Ὅταν κάποτε περίμενα κάθε μήνα νὰ ἔλθῃ μὲ τὸ ταχυδρομεῖο τὸ νέο τεῦχος τοῦ ΔΑΥΛΟΥ, αἰσθανόμουν σὰν παιδούλα, ποὺ τίποτα δὲν γνωρίζει καὶ πρέπει νὰ τὰ μάθῃ ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή. Στὰ μεσοδιαστήματα τῆς ἀναμονῆς ἐπισκεπτόμουν τὸ Μοναστηράκι μήπως καὶ ξετρυπώσω κάποιο ἀπὸ τὰ παλαιὰ τεύχη ποὺ μοῦ ἔλειπαν. Καὶ πάντα κάτι ἀνεκάλυπτα.
Ἐκεῖ μέσα, ἀκολουθῶντας τὰ βήματα τῶν ἐρευνητῶν, σιγὰ σιγά, κατάφερα νὰ βρῶ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ γλῶσσα μας, ἡ ἱερὴ αὐτὴ γλῶσσα, τόσο πολὺ κυνηγήθηκε, διώχθηκε καὶ ἀλλοιώθηκε.
Συνωμοσίες, θὰ ποῦν κάποιοι. Ἀνοησίες, κάποιοι ἄλλοι… Ἀμορφωσιές, κάποιοι τρίτοι…
Πιστεύω πὼς συνέβησαν καὶ τὰ τρία ταὐτόχρονα.
Οἱ συνωμότες βρῆκαν τοὺς ἠλιθίους ποὺ μὲ τὴν σειρά τους βρῆκαν τοὺς ἀμορφώτους καὶ σήμερα ἀντιμετωπίζουμε ὅλην αὐτὴν τὴν κατάντια.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλωσσικὲς μελέτες
Καὶ οἱ πέτρες «ὁμιλοῦν» Ἑλληνικά.
Ἑλληνικὴ γλῶσσα!
Ἀμήτωρ!
Μήτηρ γλωσσῶν!
Μέσον ἀπολύτως ἀκριβοῦς ἐπικοινωνίας διότι ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ μοναδικὴ γλῶσσα ποὺ δύναται νὰ ἀποδόσῃ μὲ μοναδικὴ σαφήνεια τὶς ἔννοιες.
Γλῶσσα ἐπιστημῶν, διότι δὲν δύναται καμμία ἄλλη νὰ διευκρινίσῃ τελειότερα τὰ ἐπιστημονικὰ βήματα.
Βιολογία, Γενετική, Φυσική, Μαθηματικά, Ἀστρονομία, Χημεία, Ἰατρική, Γεωλογία, Βιοχημεία… Καμμίαἐπιστήμη δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ ὁπουδήποτε, ἐὰν οἱ μετέχοντες αὐτῆς δὲν ἀντιλαμβάνονται ἔννοιες στὴν Ἑλληνική. Τόσο ἁπλᾶ καὶ ταὐτοχρόνως παρανοϊκά!
Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ γραφή.
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὁ Ἕλλην λόγος, εἶναι κάτι ποὺ πολλοὶ ἐμίσησαν, ἀκόμη περισσότεροι πολέμησαν κι ἀκόμη περισσότεροι τὴν συκοφάντησαν. Γλῶσσα ἀμήτωρ, μήτηρ γλωσσῶν. Κι ἄς ξεβολεύῃ κάποιους αὐτό…
Μὰ ὅσο κυλοῦν τὰ χρόνια, ὅλος ὁ πλανήτης σιγὰ σιγὰ καταλήγει στὸ συμπέρασμα ποὺ προανέφερα. Ἀμήτωρ γλῶσσα, μήτηρ γλωσσῶν. Οἱ μόνοι ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ τὴν πολεμοῦν εἶναι ἤ αὐτοὶ ποὺ ἀναγνωρίζουν τὴν δυναμική της καὶ τὶς νοητικὲς ἐπιπτώσεις ποὺ θὰ φέρῃ ἡ ἀπόλυτος γνώσις της στοὺς κατέχοντες αὐτήν, ἤ, κάτι Συνέχεια
Εἶναι ἡ σανσκριτική ἀπόγονος τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης;
Τὸ τί πιστεύω ἐγὼ δὲν ἔχει καὶ τόσο μεγάλη σημασία.
Σημασία ἔχει ἡ πραγματικότης καὶ οἱ ἀποδείξεις.
Ἐὰν γιὰ παράδειγμα ἔχουμε σύγκρισι γλωσσῶν, πολιτισμῶν ἤ διαφορετικῶν περιόδων, ὅπως ὀρθὰ ἀναφέρεται στὸ παρακάτω κείμενον, τότε σὲ καμμία τῶν περιπτώσεων δὲν μποροῦμε νὰ συζητᾶμε γιὰ συγκρίσιμα εἴδη. Ἀναφερόμαστε πάντα σὲ διαφορετικὰ εἴδη καὶ κατ’ ἐπέκτασιν σὲ μὴ συγκενικὲς σχέσεις, τοὐλάχιστον σὲ ὅ,τι ἀφορᾷ στὴν γλῶσσα.
Συνέχεια
Ἡ ταχυγραφία (στενογραφία) στὴν ἀρχαιότητα.
Ἑλληνική, μητέρα τῶν γλωσσῶν.
Τί νά πρωτογράψω ἐγώ γιά τήν γλῶσσα μας;
Τὰ γράφουν οἱ εἰδικοί!
Ὄχι οἱ «εἰδικοί», ποὺ περιφέρονται ὥς μαϊντανοὶ δεξιὰ κι ἀριστερά, ἀλλὰ αὐτοὶ ποὺ τρέφουν Ἔρωτα βαθὺ γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν γνώσι.
Γλῶσσα Ἑλληνική, ἡ μάνα τῶν γλωσσῶν!
Συνέχεια