Χέρι στίς καταθέσεις βάζουν οἱ τραπεζίτες

25 Ἰανουαρίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν Μινώταυρος

Καταγγελίες για παρακράτηση μισθοδοσίας, σύνταξης, ακόμα και επιδόματος ανεργίας

Επιστολή έστειλε στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή η Ένωση Καταναλωτών Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ) σχετικά με καταγγελίες καταναλωτών που διαπίστωσαν ότι οι τράπεζες είχαν παρακρατήσει μέρος ή ολόκληρη τη μισθοδοσία τους, τη σύνταξή τους ή ακόμα και το επίδομα ΟΑΕΔ για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Συνέχεια →

Ὁ Μάκης παράτησε ὁριστικῶς τὸ τσεκούρι!!!

25 Ἰανουαρίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

Ἐγὼ τὸν Μάκη τὸν ἤξερα φανατικό. Πολὺ φανατικό!
Κι ἀπεδείχθῃ τελικῶς πὼς εἶναι!
Εἶναι φανατικὸς μὲ τὴν ἐξουσία, μὲ τὴν καρέκλα, μὲ τὸ βόλεμα… Συνέχεια →

Οἱ Ἀργυραμοιβοὶ (Μέρος 2)

25 Ἰανουαρίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

ΟΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΡΑΒΔΟΙ

O βασιλιάς Ερρίκος ο Α΄, γιος του Γουλιέλμου του Κατακτητή, αναρριχήθηκε στον Αγγλικό θρόνο το 1100 μ.Χ. Εκείνη την εποχή, αρκετό καιρό πριν την εισαγωγή της τυπογραφίας, οι φόροι συνήθως πληρώνονταν σε είδος – π.χ. προϊόντα – σύμφωνα με την παραγωγική δυνατότητα της γης υπό τη φροντίδα του δουλοπάροικου ή του μικρότερου σε βαθμό ευγενή. Εκείνων δηλαδή που πλήρωναν τους φόρους. Για να καταμετρήσουν την παραγωγή οι Μεσαιωνικοί δημόσιοι υπάλληλοι χρησιμοποιούσαν ένα χοντροκομμένο λογιστικό σύστημα: χάραζαν εγκοπές σε ράβδους (tallies: από το λατινικό talea που σημαίνει κλαδί ή πάσσαλος). Οι συμπληρωματικοί ράβδοι είχαν μεγαλύτερη επιτυχία από την ατελή ανθρώπινη μνήμη ή από τις εγκοπές στην πόρτα του αχυρώνα – όπως γινόταν μερικές φορές.

Για να αποφευχθούν αλλαγές ή παραποιήσεις, οι ράβδοι χωρίζονταν στη μέση κατά μήκος τους αφήνοντας το ένα μέρος Συνέχεια →

Οἱ Ἀργυραμοιβοί. (Μέρος 1)

25 Ἰανουαρίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν Φιλονόη

ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Δημιουργώντας και ελέγχοντας το χρηματικό απόθεμα, οι αποκαλούμενοι “Αργυραμοιβοί” διατηρούν πλήρη έλεγχο πάνω σε κυβερνήσεις και πολίτες εδώ και χιλιετίες.

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ

Υπήρχε μια εποχή που το να ρωτήσεις κάποιον για ποιον εργαζόταν εθεωρείτο κάπως ενοχλητικό, καθώς φαινόταν ότι υπονοείς ότι ήταν ανίκανος και ανάξιος να εξασφαλίσει αυτοαπασχόληση. Στην εποχή μας όμως η ιδιοκτησία δεν αποτελεί ένα γενικό χαρακτηριστικό της κοινωνίας μας όπως ήταν – κατά κύριο λόγο – μέχρι την οικονομική κρίση του 1929. Η ολοκληρωτική εξάρτηση από ένα μισθό που επαφίεται στη θέληση των άλλων είναι το βασικό γνώρισμα των ημερών μας.

Επειδή η άσκηση της ελευθερίας συχνά περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση υλικών αντικειμένων όπως τα βιβλία, το φαγητό, το ρουχισμό, τη στέγαση, τα όπλα, τις μεταφορές κλπ. και η επιλογή και κατοχή αυτών των πραγμάτων απαιτεί κάποιο πλούτο, είμαστε υποχρεωμένοι να παραδεχτούμε ότι η γενική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι πολίτες των ΗΠΑ είναι η αυξανόμενη εξάρτηση και ο περιορισμός της ελευθερίας.

Συνέχεια →