Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ Πρόσκλησις πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνες!

Συν-Ἕλληνες, 
Ὅλοι μας, ἐδῶ καὶ καιρό,  ἔχουμε ἐπικεντρωθῇ στὰ πολὺ μεγάλα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε τὰ τελευταῖα χρόνια, λόγῳ τῶν μνημονίων. Ὅλοι μας ἔχουμε φτωχύνῃ ἀρκετὰ καὶ κινδυνεύουμε νὰ φτωχύνουμε ἀκόμη περισσότερο. 
Ὅλοι μας ἔχουμε τρομοκρατηθῇ ἴσως ἀπὸ τὸ δυσοίωνο μέλλον ποὺ μᾶς ἐπιφυλάσσουν ὅλα τὰ κατακάθια τοῦ πλανήτου. 
Ὅλοι μας πονᾶμε, ἀγωνιοῦμε, ἴσως καὶ νὰ φοβόμαστε. 
Μόνον ποὺ θὰ σᾶς ζητήσω γιὰ μίαν στιγμὴ νὰ σταθοῦμε καὶ νὰ πάρουμε μίαν ἀνάσα. Συνέχεια

Ἐὰν δὲν ἐλπίζῃς τὸ ἀνέλπιστον, δὲν θὰ τὸ βρῇς.

«ΑΝ ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ, ΤΟ ΑΝΕΛΠΙΣΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ»

(Ηράκλειτος)

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου

Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου

Ιστορικού – Συγγραφέως

Πριν λίγες ημέρες, ψάχνοντας για κάποιο βιβλίο στην βιβλιοθήκη μου, ανεκάλυψα ένα παλαιότερο, τοποθετημένο σε πίσω σειρά. Θυμήθηκα πως για κάποιο λόγο τότε με είχε εκνευρίσει. Ψάχνοντας θυμήθηκα το γιατί και αποφάσισα πως τώρα είναι η πρέπουσα στιγμή να το σχολιάσω. Το βιβλίο ήταν το «Αλφαβητάρι τού Νεοέλληνα» του Χρ. Γιανναρά. Τι είχε όμως συμβεί; Μέσα του υπήρχαν αποσπάσματα, τα οποία ενώ προβάλλονταν ως ρεαλιστικά κείμενα επίκαιρης ελληνικής αυτοσυνειδησίας σε κάποια από αυτά υπήρχε ένας ρεαλισμός, ο οποίος στην πράξη μεταφράζεται ως υφέρπων ψοφοδεϊσμός, που μας προσγειώνει ανώμαλα, λέγοντας πως ό,τι χάθηκε δεν επανέρχεται.

Συνέχεια

Ἄς διεκδικήσουμε περισσότερο σεβασμὸ πρὸς τὰ παιδιά μας καὶ τὶς ἐπόμενες γενεές!!!

Πρὸ χθὲς λοιπὸν συνῳμιλοῦσα μὲ φίλους γιὰ τὸ νέο τερατούργημα ποὺ ἔχουν μοιράσῃ στὰ σχολεῖα μας καὶ τὸ ἀποκαλοῦν, κατ’ εὐφημισμόν, γραμματική.
Αὐτό, τὸ ἐκ παραλλήλου κτύπημα στὴν παιδεία, διὰ τῆς συνεργίας ἤ τῆς ἀδιαφορίας ἤ ἀκόμη καὶ τῆς ἀσχετοσύνης, τόσων καὶ τόσων ὑπουργῶν ἀ-παιδείας, πρέπει νὰ παύσῃ. Ἀρκετὸ κακὸ ἔχουν κάνῃ ἤδη. Καιρὸς νὰ τὸ σταματήσουμε!!!
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ὅλη ἡ χώρα ἀσχολεῖται μὲ τὸ ξεπούλημα καὶ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, δυστυχῶς, πέφτει στὶς πλᾶτες μόνον κάποιων ὁλίγων ἡ ἐξακολούθησις τῆς ἀποσύρσεως τῶν ἐν λόγῳ βιβλίων καὶ φυσικὰ τῆς ἀποκαταστάσεως σὲ θέματα ποὺ ἀφοροῦν στὴν παιδεία.
Μίαν παιδεία, ποὺ τελικῶς τὴν χρησιμοποιοῦν ὄχι γιὰ νὰ μορφώνουν ἀλλὰ γιὰ νὰ παρα-μορφώνουν ἀνθρώπους, δουλοποιῶντας τους συστηματικῶς καὶ καθιστῶντας τους ὄργανα κι ἐργαλεῖα τῶν ἐκάστοτε κυβερνώντων. 

Συνέχεια

Ντρέπεσαι (καὶ κρύβεσαι γιὰ αὐτό) ὅταν ἔχῃς λόγους νὰ τὸ κάνῃς!!!

Στρουθοκαμηλισμός λέγεται; Δὲν θὰ τὸ ἔλεγα, διότι τὰ ζωντανὰ αὐτὰ εἶναι ἀθῶα.
Σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀναφέρομαι ἐγὼ μόνον ἀθωότητα δὲν μποροῦμε νὰ εὕρουμε…

Πάντα μὲ προβλημάτιζε λοιπὸν τὸ γιατὶ τόσο ἐπιμελῶς κάποιοι πασχίζουν νὰ κρύψουν τὶς πράξεις τους, γιὰ τὶς ὁποῖες ὅμως ἀκόμη καὶ νομολογίες κατασκευάζουν, πρὸ κειμένου νὰ αὐτο-ἀθωώνονται.

Ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ ἀντιλαμβάνομαι πὼς φταίει κυρίως ἡ ἀδικία ποὺ διαπράττουν, τὴν ὁποίαν σαφῶς καὶ γνωρίζουν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην καταλαβαίνω πὼς εἶναι κάτι βαθύτερον, γιὰ τὸ ὁποῖον οὔτως ἤ ἄλλως ἔτσι θὰ συμβαίνῃ πάντα.

Ντρέπονται.

Συνέχεια

Φωνητικὴ γραφὴ καὶ στὰ Γυμνάσια!!! Ἰδίως σὲ αὐτά!



Τελικῶς τὸ ἔγκλημα εἶναι συνειδητό, κατ’ ἐξακολούθησιν καὶ ἀπολύτως στοχευμένον!

Στόχος τῶν δολοφόνων τῆς γλώσσης, ἤ ἄλλως γλωσσοφόνων, ἡ σκέψις τῶν παιδιῶν μας, ἡ κρίσις τους καὶ ἡ κατάργησις τῆς ὅποιας σχέσεως θὰ μποροῦσαν νὰ ἀναπτύξουν μὲ τὴν κλασσική μας γραφὴ καὶ σκέψι.
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ «ἐπιμορφωτές»,  «ἀνανεωτές», «νεωτεριστές», ποὺ μόνον ἐπιμορφωτὲς δὲν εἶναι καὶ λειτουργοῦν κατ’ ἐντολὴν ἤ καθ’ ὑπαγόρευσιν, πιστὰ σκυλιὰ στὶς ὅποιες ἐπιθυμίες τῶν «ἀνανεωτῶν», τῶν ξενοδούλων, ἀκόμη καὶ τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας.
Ἄλλως τέ, πῶς θά ἀνέρχονταν καί θά κατελάμβαναν τίς θέσεις πού κατέχουν σήμερα, ἐάν δέν ἦταν πιστά σκυλιά στούς πρώτους διδάξαντες;
Διεπίστωσαν λοιπὸν πὼς κοντεύουν νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν καταστροφὴ κι ἀπεφάσισαν τὰ ἐκ παραλλήλου κτυπήματα. «Γραμματικές» ποὺ μόνον γραμματικὲς δὲν εἶναι, στὸ Δημοτικὸ ἀλλὰ καὶ στὸ Γυμνάσιον!!!
Συνέχεια

Ὁ σωστὸς τονισμός. (Χειροῦργος ἤ χειρουργός;)

Ὁ Νίκος, φίλος παιδιόθεν, κάποτε ἔλαβε τὸ πτυχίον τῆς ἰατρικῆς. Τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ τοῦ ἔθεσα ἦταν ἐὰν ἦταν χειρουργὸς ἤ χειροῦργος. Μὲ ἐκύτταζε σὰν ἠλίθιος!!!

Δὲν χρειαζόταν νὰ ἀπανήσῃ! Εἶχα καταλάβῃ! χειρουργός ἦταν…
Χρόνια ἀργότερα τὸ ἐπεβεβαίωσε… Δυστυχῶς μὲ δυσάρεστα ἀποτελέσματα γιὰ κάποιους.

Συνέχεια