Ἡ ἀπαντήσις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὶς 5000 αὐτοκτονίες, που προκάλεσε ἡ μεγάλη ληστεία, ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους σπόνσορες τῶν ταξειδιὼν τοῦ Ἀλέξη… 
Εἶναι φυσικὰ Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: στρατὸς τοκογλύφων
«Μὰ ἐὰν χρεωκοπήσουμε θὰ πεθάνουν ἄνθρωποι…»
Ἐὰν πράγματι θέλουμε νὰ πάψουμε νὰ ταΐζουμε τοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους μὲ τὶς σάρκες, πρέπει νὰ σφίξουμε τὰ δόντια καὶ νὰ ἀποδεκτοῦμε τὴν νέα κατάστασι…
Ἔλεγε ὁ φίλος μου προχθές, ὁ Κωστῆς.
Ὁ Κωστῆς εἶναι γνώστης τῶν οἰκονομικῶν. Πολὺ καλὸς γνώστης. Οἰκονομολόγος ἄλλως τὲ καὶ ὁ ἴδιος…
Καὶ εἶχε πράγματι ἐκνευρισθῇ μαζύ μου καὶ μὲ τὶς ἐμμονές μου…
Διότι περὶ ἐμμονῶν πρόκειται, ἐφ΄ ὅσον, κατὰ τὸν Κωστῆ πάντα, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐκφράζω δὲν εἶναι παρὰ ἀποτέλεσμα τῶν συναισθηματικῶν μου παρορμήσεων. Συνέχεια
Κοινὸς παρονομαστὴς ἡ Μάσσα.
Σχολιάζει ὁ φίλος Πᾶνος…
Κι ἔχει δίκαιον ὁ Πᾶνος.
Πρὸ ἡμερῶν ἀναφέραμε τὴν συγκρότησι «κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος» ἀπὸ τοὺς «ἀδέσποτους» βο(υ)λευτὲς τοῦ κΥνοβουλίου.
Εἶπαν λοιπὸν νὰ τὸ γυρίσουν σὲ …κόμμα, μήπως καὶ δοῦν προκοπή…
Σχολιάζει λοιπὸν ὁ φίλος «Ἕλλην Μαχητής»: Συνέχεια
Θέλεις νά κάνῃς ἀπολύσεις στό Δημόσιο; Νὰ τὶς κάνῃς σωστά!
Ἀπολύσεις ἀπὸ ἐδῶ, ἀπολύσεις ἀπὸ ἐκεῖ, ἀπολύσεις παρὰ πέρα…
Τώρα κατεπιάσθησαν καὶ μὲ τὶς ἀπολύσεις στὸ Δημόσιο, ποὺ δυστυχῶς ἄργησαν…
Κι ἄργησαν πολύ… Πάρα πολύ…
Ἐπὶ αὐτοῦ ὅμως καλλίτερα νὰ ἐξηγηθῶ.
Μαθαίνουμε γιὰ τὸν δημόσιο ὑπάλληλο ποὺ ἄν καὶ εἶχε τέσσερα χρόνια νὰ πατήσῃ στὴν ὑπηρεσία του, ἐπληρώνετο κανονικά.
Μαθαίνουμε γιὰ τὴν οἰκογενειοκρατία τῶν ΑΕΙ καὶ γιὰ τὶς διάφορες συντεχνίες των. Συνέχεια
Ὑποχρεωτικὴ ἡ λήψις DNA ἀκόμη καὶ γιὰ μὴ ἐγκληματίες!!!
Ἐλεύθερη διακινήσις DNA … ἀκόμα καὶ ὅσων οἱ «ἀμερικάνοι» θεωροῦν ὑπόπτους (success story τῆς Ντόρας τὸ 2009)
… καὶ ὑποχρεωτικὴ λήψη DNA ἄκομα καὶ ἀπὸ «κακούργους» πλημμελήματος, μὲ ποινὴ τριῶν μηνῶν (ἀποφασίστηκε 4 ἡμέρες μετὰ τὴν καταλήψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν τοκογλύφο Παπαδῆμο). Συνέχεια
Μᾶς ἐξηπάτησαν οἱ τράπεζες; Ἄν τὲ καλέ…
Οὐδέποτε θὰ συνέβαινε κάτι τέτοιο στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν.
Οὐδέποτε θὰ ἐπέτρεπε ἡ καλή μας, ὅποια κυβέρνησις, νὰ συμβῇ κάτι τέτοιο.
Οὐδέποτε ὁ πρόδρος τῆς δημοκρατίας (λέμε κι ἀνάκδοτα κάπου κάπου) θὰ ἐπέτρεπε νὰ μᾶς καταληστεύσουν οἱ διεθνεῖς τραπεζῖτες.
Οὐδέποτε ὁ πρωθυπουργὸς τῆς χώρας θὰ ἔλεγε στοὺς βο(υ)λευτές του νὰ σταθοῦν «στὰ τέσσερα»…
Οὐδέποτε ἡ δικαιοσύνη θὰ δικαίωνε τράπεζες ποὺ παρανομοῦν κατὰ πολιτῶν.
Οὐδέποτε θὰ ἐδιώκοντο οἱ πολῖτες ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κράτος, μὲ στόχο τὴν πτωχοποίησί τους.
Οὐδέποτε θὰ συνέβαιναν αὐτὰ σὲ κάποιαν ὀνειρικὴ χώρα… Συνέχεια