Αποσπάσματα από την ομιλία του Στρατή Μυριβήλη στην επετειακή συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών για την επέτειο του ΟΧΙ το 1960.
Εικοσι οκτώ του Οκτώβρη!
Είναι τρανή τούτη η ημερομηνία, και για πολλούς αιώνες δεν είναι για να σβήσει το μεγάλο άστρο της πάνω από την Ελλάδα.
Σηκώθηκε όρθια μια ολάκερη φυλή, και έγραψε τις εντολές της με φωτιά μαι με αίμα. Γεννήθηκε ένα πρωί μέσα στην Συνέχεια
Μία λέξις μόνον! Ἥρωες!
Καμμία ἄλλη γλώσσα δὲν ἔχει γεννήσει ἀντίστοιχο λέξι!
Διότι οὐδέποτε ἄλλοι εἶχαν τὴν ἀνάγκη νὰ τὴν δημιουργήσουν τέτοιαν λέξιν!
Διαβάζοντας τὸ παρακάτω δάκρυσα. Αἰσθάνθηκα σὰν νὰ ζοῦσα κάτι ἀπὸ ἐκεῖνη τὴν στιγμή. Ἐκεῖνον τὸν καστανᾶ τὸν αἰσθάνθηκα κομμάτι μου. Αἷμα μου.
Ἐπειδή, μία εἰκόνα εἶναι χίλιες λέξεις – πόσῳ μάλλον πολλές εἰκόνες μαζί……..
Ἕνα πολὺ ἐνδιαφέρον ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Δημοσθένη, ποὺ ἀναφέρεται σὲ μίαν ἀνάλογο στάσι τῶν Ἀθηναίων.
Μὲ κάτι ὅμως διαφωνῶ.
Ποιός τό εἶπε καί γιά ποιούς; Συνέχεια
