«Ὁ Πλάτων γνωρίζει ὅτι ἡ κατάστασις ποὺ διαμορφώνεται σὲ ἕνα κράτος εἶναι συνάρτησις τοῦ ἤθους: τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς δικαιοσύνης πρωτίστως τῶν ἀρχόντων (ἀφοῦ τελικὰ μόόον ἀτομικὰ προσδιορισμένοι ἄνθρωποι ἄρχουν καὶ ὄχι «οἱ νόμοι» ἢ «οἱ ἰδέες» ἢ «ὁ λαός») ἀλλὰ καὶ τῆς ἠθικῆς οὐσίας ποὺ θὰ ὑπάρχη στοὺς ἀρχομένους.
Νὰ ἐρευνᾷς τὰ πάντα…
[3.1.172η] Ὁ Περίανδρος, υἱὸς τοῦ Κυψέλου, ἀπὸ τὴν Κόρινθο εἶπε:
Ἄκου ἀνθρωπάκο…
Μπορεῖς νὰ τρέξῃς.
Μὰ δὲν μπορεῖς νὰ κρυφθῇς.
Συνέχεια
Μὲ τὸν ἴδιο περίπου τρόπο, ποὺ κι ἡ γεωλογία ἐξετάζει τὸ φλοῦδι τῆς γῆς, πρέπει καὶ τοῦ Ῥωμιοῦ νὰ ξεφλουδισθοῦν ἕνα-ἕνα τὰ ψυχικά του στρώματα ―ἴσαμε νὰ εὑρεθῇ ἡ φωτιά, ἡ ἀρχέγονη φλόγα.
ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ : Ἑλληνισμὸς καὶ Χριστιανισμὸς
Ἑλληνικὴ Φυλή, πάσῃ θυσίᾳ πρέπει νὰ μάθῃς διὰ πᾶν ὅ,τι σὲ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια!
Ἑλλ. Φυλή, διὰ νὰ αἰσθανθῇς τὸν Ἑλληνισμόν Σου πρέπει νὰ περιορίσῃς τὸ Χριστιανικό Σου συναίσθημα εἰς τὰ λογικὰ καὶ πραγματικά του ὅρια.
Κάποιοι, θὰ τὸ ἀποκαλέσουν ἦθος.
Κάποιοι ἄλλοι, φιλότιμο.
Κάποιοι, ἐθνικὴ συνείδηση.
