τοῦ Σαράντου Καργάκου
Ὅπως ἀναφέραμε, πρόθεση τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων ἦταν νὰ ἐκδιώξουν μὲ κάθε θυσία τοὺς Τσιάμηδες, ποὺ ἦταν σίγουρο ὅτι θὰ μας δημιουργοῦσαν προβλήματα. Γράφει σύγχρονος ἱστορικός: «Ὅπως ἦταν φυσικό, οἱ ἑλληνικὲς ἀρχὲς ἀνέλαβαν ἀπὸ τότε (σημ. Σ. Ι. Κ. δηλαδὴ τὸ 1925) ἀληθινὴ «ἐκστρατεία» γιὰ νὰ πείσουν τοὺς Τσάμηδες νὰ φύγουν, καταβάλλοντας μάλιστα ἰδιαίτερη προσπάθεια γιὰ τὸν προσεταιρισμὸ τῶν «θρησκευτικῶν τους ἀρχηγῶν», δηλαδὴ τῶν μουφτήδων. Συνέχεια
Ἀναδημοσιεύω μερικὰ ἀφιερώματα γιὰ τὸ …«ἀγαπημένο μας ΕΛΙΑΜΕΠ» καὶ τὴν «ἱστορία τοῦ ΣΚΑΙ(γάιδαρο)» πρὸ κειμένου νὰ …φρεσκάρουμε τὴν μνήμη μας.
Κύριε («ἱστορικέ») Βερέμη. Κι ἐσεὶς οἱ σύμβουλοί του καὶ συνεργᾶτες του. Ἐὰν πράγματι γνωρίζετε γράμματα, διαβᾶστε τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα. Πιστεύω ὅτι θὰ σᾶς βοηθήσῃ ἰδιαιτέρως.
Ἴσως ὅμως νὰ σᾶς δυσκολεύῃἡ γλώσσα τοῦ Γέρου κάπως….
Νὰ βοηθήσω λοιπόν λίγο. Ἔχουμε καὶ λέμε:
1ον . Τὴν λέξι «μπέσα» τὴν ἔχετε ἀκούσει ποτέ; Εἶναι μία συνήθεια ποὺ εἶχαν ( κι εὐτυχῶς ἀκόμη ἔχουν) κάποιοι ἄνθρωποι, κυρίως ἄντρες, καὶ ἀφορᾷ στὴν τήρησι τοῦ λόγου ποὺ Συνέχεια
Ἡ Καρδία ἦταν ἡ μεγαλύτερη πόλη τῆς Θρακικῆς Χερσονήσου (σήμερα χερσόνησος τῆς Καλλιπόλεως), ἀποικία τῶν Μιλησίων καὶ Κλαζομενίων στὸν Μέλανα κόλπο, στὸν σημερινὸ κόλπο τῆς Σάρου. Τὸν 6ον αἰώνα κυριεύτηκε ἀπὸ τὸν Μιλτιάδη καὶ τότε κτίστηκε τὸ ἐγκάρσιο τεῖχος ἀπὸ τὴν Καρδία ἔως τὴν Πακτύη, κατὰ πλάτος τῆς Θρακικής Χερσονήσου. Στὴν Καρδία προσορμίστηκε ὁ στόλος τῶν Ἀθηναίων μετὰ τὴν νίκη του στὴν Ἄβυδο τὸ 411 π.Χ.
«Καρδία, πόλις μετὰ λιμένος, εἰς τὰ ΒΔ τῆς Θρακικῆς χερσονήσου, ὑπὸ τῶν Μιλησίων συνοικισθεῖσα, εἶτα ὑπὸ τοῦ Μιλτιάδου νέους ἀποίκους λαβοῦσα, καταστραφεῖσα δ’ ὑπὸ Λυσιμάχου, καὶ εἶτα πάλιν ἀνοικοδομηθεῖσα. Πατρὶς τοῦ βασιλέως Εὐμένους καὶ τοῦ ἱστοριογράφου Ἱερωνύμου» (Ἡρδ. Ζ, 68. – Στρβ. Ζ, 331) «Λεξικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιολογίας», Ραγκαβῆ. Συνέχεια
Θεσσαλία, Μόψιον. Περίπου 350 π.Χ., 20 mm.
Πρόσθια ὄψη: Κεφαλὴ Διός
Ὀπίσθια ὄψη: Ὁ Μόψος ὁ Λαπίθης, ἀντιμετωπίζει καὶ ἐτοιμάζεται νὰ χτυπήσει Κένταυρο ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν πλήξῃ μὲ ἕναν βράχο…
Συνέχεια
Ἀδειάζοντας τὴν κούπα, ἒβλεπαν τὰ ἀποτελέσματα τὴν ἀνεξέλεγκτης πόσης!
Το φυσικό περιβάλλον της Βορείου Ελλάδος ευνοούσε ιδιαίτερα την ύπαρξη και την καλλιέργεια της αμπέλου.
Το Παγγαίον Ορος μπορεί να ήταν διάσημο στην αρχαιότητα για τα ορυχεία χρυσού και αργύρου, πολύτιμος όμως ήταν και ο οίνος του, αφού παράλληλα ήταν μεγάλο κέντρο της διονυσιακής λατρείας. Γιατί εδώ ανατράφηκε, σύμφωνα με τον μύθο, ο θεός Διόνυσος και με κρασί τού τόπου μέθυσε τα σαρκοβόρα άλογα τού βασιλιά Λυκούργου. Αλλά και ο Οδυσσέας με το μαύρο γλυκό κρασί της Μαρώνειας στη Ροδόπη, τον περίφημο ισμαρικό οίνο, ξεγέλασε τον κύκλωπα Πολύφημο για να γλιτώσουν αυτός και οι σύντροφοί του από τη μανία του. Συνέχεια
Ἀνακαλύφθηκε σπήλαιο μὲ σταλακτῖτες, 15.000 ἕως 20.000 ἐτῶν, στὸ Μαρτίνο τῆς Λοκρίδος καὶ μέσα στὰ στενὰ ὅρια τοῦ χωριοῦ.
1.500μέτρα ἀπὸ τὰ σχολικὰ κτίρια καὶ 1.700 μέτρα περίπου ἀπὸ τὴν σπηλιὰ τοῦ Π;νός, σὲ εὐθεῖα γραμμὴ στοὺς πρόποδες τοῦ βουνοῦ Προφήτης Ἠλίας, βρίσκεται μεγαλοπρεπὲς σπήλαιο μὲ σταλακτίτες, μέσα σὲ ἔνα φαράγγι, που σχηματίζει τὸ βουνό.
Κάποτε στο παρελθὸν εἴχα ἀναφέρει ὅτι: «Ὁ προφήτης Ἠλίας γιὰ ἐμᾶς τοὺς Μαρτιναίους, εἶναι τὸ ἱερὸ βουνό, τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἀρχαίων θεῶν. Συνέχεια
