Τί ἐγέννησε τόν λεγόμενο νεώτερο δυτικό πολιτισμό;
Μά, τὸ δημόσιο χρέος…!!!
Ὅ,τι γνωρίζουμε σήμερα ὡς κράτος, ὅποιες ἰδεολογίες ἀντιπαλεύουν στὸν δημόσιο διάλογο, ὅλα εἶναι μέσα στὴν ὀντολογία τῆς ἐμποροκρατίας (μερκαντιλισμός).
Γιὰ νὰ ἔχῃς πίστωση, ὥστε νὰ προωθῇς τὸ ἐμπόριό σου χρειάζεσαι χρέος– ἢ ἀνάποδα τὸ χρέος ποὺ δημιουργοῦσε ὁ πόλεμος ἀνεγνωρίζετο ὡς δημόσιο χρέος, γύρω ἀπὸ μία κεντρικὴ τράπεζα, ποὺ δημιουργοῦσε κίνητρο μὲ τὴν σειρά του γιὰ κατακτήσεις. Συνέχεια
Κάποια Ἑλληνόπουλα κατάφεραν καὶ μπῆκαν μέσα στὴν ὁμιλία τοῦ Μηταφίδη στὴν ΔΕΘ καὶ τραγούδησαν τὸ «Μακεδονία ξαουστή»!!!!
Μπράβο στὰ παιδιά! Συνέχεια
Καί μάλιστα ἰσότιμος;
Μέ ποιό κριτήριον; Μέ τό καραμανλικό; Μέ τό μΠατΣοΚικό; Ἤ μέ τό ἀριστερο-ἐθνομηδενιστικό;
Μέ ποιό ἀπό ὅλα; Σέ ποιές ἡλικίες; Θά ψηφίζουν καί αὐτοί πού μόλις ἔφυγαν καί αὐτοί πού οὐδέποτε πάτησαν τά χώματά μας;
Μήπως ἀγνοοῦμε πώς οἱ περισσότεροι συμπατριῶτες μας (ἰδίως στὶς Η.Π.Α. καί, ἀπολύτως δικαιολογημένα*), εἶναι ἀπροκάλυπτα (στὴν πλειοψηφία τους) προσηλωμένοι σέ συγκεκριμένες κομματικές ὑστερίες, τάχα μου δεξιόστροφες;
Συνέχεια
Πῶς ἔπεσε ἡ ὀθωμανική αὐτοκρατορία (ἢ ἡ κινεζική);
Μὰ μὲ μνημόνια τῶν Ἀγγλογάλλων! Μὲ κάποιον τρόπο εἰσχωροῦσαν μέσα σὲ αὐτές, προκαλοῦσαν κάποιον πόλεμο καὶ μετὰ ἐπέβαλαν «φιλελεύθερες μεταῤῥυθμίσεις», ποὺ οὐσιαστικὰ ἐσήμαινε σὲ αὐτὰ τὰ κράτη, ποὺ εἶχαν τὴν αὐθεντικὴ μορφὴ γραφειοκρατίας, αὔξηση τοῦ μεγέθους τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ ἑπομένως δανεισμὸ Συνέχεια
Φωτογραφία ἀπὸ Βενιέρη Δημήτρη, μὲ σχόλιον:
«Φωτογραφία ἀπὸ τὴν ἐκδήλωση ΣΥΡΙΖΑ στὴν ΔΕΘ γιὰ τὸ σκοπιανό…
Σὲ ἔνα ἀπὸ τὰ τελευταῖα reunion τῶν ἀποφοιτῶν τῆς Γ’ λυκείου τοῦ 1982 ἤμασταν περίπου τόσοι.
Ὡστόσο στὰ πρῶτα reunion ἤμασταν περισσότεροι!
Γι’ αὐτὸ ἀποφασίσαμε νὰ τὸ σταματήσουμε καὶ να τὰ λέμε σὲ κλειστὴ ὁμάδα στὸ Facebook.
Γιατί νά ἐκτιθέμεθα δημοσίως;
Σημείωσις: προσθέτω καὶ τὴν δευτέρα φωτογραφία ποὺ μοῦ ἔστειλε ὁ φίλος Νῖκος Παυλίδης, στέλεχος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, στὴν ὁποίαν καὶ προσετέθη ἀριθμὸς πολιτῶν.»
Ἤ ἔστὧ μόνον νά ἐλπίζουμε πώς ἴσως κάποτε θά ἐκπροσωπήσουν τά δικά μας (πραγματικά) συμφέροντα;
Σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες ἐξουσίας κυριαρχεῖ μία καὶ μόνον ἀλήθεια: δὲν ἔχουμε ἡγέτες. Ἔχουμε δεσμοφύλακες.
Τὸ ἐὰν παραλλήλως, μέσα ἀπὸ τὶς σύγχρονες δημοκρατικὲς διαδικασίες, διατηροῦμε καὶ ψευδαισθήσεις περὶ τῆς ἐπιλογῆς τους, τότε βιώνουμε τὸν μῦθο μας, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν …κοσμάρα μας!!!
Πρὸς τοῦτον, κατ’ ἐμέ, δὲν χρειάζεται νὰ στιγματίζουμε τοὺς ψηφοφόρους, ἐφ΄ ὅσον εὔκολα κάποιος παρατηρητὴς ἀντιλαμβάνεται ὅτι κι αὐτοὶ θύματα εἶναι, ποὺ ὅμως (γιὰ τοὺς ὁποίους δικούς τους λόγους) αὐτο-κατηγορῶνται ἢ αὐτό-παρηγορῶνται γιὰ τὶς περὶ ψήφου ἐπιλογές τους. Συνέχεια
