Ξάνθη, τὰ δημοτικὰ Πυροσβεστεῖα, περίπου 1931.
Μὲ τὴν ἀνακήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πυρκαϊῶν ἀνατέθηκε στοὺς Νομάρχες. Παράλληλα οἱ Δῆμοι ἦταν ὑποχρεωμένοι νὰ διαθέτουν τὰ ἀναγκαῖα μέσα καὶ ἐργαλεῖα γιὰ τὴν κατάσβεση τῶν πυρκαϊῶν. Στὰ δημόσια κτήρια τὴν εὐθύνη ἀντιμετωπίσεως πύρινων καταστάσεων εἶχαν οἱ Λόχοι Σκαπανέων τοῦ στρατοῦ.
Ἰθάκη. Ἡ ὁμηρικὴ Ἰθάκη.
Ἰθάκη Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Ἰ ἴθμα 314
θ θαλάσσης 294 α
ά ἀντιπέραιον 75
κ Κεφαλλήνων 355 Συνέχεια
Fall of the Titans, Peter Paul Rubens (1577 – 1640)
Ὁ Μῦθος τύλιξε τὰ πλοκάμια του γύρω ἀπὸ τὶς πλαγιὲς τοῦ βουνοῦ ποὺ ἀγρύπνησε στὶς μᾶχες τῶν Θεῶν…
Γιατὶ ὃταν ὁ πόλεμος ξέσπασε ἀνεξέλεγκτα μεταξὺ τῶν παλαιῶν καὶ τῶν νέων Θεῶν, στὴν Ὂθρυ εἶχαν καταφύγιο καὶ ἀπαντοχὴ οἱ παλαιοὶ Τιτᾶνες· ἐκεῖ στρατοπεδεύσαν, ἐκεῖ δέχονταν τὶς ἐπιθέσεις τῶν νέων θεῶν, τῶν Ὀλυμπίων.
Ἦταν λυσσαλέες οἱ μᾶχες μεταξύ τους, συντάραξαν τὸν κόσμο ὁλάκαιρο. Τεράστια βράχια πέταγαν οἱ θεοὶ ἀπὸ τὸν Ὂλυμπο καὶ τὴν Ὂθρυ ἀντίστοιχα. Τράνταζε ἡ γῆ συθέμελα καὶ τεράστιες πληγές ἂνοιγαν στὸ κορμί της.
Ἦταν ὃμως οἱ Κύκλωπες αὐτοὶ ποὺ χάρισαν στὸν Δία τὸν Κεραυνὸ καὶ τὴν ἀστραπή, ἐνῶ στὸν Ποσειδῶνα χάρισαν τὴν τρίαινα καὶ στὸν Ἂδη τὴν κυνέα, τὴ σκούφια ἀπὸ σκυλοτόμαρο ποὺ τὸν ἒκανε ἀόρατο. Καὶ μὲ ὁρμή σκόρπισε ὁ Δίας τοὺς κεραυνοὺς καὶ ἀπὸ τὸ στιβαρὸ του χέρι ἡ φλόγα ἀπλώθηκε παντοῦ καὶ καταβρόχθισε λαίμαργα τὰ τεράστια δάση· καὶ γιγαντωμένη ἡ φλόγα ἒτρεξε ἀπὸ τὴν μιὰ ἂκρη τῆς γῆς στὴν ἂλλη καὶ ἒβρασαν τὰ νερὰ τοῦ καταγάλανου Ὠκεανοῦ καὶ τοῦ ἀπέραντου Πόντου. Συνέχεια
Ὅμηρος. Ὁ Ὀδυσσεὺς Λαερτιάδης. Ὅμηρος Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Ὅ Ὀδυσσεὺς 455
μ μαρτυρίας 406
η ἠδὲ 281
ρ ῥήσεις 575
ο ὁμαρτησάντων 465 1 – 2 Συνέχεια
Μία ἐνδιαφέρουσα μελέτη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν γλῶσσα μας, μοῦ ἐστάλη πρὸ ἡμερῶν.
Καθυστέρησα νὰ σᾶς τὴν παρουσιάσῳ, λόγῳ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Ἤθελα νὰ τὴν μοιραστῷ μαζύ σας μετὰ τὴν ἐθνική μας ἑορτή, γιὰ νὰ ἔχῳ τὸν χρόνο νὰ δημοσιεύσῳ μερικὰ ἀποσπάσματά της σὲ συνέχειες.
Ὅλη αὐτὴ ἡ μελέτη ὑπάρχει σὲ ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο: «Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος» κι ἔχει ἐκπονηθεῖ ἀπὸ τὸν Ἀριστοτέλη Ντοβόρη.
Ἔχω τὸ ἐλεύθερον ἀπὸ τὸν συγγραφέα νὰ σᾶς παρουσιάσῳ μερικὰ ἀποσπάσματα. Συνέχεια
Ἑλληνικὰ χέρια, ἑλληνικὰ λεφτὰ κι ἑλληνικὴ τεχνογνωσία
κατασκεύασαν ἕνα μέγιστο τεχνικὸ ἔργο
Τοῦ Θ. Π. ΤΑΣΙΟΥ*
1. Τώρα ποὺ προωθοῦνται (ἢ συνωθοῦνται) τὰ Μεγάλα Τεχνικὰ Ἔργα. Τώρα ποὺ τὰ ἒργα Πολιτικοῦ Μηχανικοῦ (μαζὺ μὲ τὰ οἰκοδομικά) ἀναγνωρίσθηκαν ὡς ἡ μεγαλύτερη Βιομηχανία τῆς Χώρας. Τώρα ποὺ ὁ ἐθνικός κομφουζιονισμός ἀμβλύνεται καὶ ἐπιτρέπει τὴν ὑπέρβαση τῆς φαρισαϊκῆς ἐξίσωσης «ἐργολάβος ἲσον ἀπατεῶν». Τώρα εἶναι (ἐπιτέλους) καιρὸς ν’ ἀναμνησθοῦμε ὅτι ἑλληνικὰ χέρια, ἑλληνικὰ λεφτά, ἑλληνικὴ διευθυντικὴ ὀργάνωση κι ἑλληνικὴ τεχνογνωσία, κατασκεύασαν ἕνα μέγιστο τεχνικὸ ἔργο: Τὴν ὀχύρωση τῶν Βορείων Συνόρων τῆς Χώρας, κατασκευασμένη ἀπ’ τὸν Ἑλληνικό Στρατὸ κι ἀπ’ τοὺς Ἕλληνες Μηχανικούς. Συνέχεια
