Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Κυνὸς Κεφαλές.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

ΚΥΝΟΣ ΚΕΦΑΛΕΣ 197 π.Χ. – ΠΥΔΝΑ 168 π.Χ.

ΟΙ ΜΑΧΕΣ

Την εποχή όπου στο δυτικό τμήμα της Μεσογείου διεξαγόταν ο Β’ Καρχηδονικός Πόλεμος (218-201 π.Χ.), στο ανατολικό η Ελλάδα ζούσε τη φθορά του Συμμαχικού Πολέμου (220-217 π.Χ.) ανάμεσα στην Αχαϊκή και στην Αιτωλική Συμπολιτεία και αντιμετώπιζε τις επεκτατικές βλέψεις του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε’. Οι ελληνικές πόλεις-κράτη βρίσκονταν σε παρακμή. Οι Αθηναίοι είχαν εξελιχθεί σε κόλακες των ισχυρών, οι Αιτωλοί σε ληστές και τους Σπαρτιάτες κυβερνούσαν ηγέτες ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Ο μόνος που θα μπορούσε να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της Ελλάδας ήταν ο Φίλιππος, ο οποίος ωστόσο δεν υπολόγισε σωστά τη ρωμαϊκή απειλή και αντί να συνάψει χρήσιμες συμμαχίες είδε τους Ρωμαίους ανταγωνιστικά: πρώτα εξεστράτευσε εναντίον τους στην Ιλλυρία (Α’ Μακεδονικός Πόλεμος, 214 π.Χ.), μετά συνεμάχησε με τον Αννίβα, Συνέχεια →

Τί κατέστρεψε τήν Ἀτλαντίδα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Καὶ τὰ ἱερὰ βιβλία τῶν Ἰνδῶν γράφουν ὅ,τι οἱ Ἕλληνες κατέστρεψαν τὴν Ἀτλαντίδα:

Τὸ ἱερὸ ἰνδουϊστικὸ βιβλίο Bhagavad Gita περιγράφει τὴν ἐξαιρετικὴ τεχνολογία ποὺ ἐχρησιμοποιήθη σὲ ἕναν πόλεμο, μεταξὺ  τῆς αὐτοκρατορίας  Rama καὶ τῆς Ἀτλαντῖδος, περισσότερα ἀπὸ 10.000 χρόνια πρίν. Ὅταν οἱ σύγχρονοι ἐρευνητὲς ἐδιάβασαν τὸ  Bhagavad Gita, τὸ ἀρχαῖο ἰνδικὸ ἔπος, ἐνόμιζαν ὅ,τι ἐδιάβαζαν ἕνα σενάριον ἐπιστημονικῆς φαντασίας.

Συνέχεια →

Μά πῶς ἔκτιζαν τά τείχη;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὑπῆρχε τρόπος νὰ μαλακώνουν οἱ πρόγονοί μας τὶς πέτρες καὶ τοὺς χαυλιόδοντες.
Στὸν Ἀκροκόρινθο ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ τείχη.

Εἶναι κατεσκευασμένα ἀπὸ ὀγκώδεις πέτρες, συνδεδεμένες μεταξύ τους ἀπόλυτα, χωρὶς νὰ ἔχῃ χρησιμοποιηθεῖῇ συγκολιτικὸ ὑλικό.
Τέτοια τείχη ἔχουμε καὶ σὲ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, καθῶς καὶ σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου, ὅπως στὸ Περοῦ, Συνέχεια →

Ὅταν οἱ Ἑλληνίδες εἶχαν ἀκόμη κι ἐσώρουχα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ὅταν οἱ «πεπολιτισμένες» Εὐρωπαῖες κυκλοφοροῦσαν ξεβράκωτες, πρὶν ἀπὸ ἐκατοντάδες χρόνια, οἱ Ἑλληνίδες εἶχαν ἐσώρουχα….

Συνέχεια →

Ἡ τύχη τῶν παραδοθέντων Τούρκων κι Ἑβραίων στὸ Βραχώρι.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Από το βιβλίο του συγγραφέα “Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821”

Παρασκευή 10 Ιουνίου 1821 και οι Τούρκοι του Βραχωριού δέχονται πια να παραδοθούν. Οι Έλληνες οπλαρχηγοί συμφωνούν. Δίνονται διαβεβαιώσεις για προστασία της ζωής όσων από τους Τούρκους και τους Εβραίους παραδοθούν. Όμως άτακτοι ένοπλοι Έλληνες που δεν ελέγχονται πια από τους οπλαρχηγούς του αγώνα επιδίδονται σε σφαγές φτωχών αιχμάλωτων Τούρκων και ιδιαίτερα Εβραίων, που είχαν πάρει το μέρος των κατακτητών και για να τους το δείξουν είχαν βασανίσει μέχρι θανάτου, αφού πρώτα τον τύφλωσαν με αγκαθιές, τον Παπαλέξη Δηματά, ιερέα του Βραχωριού.

Συνέχεια →

Ἡ ἄσβεστος φλόγα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἡ ἄσβεστος φλόγα ποὺ ἔκαιγε γιὰ χιλιάδες χρόνια.

Τὸ 1401 ἀνακαλύφθηκε ὁ τάφος τοῦ Πάλλα, υἱοῦ τοῦ βασιλιᾶ τῆς Τρωϊκῆς περιόδου Evander.
Μέσα στὸν τάφο εὑρέθη λάμπα νὰ καίῃ.
Αὐτὸ ἀπὸ μόνον του εἶναι ἐκπληκτικό, καθὼς ὁ Πάλλας ἀπέθανε τὸν 12ον αἰώνα πα.χ.
Ἐκπληκτικότερον ὅμως εἶναι τὸ γεγονὸς ὅ,τι δὲν μποροῦσαν, αὐτοὶ ποὺ εὑρῆκαν τὸν τάφο, νὰ σβήσουν τὴν φλόγα. Οὔτε τὸ νερὸ τὴν ἐπηρέαζε καὶ μόνον ὅταν τὴν ἄδειασαν ἀπὸ τὸ ὑγρὸ ποὺ περιεῖχε, ἔσβησε.
Ἔκαιγε ἐπὶ 2.600 χρόνια!!!

Συνέχεια →