Οὐδέποτε ἄλλοτε, ἔως σήμερα, ἔχει ἐξευτελισθῆ τόσο πολὺ ἡ ΕΛ.ΑΣ.
Ἡ διαφορὰ μὲ τὸ παρελθὸν εἶναι πὼς πρόκειται γιὰ ἐξευτελισμὸ διαρκείας καὶ ὄχι μόνον.
Προχθὲς ἕξι Πακιστανοὶ στὴν Νίκαια ἔδεσαν καὶ ἔδειραν ἀστυνομικό.
Τὶς πρὸ ἄλλες εἴχαμε τὴν καταδρομὴ σὲ ἀστυνομικὸ τμῆμα. Συνέχεια
…διότι ἐμπεριέχει τὶς ἀναγκαῖες ἐκεῖνες πληροφορίες, ποὺ ἀπαιτῶνται γιὰ νὰ κατανοήσουμε (γιὰ ἀκόμη μίαν φορά) τὸ ποιὰ ἀκριβῶς εἶναι ἡ κομματική της γραμμή.
Δὲν γλυτώνει κάποιος ἀπὸ τὰ νύχια τους…
Τὸ 1989, ἐν μέσῳ ἐξαγγελιῶν, κορώνων καὶ δεκάδων συνθημάτων, ἀναμένοντας μίαν «κάθαρσιν» (ποὺ ἀκόμη ἔρχεται), μὲ ἕνα μΠατΣοΚ στὸ στόχαστρον καὶ μὲ μίαν οἰκουμενικὴ κυβέρνησιν ποὺ κατήντησε καθαρτική, εἴχαμε ἐπισκεφθῆ μὲ τὴν οἰκογένειά μου φιλικό μας σπίτι. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπισκέψεώς μας ἕνας γνωστὸς καὶ μὴ ἐξαιρετέος τότε μεγαλο-δημοσιοκάφρος, τηλεφώνησε στὸν οἰκοδεσπότη μας ἀξιώνοντας νὰ τοῦ καταβληθῇ ἄμεσα ἕνα ἑκατομμύριο δραχμὲς (τρελλὰ λεφτὰ τότε) γιὰ νὰ μὴν δημοσιεύσῃ τὴν ἐπομένη στὴν ἐφημερίδα του καταγγελίες εἰς βάρος του γιὰ χρηματισμό. Συνέχεια
Μά, διότι, εἶναι ὤρα νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ πολλοὺς ἐνοχλητικούς. Εἶναι δῆλα δὴ ὥρα, μὲ πρόσχημα, τάχα μου-τάχα μου, ἔναν ἐμφύλιο, νὰ ξεκινήσουν ἐκτεταμένες ἐκκαθαρίσεις, μὲ πρόσχημα (λέει) τὰ …μίση καὶ τὰ πάθη. Μίση καὶ πάθη ὅμως ποὺ στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ ποὺ προβάλλονται μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ εἶναι, στὴν ὤρα, του, ἕτοιμο τὸ ἀναγκαῖον σκηνικόν.
Χρήσιμοι ἠλίθιοι, σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἰδιαιτέρως φανατικοί, συμπληρώνουν τὸ σκηνικό.
Κόκκινοι, γαλάζιοι, πράσινοι, πορτοκαλί, ῥοζουλί, μαῦροι ἢ πολύχρωμοι τραμποῦκοι, μὰ πάντα τραμποῦκοι.
Ὅλα καλὰ καὶ ὅλα ὡραία μὲ τὴν τόσο μεγάλη προβολὴ τοῦ θέματος περὶ τοῦ καθηγητοῦ-«βρυκόλακος»!!!
Κι ἐμέναν μοῦ ἀρέσει νὰ καταγγέλλονται τὰ (κάθε εἴδους κι ἐπιπέδου) καθάρματα, νὰ βγαίνουν τὰ «ἄπλυτά» τους στὴν φόρα καί, κυρίως, νὰ διασύρονται τόσο πολύ, ποὺ νὰ μὴν τοὺς ἐπιτρέπεται στὸ μέλλον νὰ ξανά-πλησιάσουν παιδιὰ (κι ὄχι μόνον) γιὰ νὰ ἐπαναλάβουν τὶς βρωμιές τους. Ἤδη μάλιστα, ὡς φοιτήτρια (ἀλλὰ καὶ ἀρκετὲς φορὲς ἀργότερα), κατήγγειλα κύκλωμα διαπλεκομένων καθηγητῶν (καὶ δασκάλων), μὲ κίνδυνο νὰ μοῦ ἀπαγορευθῇ ἡ πρόσβασις στὸ πτυχίο μου (ἀλλὰ καὶ νὰ ἀπειλῶνται παιδιὰ τοῦ οἰκογενειακοῦ μου περιβάλλοντος), ἀλλὰ ἦταν τόσο μεγάλη ὁ ὀργή μου, ποὺ δὲν μποροῦσα νὰ συγκρατηθῶ. (Καί, πράγματι, μὲ …«ἔκοψαν», ἀλλὰ γιὰ περιορισμένο διάστημα, ἐφ΄ ὅσον οἱ ἐμπλεκόμενοι, κατόπιν ἐρεύνης, ἀπέδειξαν τὸ ποιόν τους καὶ κατέληξαν ἐκεῖ ποὺ τοὺς ἔπρεπε. Ὅσο γιὰ κάποιους ἄλλους, ἀργότερα, δασκάλους καὶ καθηγητές, ἔ, ἀκόμη μὲ θυμοῦνται…!!!) Συνέχεια
Δὲν γίνεται…
Κι αὐτὸ τὸ ἐγνώριζε ἡ δούραινα ὅταν ἔσπευσε νὰ μηνύσῃ τὸν …ἑαυτόν της!!!
