Ἕνα κείμενο ποὺ μὲ ἐπροβλημάτισε ἔντονα. Ἄλλως τε ἔχω ἐκφράσει παρόμειες σκέψεις στό παρελθόν καὶ μᾶλλον δὲν ἄρεσαν…
Τέλος πάντων..
Ὁ Ἐμμαουήλ Σαρίδης γράφει ἕνα ἄρθρο, θαυμάσιο θὰ ἔλεγα, τό ὁποῖον πιστεύω πώς πρέπει νὰ διαβάσουμε καὶ νὰ σκεφτοῦμε πολύ σοβαρά!!!
Αὐτὸ τὸ μᾶς πᾶνε ἤ πᾶμε μόνοι μας, εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ σαφῶς καὶ πρέπει νὰ ἐξετάσουμε σοβαρότατα. Ἡ πολλὲς φορές, ἀφέλεια, καὶ συχνὰ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν δεχόμεθα τὴν ἀνομία ἤ τὴν ἀντίδρασι, εἶναι κάτι ποὺ μὲ προβληματίζει χρόνια. Στό κάτω κάτω τῆς γραφῆς, σὲ ὅποιον δὲν ἀρέσει μία Συνέχεια
