾦ  στὰ γειτόνια, τὰ ἀγαπημένα μας… Φορτώνουμε ἄγρια ἐμεῖς οἱ Πόντιοι. Καὶ εἴμαστε κι ἀγύριστα κεφάλια.. Καὶ δὲν μπορεῖς σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων νὰ φαντασθῇς τὶ θὰ μποροῦσε νὰ κάνῆ ἕνα ἀγριεμένο ἀγύριστο κεφάλι. Κι ἐπεὶ δὴ οἱ Πόντιοι δὲν κτυποῦν γύναια, οὔτε γυναικοῦλες, οὔτε κἄν ξεπουλημένες, τὸ ἀφήνουν στὶς συμβίες τους αὐτό! Ξέρουν αὐτὲς καλλίτερα…. 

Υ.Γ.4.  Αὐτὸ τὸ γύναιον ἔχει 1143 θαυμαστές! Φαντάζομαι πὼς θὰ εἶναι τοῦ αὐτοῦ εἴδους!  Τί λέτε; Μόνον αὐτήν ἀφορᾷ ἡ ἐκκαθάρισις πού ἔρχεται; Βέβαια εἶνα ἀρκετοὶ αὐτοὶ ποὺ τὴν βρίζουν! (Μὰ τέτοιο βρίσιμο… Σὲ καλό τους!) Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶναι κι ἄλλοι ποὺ τὴν γλείφουν! Αὐτοὺς πλέον τοὺς ἔχουμε κατατάξει ἐκεῖ ποὺ τοὺς πρέπει!

Υ.Γ.5. Ἡ ἀλήθεια εἶναι δρόμος μανδάμ! Κι ὅποιος τὸν βρωμίζει ἔχει νὰ κάνῃ μόνον μὲ τὴν Νέμεσιν! Σοῦ τὸ ξαναγράφω γιὰ νὰ τὸ ἐμπεδόσῃς!

Υ.Γ.6. Δὲν ξέρω τὶ ἀκριβῶς ἔγινε στὴν βολή καὶ εἰσῆλθε ἕνα ἀκόμη νούμερο. Δὲν ξέρω ποιοὶ ψηφίζουν, μὲ τὶ κριτήρια καὶ μὲ τὶ  στόχους. Ἀλλὰ πλέον πιστεύω βαθύτατα πὼς πρέπει νὰ πάψουν νὰ ἔχουν τέτοιο δικαίωμα! Διὰ παντός! 

φωτογραφία

(Visited 11 times, 1 visits today)




Leave a Reply