Ἐδῶ πού τά λέμε, γενικῶς, τό πρῶτο βραβεῖο ἀνδρικοῦ ρόλου πρέπει νά τό κερδίζει, τιμῆς ἕνεκεν, κάθε χρόνο ἕνας Ἕλλην πολιτικός. Τόση ἐξάσκησι κάνουν τά «παιδιά» στήν ὑποκριτική τέχνη – κυρίως οἱ ἀρχηγοί τῶν κομμάτων.

Θυμηθεῖτε τόν ΓΑΠ τόν ἀνεκδιήγητο μέ τό τσιρότο στά μοῦτρα ὅταν μᾶς ἀνεκοίνωνε ὅτι ἡ Ἑλλάς εὑρίσκεται καί ἐπισήμως στά νύχια τῶν διεθνῶν τοκογλύφων.

Θυμηθεῖτε τίς κωλοτοῦμπες καί τά ψέμματα τοῦ Ἀντωνάκη τοῦ ἀνοιχτομάτη ὅταν ἦταν στήν ἀξιωματική ἀντιπολίτευσι καί αὐτά πού ἔλεγε μετά πού ἔγινε πρωθυπουργός ὅὅὅὅλων τῶν Ἑλλήνων.

Θυμηθεῖτε τήν κλάψα τοῦ κυρ Φώτη τοῦ Κουρέλη κλπ.

Δικαιωματικά τό ἄξίζουν!

Μινώταυρος

Καλύτερης Ταινίας: 
Στη νέα Δημοκρατία, για το πιο ανήθικο απαράδεκτο διαφημιστικό σποτ όλων των εποχών Συνέχεια →