Ἡ φράσις αὐτὴ ποὺ στὴ νέα ἑλληνικὴ ἀποδίδεται ὡς «ένα ξέρω, ὅτι δὲν ξέρω τίποτα» καὶ λέγεται πὼς εἰπώθηκε ἀπὸ τὸν Ἀθηναῖο φιλόσοφο. Ἀδιαμφισβήτητα, ὁ Σωκράτης ἦταν ἕνας ἐκ τῶν μεγάλων φιλοσόφων ποὺ πάτησε τὰ χώματα τῆς Ἑλλάδος, ὅμως, ὅπως κάθε ἄνθρωπος ἔτσι καὶ αὐτός, δὲν κατεῖχε τὸ ἀλάθητο. Συνέχεια
Το άρθρο που ακολουθεί (σε μορφή pdf) το έγραψα στο περιοδικό Δαυλός το έτος 2001.
Προσπάθησα τότε, έχοντας ως βιβλιογραφία μου τους Έλληνες φιλοσόφους, να προειδοποιήσω για την παγίδα και το αδιέξοδο των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, που εκείνη την εποχή προσπαθούσαν να μας λανσάρουν ως κάποια δήθεν προοδευτικότητα ο κύριος Κουβέλης, ο κύριος Μπίστης και η υπόλοιπη «Κυρκοειδής» παρέα τους. Συνέχεια
Ξεκίνησε μία προσπάθεια πρὸ κειμένου νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ δίκη τοῦ Σωκράτους, σχεδὸν 2.500 χρόνια ἀργότερα.
Θὰ μπορούσαμε νὰ θαυμάσουμε αὐτὴν τὴν κίνησιν, καθῶς φυσικὰ καὶ νὰ χαροῦμε μὲ τὴν καλὴν πρόθεσιν..
Ἀλλὰ ἔχουμε ἕνα σοβαρότατον ζήτημα!
Ὁ Σωκράτης ἐδικάσθῃ κι ἐκαταδικάσθῃ ἀπὸ ἕνα ἄλλο σύστημα, μίαν ἄλλην κοινωνικὴ δομὴ καὶ κάποιους ἄλλους Ἀθηναίους. Συνέχεια
Μία θαυμασία παρουσίασις σήμερα ἀπὸ τὸν ἀγαπημένο μου Χρῆστο Σταυρίδη. Μόλις μοῦ τὸ ἔστειλαν.
