Βόρειος Ἤπειρος, μία κακοφορμισμένη πληγὴ ἀπὸ …ἑλληνόφωνες μαχαιριὲς

(Καὶ σαφῶς ὄχι ἀπὸ Ἕλληνες!!! Ἄλλο τὸ ἑλληνόφων κι ἄλλο ὁ Ἕλλην!!!)

Θά μᾶς ποῦν τά ξεπουλημένα γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο πατριώτη; Θά μᾶς ποῦν γιά τούς Βορειοηπειρῶτες πού τούς ἔχουν οἱ ἴδιοι ἀμέτρητες φορές ξεπουλήση καί καταστρέψη; Ποιά; Τά κουδουνισμένα; Τά σαπρόφυτα; Ἤ μήπως οἱ «πηγές τῆς ΕΛ.ΑΣ.»;

Ποιοί θά μᾶς ποῦ γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο;
Οἱ βενιζελικοί ἀπόγονοι πού
ἀδιαλείπτως καί συστηματικῶς ἐπανδρώνουν (ἀκόμη καὶ μὲ ἀλλαγὴ ὀνομάτων!!!) κατ’ ἀποκλειστικότητα τήν συμμορία τῶν 300;

Ποιοί; Αὐτοί πού ἀκουλουθοῦν τήν γραμμή τοῦ λευτεράκι (μὲ ἰώτα γιὰ νὰ καταστῇ σαφὲς τὸ εἶδος του) που ἔστειλε τόν Ζωγράφο (καὶ ἀπὸ κοντὰ τὸν Στεργιάδη) ἐκεῖ, στὴν Βόρειο Ἤπειρο (ὅπως ἀργότερα φυσικὰ ἔστειλε τὸν Στεργιάδη καὶ στὴν Σμύρνη), πρό κειμένου νά θάψῃ ὁριστικῶς κι ἀμετακλήτως τό «ζητηματάκι» τῆς ἀπελευθερώσεώς της -ἢ καὶ Αὐτονομίας ἢ καὶ Ἑνώσεώς της ἐνᾦ ἦταν δύο φορές ἀπηλευθερωμένη ἔων τότε; (Φυσικὰ καὶ τό …«ζητηματάκι» τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, βεβαίως-βεβαίως, τὰ ἴδια σαπρόφυτα τὸ ἐσφράγισαν!!!)

Ποιοί; Λοιπόν; Αὐτοί πού γλείφουν καί σέρνονται πίσω ἀπό τόν ἕναν καί μόνον ἀφέντη τους; Αὐτόν πού τούς χορταίνει τήν ἀκόρεστό τους φιλοχρηματία; Αὐτοί πού μᾶς «δένουν» στά ἅρματα τῶν «συμμάχων»-νταβατζήδων μας γιά νά ὑλοποιῶνται, δίχως ἀποκλίσεις, μονίμως τά σχέδια καί οἱ ἐντολές τῶν ἀφεντικῶν τους τοκογλύφων;
(Ναί, βιτρίνες εἶναι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀγγλο-ἀμερικανο-ἑβραῖοι σήμερα, ποὺ πού κατά καιρούς ἀλλάζουν ὀνόματα, γιὰ νὰ μὴν …πλήττουμε!!! Βιτρίνες ὄλοι, ποὺ ἐμπλέκουν λαοὺς καὶ λαοὺς σὲ σκοτεινὰ παίγνια μὲ ἕνα καὶ μόνον σκοπό: τὸν ἔλεγχο τὸν λαῶν. Κι ἔτσι, τότε, τὸ 1917, βιτρίνες ἦσαν οἱ Ἰταλοὶ καὶ οἱ Αὐστριακοί, μὰ καὶ οἱ Ἄγλλοι μὲ τοὺς Γάλλους ἐπέβλεπαν. Αὔριο θὰ εἶναι ἄλλες βιτρίνες, μὲ τὴν λογικὴ τοῦ …ὅ,τι λάχῃ…)

8 Ἰουνίου 1917. Κατάληψις τῶν Ἰωαννίνων ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν καὶ ἡ «γέννησις» τῆς Ἀλβανίας,

8 Ἰουνίου 1917. Κατάληψις τῶν Ἰωαννίνων ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν καὶ ἡ «γέννησις» τῆς Ἀλβανίας.

Γιατί βρέ πατριώτη στά σχολεία μας δέν μάθαμε κάτι γιά τίς τρεῖς, τρεῖς λέμε, ἀπελευθερώσεις τῆς Βορείου Ἠπείρου; Γιατί δέν μάθαμε γιά τήν Ἕνωσίν της μέ τήν Ἑλλάδα καί γιά τήν λυσσώδη προσπάθεια τοῦ (κάθε) βενιζέλου νά τήν χαρίσῃ στήν ἀνύπαρκτο (ἀκόμη τότε) Ἀλβανία; Γιατί ὅλες οἱ μάχες τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων σταματοῦν στά Ἰωάννινα καί …στρίβουν γιά Θεσσαλονίκη; Γιατί τόσο ψέμμα; Γιατί τόση ὑποκρισία; Τί στό καλό σημαίνει ἡ Βόρειος Ἤπειρος κι ἐμεῖς δέν πρέπει νά τό γνωρίζουμε;

Ἡ Βόρειος Ἤπειρος, μία ἀνοικτὴ πληγὴ γιὰ ὅσους, στοιχειωδῶς ἀντιλαμβάνονται, δὲν εἶναι κάτι ποὺ ἐπέρασε στὴν ἀφάνεια διότι …ἔτυχε, ἀλλὰ διότι ἐπέτυχε. Πολλὰ καθάρματα μαζύ, διεδέχοντο τὸ ἕνα τὸ ἄλλο, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ ξεχασθῇ τὸ …ζητηματάκι. Νὰ ὅμως ποὺ ὄχι μόνον δὲν ξεχνιέται, ἀλλὰ ἀκόμη ἔρχεται, διαρκῶς στὴν ἐπιφάνεια, ἐνᾦ δολοφονῶνται, ἐν ψυχρῷ, τὰ καλλίτερά της παλληκάρια. Τὰ συμφέροντα βλέπετε… Τὰ συμφέροντα… Καὶ ἡ ἀρχή, βεβαίως βεβαίως, ἀπὸ τὴν βενιζελικὴ συμμορία ἢ ἄλλως βενιζελικὴ κατάρα καὶ συμφορά.
Τὰ ἴδια συμφέροντα ποὺ ἐξυπηρετοῦν κούληδες, μπούληδες, ἀλέξηδες, ῥᾶμες καὶ βενιζέλους ἦσαν καὶ τότε. Ὅλοι στὴν γραμμὴ χρηματοδοτήσεως τοῦ (κάθε) πSoros. (Σήμερα πSoros, διότι δὲν ἔχουν σημασία τὰ ὀνόματα, ἀλλὰ τὸ ὅτι καθημερινῶς καὶ μὲ ὅλους τοὺς τρόπους διαπιστώνουμε πὼς παραμένουμε, ἀπὸ τῆς «ἀπελευθερώσεώς μας» ἀκόμη, προτεκτοράτο τῆς Μεγάλης Βρεταννίας καὶ τῶν ἐκεῖ τοκογλύφων.)

Ἂς περάσουμε ὅμως στὴν οὐσία τῆς σημερινῆς δημοσιεύσεως.
Ἔλαβα ἕνα μήνυμα ἀπὸ τὸν Δημήτριο Μιχαλόπουλο, μὲ πολλὰ στοιχεία. Πάρα πολλά.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς καλλίτερος γνώστης τοῦ θέματος δὲν θὰ μπροροῦσε νὰ ὑπάρξῃ ἀπὸ αὐτόν… Ἂλλως τὲ αὐτὴ ἡ ἐνασχόλησίς του μὲ τὴν Βόρειο Ἤπειρο ἦταν καὶ ἡ αἰτία τῆς ἀπομακρύνσεώς του ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο. Δὲν ἀρκεῖ δῆλα δὴ μόνον ἡ λήθη. Πρέπει νὰ ἐξοντώνονται καὶ οἱ ἐνασχολούμενοι μὲ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ (ἢ καὶ τὸ Μακεδονικό. Ποῦ τό βάζουμε αὐτό;;).

Λόγῳ τῆς θανατώσεως τοῦ παλληκαριοῦ στὴν Βόρειο Ἤπειρο, ἂς θυμηθοῦμε λοιπὸν μὲ τὴν βοήθειά του, κάποια, σχετικὰ πρόσφατα, ἱστορικὰ γεγονότα, σχετικῶς μὲ μίαν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου, ποὺ δὲν ἔγινε, ἀλλὰ ποὺ ἔρπεπε καὶ ποὺ μποροῦσε νὰ γίνῃ. Ὄχι διότι δὲν τὸ ἤθελε ἡ Ἀλβανία ἀλλὰ διότι δὲν τὸ ἤθελαν τὰ ἐδῶ σαπρόφυτα.
Τὸ παρακάτω εἶναι ἐλαφρῶς «ἐπεξεργασμένο» ἀλλὰ ὅλες οἱ πληροφορίες προέρχονται ἀπὸ στοιχεία τοῦ κου Μιχαλοπούλου, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔδωσε καὶ τὸ σχετικὸ ἀποδεικτικὸ ὑλικό.

1992, Ἀθῆναι.
Ἀπὸ τὶς 16 ἔως καὶ τὶς 18 Ὀκτωβρίου, σὲ κλειστὸ χῶρο τῶν Ἀθηνῶν, διενεργήθη συνέλευσις τῶν ἠπειρωτικῶν καὶ βορειοηπειρωτικῶν σωματείων, μὲ κύριον σκοπὸ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος «Βόρειος Ἤπειρος». Οἱ μόνοι μὴ Ἡπειρῶτες ποὺ παρίσταντο ἦσαν ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Σεβαστιανὸς καὶ ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος.

Φωτογραφία τοῦ Μητροπολίτου Σεβαστιανοῦ (1922-1994), ἀπὸ ἐφημερίδα τῆς ἐποχῆς.
Βάσει τῶν ὅσων μᾶς μαρτυρᾶ ὁ κος Μιχαλόπουλος: «ἦταν ὁ μοναδικὸς Ἕλλην ἐπίσκοπος ὁ ὁποῖος – ὅπως ἐγὼ εἶμαι σὲ θέση νὰ ξέρω- δὲν ἦταν μόνο Ὀρθόδοξος (χρονιαπολλάκιας κ.τ.λ.) ἀλλὰ ΚΑΙ Χριστιανός.

Κατὰ τὸ πέρας τῆς συνελεύσεως δύο τάσεις εἶχαν διαμορφωθῆ:

  • α. Αὐτὴ τοῦ κου Νίκου Γκατζογιάννη* ποὺ ὑπεστήριζε ἐνέργειες ὑπὲρ τῆς ἐνεργοποιήσεως μηχανισμῶν ἐφαρμογῆς τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, μὲ παρεμβάσεις καὶ ὑψηλὴ ἐποπτεία διεθνῶν ὀργανισμῶν, στὴν Βόρειο Ἤπειρο καί,,
  • β. ἡ ἄλλη, αὐτὴ τοῦ κου Μιχαλοπούλου, ποὺ ὑπεστήριζε τὴν ἄμεσο Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου. Μία Αὐτονομία ἡ ὁποία «πατοῦσε» κι ἐβασίζετο στὸ Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας τοῦ 1914 καὶ τὸ ὁποῖο ἀνεφέρετο σαφῶς σὲ αὐτήν.
    (
    Στὴν πραγματικότητα ἀκόμη ἐν ἰσχύι τελεῖ τὸ δικαίωμα Αὐτονομήσεως.)

Ἐπεκράτησε ὅμως τελικῶς στοὺς παρισταμένους ἡ ἀπόφασις ὑποστηρίξεως τῆς Αὐτονομίας, πρὸς μεγάλη λύπη τοῦ κου Γκατζογιάννη, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Σεβαστιανό**.
Ὁ κος Μιχαλόπουλος ἦταν κι αὐτὸς ποὺ συνέγραψε καὶ τὸ σχέδιον ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπεδόθη στὴν ἑλληνικὴ κυβέρνησιν καὶ στὸν Τύπο (ἑλληνικὸ καὶ διεθνῆ). 

Τὸ σχέδιον τοῦ ψηφίσματος.
Ὑπογράφουν πρῶτοι κατὰ σειρά:
Μητροπολίτης Σεβαστιανὸς
Νικόλαος Γκατζογιάννης (φανερὰ ἐνοχλημένος, διότι τὸν ἔφερε σὲ ἰδιαιτέρως δύσκολο θέσιν ὁ κος Μιχαλόπουλος) καί,
Δημήτριος Μιχαλόπουλος

Ἀποκόμματα ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες «Ἐλεύθερος Τύπος», 19 Ὀκτωβρίου τοῦ 1992 καὶ «Τὸ Βῆμα» 1η Νοεμβρίου 1992

Τὸ πρωτότυπον τοῦ ψηφίσματος ἐπεδόθη στὰ τότε γραφεία τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ποὺ ἦσαν κάπου κοντὰ στὴν Ὁμόνοια.

Τὸ ψήφισμα, ἐν συνεχείᾳ, φυσικὰ κατέληξε στὰ …ἀζήτητα.

Ὡς ἐκ τούτου, μὲ πρωτοβουλία Σεβαστιανοῦ, διῳργανώθη Δημοσία Συζήτησις στὴν Ἀθῆνα, μὲ θέμα: «Ἡ Βόρειος Ἤπειρος σὲ πορεία Αὐτονομίας.».

ἡ πρόσκλησις -δύο ὄψεις- τῆς ἀνοικτῆς συζητήσεως γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικό

Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ ὅμως συνέβησαν τὰ ἐξῆς:

  • α. Ὁ Σεβαστιανός, ἐντὸς μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος, πέθανε ἀπὸ καρκίνο τῶν …ἐντέρων (ἂν καὶ δὲν ἔπινε, δὲν ἐκάπνιζε καὶ διαβιοῦσε σὲ ὀρεινὲς περιοχές!).
  • β. Ὁ Μιχαλόπουλος ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸν πανεπιστημιακὸ χῶρο – ἀμέσως μετὰ ἀπὸ ἄρθρο τοῦ Παπανδροπούλου στὸ «Βῆμα» ποὺ ζητοῦσε τὴν «ἐκκαθάριση τῆς κρατικῆς μηχανῆς» ἀπὸ στοιχεῖα «ἐθνικιστικά-ἀκροδεξιά» (Ὄχι, ὄχι, ὄχι… δὲν ἦταν προσωπικὴ ἡ στοχοποίησις, ἐπισήμως τοὐλάχιστον!).

Καθ’ ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα ἡ ἀλβανικὴ κυβέρνησις οὐδέποτε ἀντέδρασε στὴν προοπτικὴ Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἐνᾦ ἡ ἀλβανικὴ ἀντιπολίτευσις ἐπεδοκίμασε μίαν τέτοιαν προοπτική, ἐφ΄ ὅσον οὔτε ἡ Βόρειος Ἤπειρος θὰ ἀπεκόπτετο ἀπὸ τὰ ἀλβανικὰ ἐδάφη, ἀλλὰ καὶ οἱ Βορειοηπειρῶτες θὰ ἔπαυαν νὰ τοὺς δημιουργοῦν …προβλήματα.

Στὴν χώρα μας ὅμως, ἀν τὶ νὰ ὑποστηριχθῇ τὸ δίκαιον, λογικὸν καὶ ἠθικὸν αὐτὸ αἴτημα, ποὺ ἐπὶ πλέον ἦταν καὶ νόμιμον, βάσει διεθνῶν συμφωνιῶν καὶ συμβάσεων (Πρωτόκολλον Κερκύρας 1914), οἱ ἑλληνόφωνοι γραικύλοι πολιτικάντηδες καὶ τὰ κόμματά τους …ἐλύσσιαξαν (ποὺ ἔλεγε ἡ γιαγιά μου!), κυριολεκτικῶς μὲ ἀποκορύφωμα ἡ τότε ἑλληνικὴ κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν ἀλβανικὴ νὰ …συλληφθοῦν καὶ νὰ τιμωρηθοῦν μὲ κάθειρξιν οἱ Βορειοηπειρῶτες ποὺ ἐπεδίωκαν τὴν Αὐτονομία.
Τό διανοεῖσαι πατριώτη; Ἡ δική μας, ἡ ψηφισμένη ἀπὸ ἐμᾶς, τάχα μου-τάχα μου «ἑλληνικὴ κυβέρνησις» ἔδωσε ἐντολὴ νὰ συλληφθοῦν (ναί, νὰ συλληφθοῦν παρακαλῶ!!!) ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἐντὸς τῶν ἀλβανικῶν ἐδαφῶν ποὺ ἐφέροντο ὡς πρωτεργάτες τῆς Αὐτονομίας.
Ἐὰν εἶναι δυνατόν!!!
(Κυβέρνησις μητσοτάκη θὰ μοῦ πῆς… Μπᾶ, μὴν σκιάζεσαι πατριώτη… Λίγο μετὰ καὶ τὸ παπανδρέου καὶ τὸ σημίτι ἐξηκολούθησε τὴν ἐν λόγῳ πανομοιότυπο τακτική… Ἀμή!!!)

Τότε ἦταν ποὺ ὁ Ἠπειρώτης καὶ λεβέτνης Σμήναρχος Θωμᾶς Βρακᾶς, μὲ δική του πρωτοβουλία, ἀπεφάσισε νὰ πετάξῃ ἐπάνω ἀπὸ τὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ νὰ ἐμψυχώσῃ τοὺς συμπατριῶτες μας. Στὶς 21 Αὐγούστου 1994, μὲ ψεκαστικὸ ἀεροσκάφος τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας, διεσκόρπισε 5.000 προκηρύξεις ποὺ ἀπὸ τὴν μία μεριὰ εἶχαν τὴν ἑλληνικὴ σημαία καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ἔγραφαν:

ΜΠΕΡΙΣΑ ΚΑΙ ΜΕΞΙ
ΘΑ ΦΥΓΕΤΕ ΠΡΙΝ ΦΕΞῌ

Οἱ ἐν λόγῳ προκηρύξεις ἔπεσαν μὲ σκοπὸ νὰ ἐνισχύσουν τὸ σθένος τῶν ἀδίκως διωχθέντων ὁμογενῶν μας ἀπὸ τὴν «Ὁμόνοια», ποὺ (γιατί ἄρα γέ;) μετὰ ἀπὸ δίκη-παρῳδία εἶχαν φυλακισθῆ στὰ κάτεργα τοῦ μπερίσα!
Ἀφορμὴ ἦταν βέβαια, γιὰ αὐτὴν τὴν …παράτολμό του ἐνέργεια, ἡ ὑποστήριξις τῶν συμπατριωτῶν μας, ποὺ τοῦ ἐστοίχησε σὲ διώξεις (ἀκόμη καὶ σὲ 18 ἡμερῶν φυλακή) καί, καταληκτικῶς, σὲ ἀπόταξιν. Ὅμως στὴν πραγματικότητα (καί) γιὰ τὸν Θωμᾶ Βρακᾶ τὸ οὐσιῶδες κίνητρον αὐτῆς τῆς ἐνεργείας του ἦταν ἡ ἀγανάκτησις γιὰ τὸν τόσο ἀνήθικο καὶ ἄδικο τρόπο μεταχειρίσεως τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητος.
(Ἄλλος λησμονημένος Ἥρως κι αὐτός, ποὺ ἐπλήρωσε τελικῶς καὶ μὲ τὴν …ἀποστρατεία του τὴν ὑπερπτῆσιν ἄνωθεν τῆς ὑποδούλου Ἠπείρου…!!!)

Ἐπισκεπτήριον Θωμᾶ Βρακᾶ στὸν φίλο του Δημήτριο Μιχαλόπουλο

Κι ἐπεὶ δὴ ὁ Μιχαλόπουλος μπορεῖ καὶ νὰ τὰ …φαντάζεται ὅλα τὰ παραπάνω…
…ἂς μάθουμε καὶ τὶς ἀπόψεις τῆς CIA, ποὺ ἐκείνην ἀκριβῶς τὴν περίοδο (1994) διεπίστωνε πὼς ναί, πράγματι, ἦταν ἐφικτὴ ἡ Αὐτονομία:

Δῆλα δή… Ἀπὸ τὸ 1994, μὲ νωπὰ ἀκόμη τὰ συναισθήματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἀπὸ τὴν προδοσία τῶν (φερομένων ὡς) ἑλληνικῶν κυβερνήσεων, μὲ τὴν μία προδοσία πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην, μετὰ ἀπὸ τὴν ἀπίστευτο βία, τὶς ἄνευ ὁρίων διώξεις, τὶς κατασυκοφαντήσεις, τὶς περιθωριοποιήσεις, τὶς ἀπομονώσεις, τὶς ἀποτάξεις, τὰ δικαστικὰ μαγειρέματα, τὶς στοχοποιήσεις, τοὺς θανάτους, ὄχι μόνον ἦταν δυνατὴ καὶ πάλι ἡ Αὐτονομία, ἀλλὰ κι αὐτὸ μᾶς τὸ ἀπέκρυψαν, ἐνᾦ, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, τὸ ἀκύρωσαν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ γνωρίζῃ ἡ CIA καὶ νὰ μὴν τὸ γνωρίζουν τὰ ἑλληνόφωνα σαπρόφυτα.
Ὅπως δῆλα δὴ στὴν πραγματικότητα, ὡς χώρας, πάντα γιὰ ἐμᾶς ἦταν δυνατὴ ἡ ἀξίωσις τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἀλλὰ οἱ μόνοι ποὺ οὐδέποτε τὸ ἤθελαν δὲν ἦσαν οἱ Ἀλβανοί, μὰ τὰ ἑλληνόφωνα σαπρόφυτα, ποὺ ἐπὶ πλέον μᾶς παραμυθιάζουν γιὰ τὸ ἀντίθετον ἐδῶ καὶ περισσότερον ἀπὸ ἕναν αἰῶνα. Γιατί ἄρα γέ;

Ὅσο γιὰ τὸν Παλλήκαρο Κωνσταντῖνο Κατσίφα, ποὺ ἐδολοφονήθη τὴν 28η Ὀκτωβρίου, τάχα μου-τάχα μου ἀπὸ τὶς «ἀλβανικὲς ἀρχές», νὰ ξεκαθαρίσουμε κάτι: οὐδέποτε θὰ τολμοῦσαν αὐτὲς οἱ «ἀρχές» νὰ προβοῦν σὲ κάτι τέτοιο ἐὰν δὲν εἶχαν τὴν σύμφωνο γνώμη καὶ συμπαράστασιν καὶ ὑποστήριξιν τῶν ἐδῶ ἑλληνοφώνων γραικύλων. Ἡ ἐντολὴ ἀποσβέσεως κάθε ἑλληνικῆς φωνῆς, μὲ ὁποιοδήποτε κόστος καὶ οἱεσδήποτε τακτικές, δὲν ἐλήφθη ἀπὸ ἀλβανικὲς κυβερνήσεις ἀλλὰ ἐδόθη ἀπὸ τὰ ἑλληνόφωνα μιάσματα.
Πρὶν σᾶς ἀφήσω θὰ σᾶς παραθέσω ἕνα ἀκόμη ἄρθρον τοῦ κου Μιχαλοπούλου, στὴν ἐφημερίδα «τὸ Βῆμα» τῆς 16ης Αὐγούστου τοῦ 1992, γιὰ τὸν Μητροπολίτη Σεβαστιανὸ (καί, ἐμμέσως γιὰ τὸ κουκούλωμα καὶ ὅλες τίς, ἔως τότε γνωστές, ἐθνικὲς μειοδοσίες).

Φιλονόη.

Σημειώσεις
Τὸ μένος τῶν κομμάτων κατὰ τῆς Βορείου Ἠπείρου ἐκφράζεται παντιοτρόπως, ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Ἕνα τέτοιο παράδειγμα εἶναι τὸ ΚΚΕ καὶ τὸ πρώην κομματόσκυλό του πολάκης:
Συνέντευξις τοῦ κου Θωμᾶ Βρακᾶ στὴν κα Δουράκη:

Γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ πόσα ἀληταριὰ κυκλοφοροῦν γύρω μας καί, τὰ ὁποία ἐπὶ πλέον ἀξιώνουν καὶ τὴν ψῆφο μας, ἐνᾦ ἔχουν ἐξ ἀρχῆς δεδηλωμένες ἀνθελληνικὲς θέσεις, ἂς δοῦμε ἕνα στιγμιότυπον ἀπὸ μίαν ὁμιλία κάποιων «ἐθνοσωτήρων». Τὸ βαρουφάκιον, τὸ καζάκιον, τὸ τσακαλῶτον καὶ τὸ κατρουγκάλιεν στὴν Πλατεία Συντάγματος (7 Ἰουνίου 2011), ἀντιμετωπίζουν ἕναν ἀγαθὸ καὶ πατριώτη Βορειοηπειρώτη μὲ …περιφρονητικὰ ὑφάκια καὶ σαρκαστικοὺς γέλωτες, καταδεικνύοντας, εὐθαρσῶς καὶ ἀνερυθρίαστα, τὸ ἀνήθικον τοῦ εἴδους τους καὶ τὸν ἀνθελληνισμό τους. Μά, ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, καταδεικνύουν σαφῶς καὶ ἀπολύτως τὸν μισανθρωπισμό τους, ἐφ΄ ὅσον ἀντιμετωπίζουν μίαν ἁγνὴ παρουσία μὲ τέτοιαν περιφρόνησιν, ἑστιάζοντας (ὡς συνήθως) στὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, καταπνίγοντας τὰ ἐθνικά.

Τὸ παραπάνω κείμενον μοῦ παρεδόθη πρὸς δημοσίευσιν ἀπὸ τὸν κο Δημήτριο Μιχαλόπουλο σὲ πιὸ συμπεπτυγμένη μορφὴ ἀλλὰ ἔγινε ἀντικείμενον ἐπεξεργασίας δικῆς μου, ὥστε νὰ καταστῇ κατάλληλον πρὸς δημοσίευσιν στὴν σελίδα μας.
Ὁ κος Δημήτριος Μιχαλόπουλος πάντως διατηρεῖ την πλήρη καὶ ἀποκλειστικὴ εὐθύνη τῶν πληροφοριῶν ποὺ ἀναγράφονται καὶ ἀναφέρονται παραπάνω καὶ ὅλο τὸ ἀποδεικτικὸ ὑλικὸ προέρχεται ἀπὸ τὸ προσωπικό του ἀρχεῖον.

* Ἡ σύζυγος τοῦ κου Νίκου Γκατζογιάννη εἶναι ἑβραία, βάσει τῶν ὅσων γνωρίζει ὁ κος Μιχαλόπουλος.

** Ὁ Νῖκος Γκατζογιάννης ὑπέγραψε, κατόπιν τῶν Μ. Σεβαστιανὸ καὶ Δ. Μιχαλόπουλο, καταπίνοντας …χαπάκια, διότι ὁ κος Μιχαλόπουλος τὸν εἶχε φέρη στὰ πρόθυρα …λιποθυμίας, κατόπιν αὐτῶν πού, διαρκῶς καὶ μὲ ἀμέτρητα ἐπιχειρήματα, ὑπεστήριζε ἀλλὰ καὶ τὰ ὁποία τελικῶς υἱοθετήθησαν ἀπὸ τοὺς Ἠπειρῶτες ὡς ψήφισμα.

(Visited 731 times, 1 visits today)




8 thoughts on “Βόρειος Ἤπειρος, μία κακοφορμισμένη πληγὴ ἀπὸ …ἑλληνόφωνες μαχαιριὲς

  1. Φιλονόη, εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὴ δημοσίευση καὶ τὴν ὀρθὴ ἀπόδοση τῶν σκέψεων καὶ αἰσθημάτων μου.

  2. Kαὶ πάλι: εὐχαριστῶ – καὶ γιὰ τοὺς Νεκρούς μας ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερο γιὰ τὸν Σεβαστιανό. Ὅπως εἶχε τὸ θράσος νὰ μοῦ δηλώση “φίλη μου” δημοσιογράφος: “Μὴ μιλᾶς γιὰ τὸν Σεβαστιανό, γιατὶ ὅσοι ἦσαν μὲ τὸν Σεβαστιανὸ διώκονται”. Τὸ διανοεῖστε;

  3. Καὶ κάτι ἄλλο: Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ εἶχε σχεδιαστῆ νὰ μπῆ αἰφνιδιαστικὰ ὁ Σεβαστιανὸς στὴ Βόρειο Ἤπειρο τὸν Δεκαπενταύγουστο καὶ νὰ κάνη λειτουργία ἀνοιχτή, σὲ πλατεῖα τοῦ Ἀργυρόκαστρου (τὸ ὁποῖο εἶναι πολὺ πιὸ κοντὰ στὴν ἑλληνοαλβανικὴ μεθόριο ἀπὸ ὅσο φαίνεται στὸν χάρτη). Δὲν ἔχω πιάσει ὅπλο στὰ χέρια μου (ἐκτὸς ἀπὸ τὴν περίοδο τῆς θητείας μου στὸ Πολεμικὸ Ναυτικό). Παρ’ὅλα αὐτά, θὰ βρίσκαμε ἕνα πιστόλι, θὰ τὸ κρατοῦσα ἐγὼ καὶ ἐὰν βλέπαμε ὅτι κινδυνεύαμε νὰ ἀποτύχουμε καὶ νὰ “ξεφτιλιστοῦμε”, θὰ τράβαγα μία σφαῖρα στὸν Σεβαστιανὸ καὶ μία στὸν ἑαυτό μου. Τὸ εἶπα στὴ Μάνα μου, σκέφτηκε λίγο καὶ μοῦ εἶπε: “Νὰ πᾶς μὲ τὴν εὐχή μου”. Τὸ εἶπα στὴ γυναίκα μου, σκέφτηκε καὶ αὐτὴ καὶ μοῦ εἶπε: “Νὰ πᾶς!” Τί τοῦ ἦρθε τοῦ Σεβαστιανοῦ καὶ λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ ἐγχείρημα μοῦ δήλωσε: “Θὰ τὸ προαναγγείλω στὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν”. (Νομίζω ὅτι ἦταν ὁ Σαμαρᾶς.) Ἐγὼ τρελλάθηκα: “Ὄχι, μή! Νὰ τοὺς φέρουμε πρὸ τετελεσμένου! Δεσπότη μου, έὰν χρειαστῆ νὰ χτυπήσουμε, θὰ φανῆ ἀμέσως ὅτι οἱ [κυβερνητικοὶ] Ἕλληνες εἶναι πολὺ χειρότεροι ἀπὸ τοὺς Ἀλβανοὺς καὶ μὲ αὐτοὺς θὰ ἔχουμε νὰ κάνουμε πρῶτα-πρῶτα”. Τίποτα ὁ Δεσπότης. Τὸ “προανήγγειλε” στὸν “ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος” καί… φυσικὰ τὸ ἐγχείρημα ματαιώθηκε. Ὁ Θεὸς νὰ συγχωρέση τὴν ψυχούλα τοῦ Δεσπότη μας, τοῦ νεκροῦ μας Παλληκαριοῦ καὶ ὅλων τῶν Νεκρῶν μας.

    • Εἰλικρινῶς… Ἔχω ταραχθῆ ἀπὸ ἐχθὲς τόσο πολύ, ποὺ δὲν ξέρω ἀκριβῶς πῶς αἰσθάνομαι. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ὀργὴ αὐτὰ ποὺ νοιώθω.

    • εν τέλει όμως κύριε Μιχαλόπουλε το ερώτημα παραμένει : για ποιον λόγο οι ταγοί της εκάστοτε εποχής έχουν τέτοιο μένος για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό και ποια γεωπολιτικά συμφέροντα διασφαλίζονται μέσω της μη ενσωματώσεως της εν λόγω περιοχής στον εθνικό κορμό?
      ακόμα είναι δυνατόν να ανεβάσετε το άρθρο μέσω του οποίου στοχοποιηθήκατε από τον εν λόγω αρθρογράφο?

      Υ.Γ. σε πολλά βίντεο σας που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο υποστηρίζεται πως όλα τα κόμματα έχουν τροτσκιστικά στοιχεία και πως εν τέλει μέχρι και η Ν.Δ είναι μαρξιστικό κόμμα μπορείτε παρακαλώ να το τεκμηριώσετε αυτό?

  4. https://www.youtube.com/watch?v=8aK8Lf9Zrco

    Ας δούμε την ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
    που συνέβη τον Αύγουστο του 1943 στο Φανάρι Πρεβέζης,
    στο βόρειο τμημα του νομού δηλαδή
    από Αλβανούς και Γερμανούς της φονικής Μεραρχίας Εντελβαις.

    »»»Το 1943 είναι η χρονιά που η συγκρούσεις στην περιοχή της Τσαμουριάς γενικεύονται. Τμήματα ένοπλων Τσάμηδων πήραν μέρος στην εκκαθαριστική «επιχείρηση Αύγουστος» που διενήργησαν η γερμανική 1η Ορεινή Μεραρχία υπό τον Βάλτερ Στέτνερ και η ιταλική 2η Ομάδα Αλπινιστών Βάλλε υπό τιςοδικής σύνδεσης Παραμυθιάς – Πρέβεζας με την εκκαθάριση της περιοχής Μαργαρίτι – Πάργα – Αμμουδιά – Σκεπαστό – Γλυκή. Η διαταγή του Στέτνερ ήταν σαφής: «Βασικά όλοι οι ένοπλοι θα εκτελούνται επί τόπου. Χωριά από τα οποία θα πέφτουν πυροβολισμοί (…) θα καταστρέφονται και ο ανδρικός πληθυσμός τους θα εκτελείται. Κατά τ’ άλλα όλοι οι μάχιμοι άνδρες ηλικίας 16 έως 60 ετών θα συλλαμβάνονται και θα στέλνονται αιχμάλωτοι στα Ιωάννινα. Ως όμηροι θα συλλαμβάνονται όλοι οι προύχοντες (ιερείς, δάσκαλοι, πρόεδροι κοινοτήτων).
    Μάλιστα σε σήμα του ο Γερμανός διοικητής επαίνεσε τα ένοπλα τσάμικα τμήματα γιατί «με τις γνώσεις τους για την περιοχή» είχαν «αποδείξει πλήρως την αξία τους στις αναγνωριστικές επιχειρήσεις» της Βέρμαχτ.»»’
    O χαφιεδισμός στο μεγαλείο του με λίγα λόγια.

    Ότι η επιδρομή στη κοιλάδα του Φαναρίου ,τον Αύγουστο του 1943
    έγινε από Αλβανοτσαμηδες ενόπλους και από τους Γερμανούς , φαίνεται από τα παρακάτω γερμανικά αρχεία .

    »»’Σε έγγραφο του ο Ρέμολντ προς τον Στέτνερ διαβεβαιώνει πως ο Νουρί Ντίνο «θα πετύχει με γερμανική υποστήριξη το στόχο του και θα επιβάλει ησυχία και τάξη, όπως τη θέλουμε»».

    Δηλαδή η Γερμανοί »υποστήριζαν»’-είχαν υποστηρικτικό ρόλο
    στις επιχειρήσεις που οι ίδιοι σχεδίασαν
    και οι Αλβανοτσάμηδες του Νουρί Ντίνο τελικά εκτέλεσαν-αποτελόντας την αιχμή του δόρατος των εκκαθαριστίκων επιχειρήσεων ,
    ώστε να »’επιβάλουν την ησυχία και τη τάξη»
    κάνοντας τη χάρη στα αφεντικά τους που τους υποσχότανε
    τη »’Μεγάλη Αλβανία»’ για χάρη της οποίας τόσα εγκλήματα γίνανε.

    Ας δούμε όμως τώρα μερικές μαρτυρίες που αποδεικνύουν ότι στη περιοχή του Φαναρίου έγινε Εθνοκάθαρση.

    Μαρτυρίες
    Ελλήνων αριστερών
    Ελλήνων κατοχικών
    Ευρωπαίων του Ερυθρού Σταυρού
    και Γερμανών Ναζιστών,
    που αποδεικνύουν την εγκληματική συμπεριφορά της πλειοψηφείας των Αλβανοτσάμηδων στο πλευρό των ΝΑΖΙ το καλοκαίρι του 1943.

    A ] Πρώτη αναφορά…..
    Ο Ελβετός μηχανικός Χανς – Γιάκομπ Μπίκελ απεσταλμένος της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού περιέγραψε την κατασταση .
    »»Η κατάσταση των Eλλήνων …στο Φανάρι… ήταν πολύ σοβαρή.
    Είκοσι χιλιάδες Αλβανοί ….. ασκούσαν φοβερή τρομοκρατία στον υπόλοιπο πληθυσμό, αρχικά με την υποστήριξη των Ιταλών και τώρα πλέον των Γερμανών.
    Μόνο στο Φανάρι καταστράφηκαν 24 χωριά.
    Ολόκληρη η σοδειά έπεσε στα χέρια των Αλβανών….
    Στο ταξίδι μου διαπίστωσα πως οι Αλβανοί κρατούσαν τον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό κλεισμένο μες στα σπίτια του. Νεαροί Αλβανοί που μόλις είχαν τελειώσει το σχολείο τριγύριζαν στα χωριά βαριά οπλισμένοι. »»

    Β ] Δεύτερη αναφορά….
    Μετά την Εθνοκάθαρση του Φαναρίου
    η ελληνική διοίκηση Ηπείρου έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον στρατηγό Λαντς στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων για τη δράση των Αλβανών της Τσαμουριάς ….
    »»Επέδραμον προ τινών ημερών στα χωριά του Φαναρίου εις μεγάλας ομάδας και επεδόθησαν εις την τέλεια λεηλασία οικιών και περουσιών των κατοίκων ,….,
    ομαδικώς δε εβιάσθησαν παρθένοι και έγγαμες γυναίκες υπό των Μουσουλμάνων ……
    ο πλυθησμός εγκατέλειψε τας οικίας του και όσοι διεέφυγαν το θάνατο , κατέφυγαν στην ύπαιθρο»»

    ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ με λίγα λόγια η οποία θα φανεί πιο παραστατικά στην παρακάτω αναφορά..

    Γ ] Τρίτη αναφορά του τοπικού ΕΑΜ ΕΛΑΣ μάλιστα…

    Εκθεση δράσης 24 Συντάγματος Πεζικού (αρχηγεία ΣΟΥΛΙΟΥ & ΖΑΛΟΓΓΟΥ), Γεράσιμος Πρίφτης/20 Ιαν 1944…….»’

    Αναφέρει σε κάποιο σημείο η αναφορά του Γεράσιμου Πρίφτη
    για την συμμαχία Αλβανών της Θεσπρωτίας και Γερμανών φασιστών
    και για την επιδρομή τους στο Φανάρι….
    »»Κορυφωμα της συμμαχίας με τους φασίστες ήταν η επιδρομή τους
    στο ΦΑΝΑΡΙ την περίοδο των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του Αυγούστου κατά την οποίαν κάηκαν περίπου 30 χωριά, σκοτώθηκαν περίπου 500 Έλληνες και άλλοι τόσοι πιάστηκαν όμηροι, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός αναγκάστηκε να προσφυγέψει στην ορεινή περιοχή»»

    Και εδώ αναφέρεται απο τον τοπικό ΕΑΜ ΕΛΑΣ μάλιστα
    το ΄΄κάψιμο 30 χωριών»
    ο ΘΑΝΑΤΟΣ 500 Ελλήνων,
    Οι αρπαγή ομήρων
    και τη φυγή του υπόλοιπου πλυθησμού στα ορεινά για να γλυτώσει.

    Η επιτομή του ορισμού της ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗΣ ,
    για την οποία ποτέ οι απόγονοι αυτών που σήμερα διεκδικούν »’Μεγάλες Αλβανίες»’ δεν ζητήσανε έστω μια συγνώμη.
    Αξιοσημείωτο και το παρακάτω, για την εποχή εκείνη \
    και για το ποιός είχε πάρει το μέρος των Γερμανών μαζικά είναι το παρακάτω.
    »»’Μεταξύ των αιχμαλώτων δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος»»
    [Μάγερ, 2009, Α΄, σ. 289 – 290, Β΄, σ. 10, Έκθεσις, σ. 133]

    Κάτι αξιοσημείωτο σε σχέση με το πολύπαθο Φανάρι.
    »»Εκθεση δράσης 24 Συντάγματος Πεζικού (αρχηγεία ΣΟΥΛΙΟΥ & ΖΑΛΟΓΓΟΥ), Γεράσιμος Πρίφτης/20 Ιαν 1944……»’
    »Η εύστοχη πολεμική μας ενάντια στην αντίδραση…..
    …., είχε σαν αποτέλεσμα την απόλυτη σχεδόν επικράτησή μας στο νομό Πρεβέζης , Φαναρι,Πραγα ….

    Εδώ βλέπουμε οτι το πολύπαθο Φανάρι στο οποίο το καλοκαίρι του 1943 πραγματοποιήθηκε ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ από Αλβανούς και Γερμανόυς , ήταν ουσιαστικά φιλοΕΑΜΙΚΗ περιοχή
    και όχι φιλοΕΔΕΣιτικη.

    Έχουμε επίσης και μαρτυρίες αυτοπτών και αυτήκοων μαρτύρων
    όπως του Παραμυθιώτη ερευνητη Κραψίτη .
    Λίγα στοιχεία απο το ημερολόγιο του τελευταίου….

    »’27 Ιουλίου 1943: Στο μισοσκόταδο του πρωινού ισχυρές Γερμανικές δυνάμεις της Παραμυθιάς με άριστα πολεμικά μέσα και με (800) οκτακόσιους και περισσότερους ένοπλους επίστρατους της «ΞΙΛΙΑ» μουσουλμάνους Τσάμηδες των πόλεων και Επαρχιών Παραμυθιάς και Μαργαριτιού, επέδραμαν εναντίον των χωριών του κάμπου της Παραμυθιάς και της περιφέρειας «Φαναρίου».

    14 Αυγούστου 1943: Τι καταστροφή είναι αυτή από την 27 Ιουλίου 1943 μέχρι σήμερα! Όλοι στην Παραμυθιά είμαστε κατατρομαγμένοι και όσο είναι δυνατόν κρυβόμαστε. Οι πληροφορίες μας είναι ότι στις 19 αυτές μέρες οι Χιτλερικοί Γερμανοί με τους μουσουλμάνους συμπατριώτες κατάστρεψαν ολοκληρωτικά τα 24 χωριά της περιφέρειας «Φαναρίου» και μερικά κοντινά της Παραμυθιάς χωριά της. Λεηλασίες, πυρπολήσεις, φόνοι νηπίων και γερόντων, βιασμοί γυναικών, αρπαγές παρθένων κοριτσιών, με τις οποίες οι επαίσχυντοι μουσουλμάνοι πλουτίζουν τα χαρέμια τους, σύλληψη ομήρων, κάψιμο ανθρώπων μέσα στα σπίτια τους κ.α. Γέμισαν οι σπηλιές από γυναικόπαιδα και γέροντες που κατόρθωσαν να διασωθούν εκεί στις κρίσιμες ώρες, ενώ μέρα τη μέρα προστίθενται στους νεκρούς λόγω της πείνας τους και των ασθενειών

    Αρα και αυτός αναφέρει την 20ήμερη »επιδρομή
    Γερμανών και πάμπολλων Αλβανοτσάμηδων
    που συνοδεύτηκαν με ,
    απαγές κοριτσιών,
    συλλήψεις ομήρων
    λεηλασίες περιουσιών,
    κάψιμο των χωριών της περιοχής ,
    βιασμούς,
    δολοφονίες εν ψυχρό,
    φυγή των κατοίκων στις σπηλιές ,
    πείνα που επακολούθησε λόγω της λεηλασίας.
    Με λίγα λόγια ΕΘΝΟΚΆΘΑΡΣΗ ,
    όμοια με αυτή που πάθανε οι Αλβανοτσάμηδες ένα χρόνο μετά απο τον ΕΔΕΣ.

    Άλλη μία μαρτυρία από τα γερμανικά αρχεία αυτή τη φορά.

    Από το βιβλίο του Γκοτοβού που ερεύνησε τα Γερμανικά αρχεία έχει βρεθεί μεταξύ άλλων η εξής μαρτυρία ..
    »»»Ο Γερμανός συνταγματάρχης Remold, γράφει τα εξής για την επιχείρηση «Augustus»:
    «Οι Αλβανοί στις παράκτιες περιοχές είναι εξαιρετικά γερμανόφιλοι.
    Είναι οργανωμένοι για την αυτοάμυνα.
    Έχουν συμβάλει στην εκκαθαριστική επιχείρηση [Augustus] ως οδοδείκτες κλπ» (BA – MA Freiburg, RH 28-1-99/98).»»
    Άρα εδώ φαίνεται ότι ,
    οι Αλβανοτσάμηδες της παραλιακής περιοχής ηταν γερμανόφιλοι και μάλιστα »εξαιρετικά»,
    ενώ όταν λέει ότι ήταν ΄΄οργανωμένοι για την αυτοάμυνα»’
    εννοεί απλά οτι είχανε το ελεύθερο οπλοφορίας πράγμα που για τους Έλληνες επεσυρε την ποινή θανάτου όπως φάνηκε στη παραπάνω γερμανική διαταγή
    για την επιδρομή στο Φανάρι όπου ανέφερε ότι
    »οι ένοπλοι θα εκτελούντε επί τόπου»,
    ενώ αναφέρει ότι συμμετείχαν και στην εκκαθαριστική επιχείρηση »Αugust»
    στην οποία και »»έχουν συμβάλει ως οδοδείκτες κλπ»’
    Με αυτό το κλπ τα γερμανικά αρχεία πάντα εννοούν τα εγκλήματα που οι ίδιοι και οι σύμμαχοί τους πραγματοποιούσαν ,εναντίον των αμάχων,
    και τα οποία καταγράφηκαν παραπάνω.

    Δηλάδη εκτός απο οδοδείκτες [ χαφιεδισμός με λίγα λόγια]
    συμμετείχανε ένοπλα στις επιχειρήσεις αυτές στις οποίες εγκληματήσανε εξίσου.
    Αξιοσημείωτο ότι η αναφορά αυτή δεν κάνει λόγο για »μερικούς Τσάμηδες» η για την ηγεσία των Αλβανών »»’ όπως λέει η αλβανική προπαγάνδα
    αλλά μιλάει ,και αυτή η αναφορά για αυτούς , ως ένα σύνολο ,
    πράγμα που δείχνει
    ότι η τεράστια πλειοψηφεία τους υπήρξε »’εξαιρετικά γερμανόφιλη» και όχι μία μειοψηφεία.

    Παραθέτει μάλιστα απόσπασμα της « Έκθεσις των γινομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου» από το περιοδικό « Ηπειρωτική Εταιρεία Αθηνών» στο οποίο διαβάζουμε : «…Άνω των 200 εξ αυτών εδολοφονήθαν αγρίως και περί τους εξήντα απέθανον εκ των στερήσεων και κακουχειών, πλείστοι δε απήχθησαν εις Θεσσαλονίκην υπό των Γερμανών. Μεταξύ των απαχθέντων και νεάνιδες τας οποίας απήγαγον τουρκαλβανοί. ΟΙ κάτοικοι μετά φρίκης ενθυμούνται την επιδεικτικήν δήλωσιν των επιστραψάντων τουρκαλβανών : « Χορτάσαμε ελληνικό αίμα»….

    Γιατί έγιναν όλα αυτά στο Φανάρι;;;;
    Πολλοί οι λόγοι.
    Ο κυριότερος είναι οτι αποτελεί μια απο τις πιό εύφορες περιοχές της Ηπείρου που κατοικούνταν σχεδον αποκλειστικά από Ελληνες
    και ότι τα κτήματα αλλα και ολόκληρα χωριά της περιοχής
    ήταν απο την εποχή της Τουρκοκρατίας και ως το 1912 τσιφλίκια των Αλβανοτσάμηδων.

    Αλλά ο κυριότερος λόγος είχε να κάνει με τη Μεγάλη Αλβανία αφού…

    »»Η πολυεπιπέδη καταπίεση εκ μέρους των Τσαμηδων (δολοφονίες, εκβιασμοί, αυθαίρετη φορολογία, αρπαγή αγροτικών αγαθών και εκτάσεων κλπ) σε συνδυασμό με την αδιαφορία της ιταλικής διοίκησης36 και την αδυναμία των ελληνικών κατοχικών αρχών να εγγυηθούν την ασφάλεια των Ελλήνων κατοίκων της περιοχής37, στη περιοχή της Θεσπρωτίας ,
    οδήγησε σταδιακά εκατοντάδες από τους αυτούς στην έξοδο από τις εστίες τους και στην εγκατάσταση, υπό αντίξοες συνθήκες, στις περιοχές της Πάργας και του Φαναρίου38.
    [36. Manta, σ. 7 – 8.]
    37. (βλ. Αποστόλου Β. Δασκαλάκη, Ιστορία της Ελληνικής Χωροφυλακής χρονικής περιόδου 1936-1950, 1973 σ. 287).]
    [38. Tsoutsoumpis, 2015, σ. 132. Μάλιστα, αυτές οι συνθήκες οδήγησαν αρκετούς από τους πρόσφυγες στο θάνατο.]

    Συνεπώς όταν λόγο της τρομοκρατίας του 1942 και των αρχών του 1943 είχε κατα μεγάλο μέρος »αδειάσει» η Τσαμουριά απο τους Ελληνες και είχε καταστεί μια σχεδόν απόλυτα αλβανική περιοχή ,
    και οι χριστιανοί της περιοχής είχαν οι περισσοτεροι καταφύγει νοτιότερα στο εύφορο Φανάρι
    είχε έρθει πλέον η ώρα , με τον ερχομο των Γερμανων στην Ελλαδα και της φονικης Μεραρχιας ΕΝΤΕΛΒΑΙΣ στην Ηπειρο ,
    να ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ πλεον με τον πιο αγριο τρόπο και αυτη η περιοχή
    ώστε μεταπολεμικά να έχει »αλβανική εικόνα΄΄ και να εννωθεί και αυτή
    μαζί με τη Τσαμουριά
    στη »Μεγαλη Αλβανία΄΄ που τους είχανε υποσχεθεί οι Αξονικοί .

    Γράφει μεταξυ αλλων ο διοικητης Ηπειρου Τσιμπρής στις 3 Σεπτεμβριου
    προς τους Γερμανους
    3 βδομαδες δηλαδη
    μετα απο την ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ του Αρβανιτικου Φαναριου
    απο τους Αλβανοτσαμηδες και κατοχικους …..

    «……Κανένας χριστιανός δεν μπορεί πλέον να
    πάει σε κέντρα όπως η Ηγουμενίτσα, η Παραμυθιά και οι Φιλιάτες, γιατί ξέρει
    ότι στο δρόμο τον περιμένει ο θάνατος»

    Στις 14 Σεπτεμβρίου, Τσάμηδες συμμετείχαν και στην καταστροφή του χωριού Πλησεβίστα
    όπου σκοτώθηκαν δύο κάτοικοι.
    Καταστροφές υπέστησαν επίσης το Ζερβοχώρι και ο Ξηρόλοφος στα νότια της Παραμυθιάς
    [45. Πέγκας, 2006, σ. 178 – 182.,
    [46. Tsoutsoumpis, 2015, σ. 133.]…..

    Γιοζεφ Ρεμολντ διοικητης του 99ου Συνταγματος Ορεινων Καταδρομων στις 16-9 43… υποβάλει έκθεση προς τη Μεραρχία υπ αριθμον 432/16.9.1943
    Ιδου μερικά αποσπάσματα….

    ””’Υφίστανται από μακρού ένα απέραντο μίσος των Αλβανών εναντίων των Ελλήνων το οποίο μετά το 1940 γνώρισε νέα κλιμάκωση….
    Σε όλες τις περιπτώσεις που έχουν εμφανιστει αντάρτες στην Τσαμουριά , με εξαίρεση ομάδες πέρα των αλβανικών συνόρων,
    προκειται για Ελληνες.
    Το σύνολο των ανταρτών σε Αγια Κυριακή και Σουλι ειναι Ελληνες…
    Οι μόνοι που μας υποστηρίζουν στον αγώνα μας εναντίων των Ανταρτων ειναι οι Αλβανοί….
    Κρυσφηγετα ανταρτων εντοπιστηκαν με την βοήθεια Αλβανών και εκκαθαριστηκαν….
    Το Συνταγμά μου και οι Αλβανοι ειχανε διαρκως απώλειες κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων…
    Κανεις Αλβανός δεν εχει πρόθεση να πειθαρχησει σε αντολη του Νομαρχη
    και ο τελευταιος εχει παραιτηθει από το να δίνει εντολές…..
    …Ελληνικη χωροφυλακη υπάρχει μόνο στη Παραμυθιά,
    συμπτυχθηκε δε εκει επειδη αλλού η περιοχη είναι πολύ επικίνδυνη….””

    18 Σεπτεμβρίου 1943 ,
    Γερμανοί και Τσάμηδες ένοπλοι που επιχειρούσαν βόρεια της Παραμυθιάς συνέλαβαν 60 αγρότες (εκ των οποίων 42 γυναίκες)
    και εκτέλεσαν τους εννέα το πρωί της επομένης στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου της Παραμυθιάς
    [47. Μάγερ, 2009, Β΄, σ. 15-16]…..
    Οι Πεσόντες :
    1. Μαρία Κουτούπαινα, χήρα του Βασ. Κουτούπη (Πόποβο)
    2. Σιαμάντης Ευάγγελος του Κωνσταντίνου (Ελαταριά)
    3 Ρίζος Κωνσταντίνος του Σταύρου (Ελαταριά)
    4. Θεοδώρου Γεώργιος του Ιωάννη (Πέντε Εκκλησιές
    5. Γεωργίου Ευάγγελος του Θεοδώρου (Πλακωτή)
    6. Γεωργίου Μάνθος του Θεοδώρου (Πλακωτή)
    7. Πέτσης Ευάγγελος του Χρήστου (Πλακωτή)
    8. Πέτσης Σταύρος του Θεοδώρου (Πλακωτή)
    9. Σταυρόπουλος Δημήτριος του Βασιλείου (Πλακωτή)

    Ας δούμε την συνέχεια.

    Λίγες μέρες μετά, την Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου, μια γερμανική περίπολος έπεσε σε ενέδρα ανταρτών στο πέρασμα της Σκάλας έξω από την Παραμυθιά.
    Ένας υπαξιωματικός και τέσσερις στρατιώτες έπεσαν νεκροί.
    Στις 27 Σεπτεμβρίου με διαταγή της 1ης Ορεινής Μεραρχίας της Βέρμαχτ
    άρχισε η γερμανική επιχείρηση αντιποίνων με στόχο τα μεγαλύτερα χωριά βόρεια της Παραμυθιάς…..
    Στην επιχείρηση αυτή δίπλα στους Γερμανούς , συμμετείχαν και τμήματα Τσάμηδων.
    Το ίδιο βράδυ ο 1ος λόχος του 54ουσυντάγματος μηχανικού ανέφερε:
    «24 νεκροί συμμορίτες, 8 τραυματίες, υπολογίζονται άλλες 15-20 απώλειες. Κανένα λάφυρο.
    Πυρπολήθηκαν τα ακόλουθα χωριά: Σέλλιανη, Σεμέλικα, Ελευθεροχώρι. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος (…) 150 Αλβανοί που τα πήγαν πολύ καλά».
    [Χέρμαν Φρανκ Μάγερ, «Αιματοβαμένο Εντελβάις – Η 1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Σώμα Στρατού και η εγκληματική τους δράση στην Ελλάδα, 1943-1944»]

    Δηλαδη ειχαμε την επιθεση Γερμανων αλλα και των ντοπιων Αλβανοτσαμηδων εναντιων των Ελληνικων χωριων
    η οποια επιχειρηση επεφερε τον θανατο »’8 συμμοριτων»’ αρα ανταρτων
    αλλα και αλλες »’15-20»απωλειες» αρα θανατοι αοπλων χωρικων
    τη πυρποληση 3 χωριων
    και σε ολα αυτα 150 Αλβανοι »που τα πηγαν πολυ καλα»’-ο νοων νοειτω τι κρυβεται πισω απο αυτες τις επαινετικες εκφρασεις των Γερμανικων αναφορων .

    ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ 49 ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΩΝ
    Το ίδιο βράδυ και σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων,αλλα και με τον ερευνητή Μαγερ
    , τμήμα ένοπλων Τσάμηδων, υπό την ηγεσία Γερμανού υπαξιωματικού έκανε μπλόκο στην Παραμυθιά.
    Με κατάλογο που κρατούσε ο Μαζάρ Ντίνο, επικεφαλής της τοπικής «τσάμικης αστυνομίας», συνελήφθησαν 53 κάτοικοι της κωμόπολης και κλείστηκαν στο υπόγειο του δημοτικού σχολείου.
    Από τους 53 συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι τέσσερις. Τα ξημερώματα της 29ης Σεπτεμβρίου οι 49 κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στο χωράφι του Τσαμάτου στην συνοικία Άγιος Γεώργιος
    της Παραμυθιάς
    και εκτελέστηκαν από απόσπασμα που αποτελούσαν οκτώ Γερμανοί στρατιώτες και έξι ΑλβανοΤσάμηδες .
    Ενώ σύμφωνα και με τον Γερμανό επικεφαλης του αποσπάσματος
    ,σε αυτό συμμετείχαν οχι μόνο Γερμανοί αλλά και Αλβανοτσάμηδες
    [βλέπε ,https://books.google.gr/books?id=_Hpr-PK39UkC&printsec=frontcover&hl=el&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q=%20Helmut%20G%C3%B6tte&f=false%5D

    Οι Αλβανοτσάμηδες ξέρανε ότι η εκτέλεση Ελλήνων δεν θα μπορούσε να συμβεί
    »’στο ξεκάρφωτο» αλλά μόνο με την έγκριση και άδεια των Γερμανών
    οι οποίοι και εκτελούσανε Έλληνες
    »βαση αριθμων»-αντιποινων.

    Ξέροντας οι Αλβανοτσάμηδες που εδρεύουν ακριβώς οι ΕΔΕΣΙΤΕΣ αντάρτες
    [είχανε σημειωθεί αψιμαχίες στο συγκεκριμένο σημείο μεταξυ Αλβανών και Ελλήνων ήδη απο την άνοιξη ]
    καθόλου απίθανο να οδγήσανε εκεί τη γερμανική φρουρά με σκόπο τον αιφνιδιασμό της
    την επακόλουθη αψιμαχία η οποία πολυ πιθανό θα έφερνε τους νεκρούς Γερμανούς το όποιοι γεγονός θα έδινε το πράσινο φως για την εκτέλεση των Ελληνων ,όπως προσταζανε οι γερμανικοι νομοι και οπως και εγινε.

    Μαρτυρία του ντόπιου ερευνητή Παραμυθιώτη Βασίλη Κραψίτη :
    « Ιστορική αλήθεια για τους μουσουλμάνους Τσάμηδες »,
    Αθήνα 1992, σελ. 161 :
    γ) 24 Σεπτεμβρίου 1943. … Το απόγευμα της ίδιας μέρας, άλλοι
    τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες, συνοδευόμενοι από μερικούς
    ένοπλους μουσουλμάνους Τσάμηδες, έκαναν το ίδιο δρομολόγιο.
    Οι έξι Γερμανοί σκοτώθηκαν, ενώ οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες, που
    τους συνόδευαν, γύρισαν όλοι στην Παραμυθιά »

    Είναι ήδη απορίας άξιον ότι σκοτώθηκαν μόνο Γερμανοί και ούτε ένας Αλβανοτσάμης.

    Ας δούμε τη μαρτυρία ενός αριστερού αυτή τη φορά του Ζιάγκου
    για τους Αλβανοτσάμηδες που στείλανε τους Γερμανούς στρατιώτες σε μια περιοχή που ήταν γνωστό στους Αλβανούς ότι φυλάγανε οι ΄΄προμαχοι΄΄ του ΕΔΕΣ
    Ας δούμμε τι εγραψε ο Ζιάγκος ..

    Ν. Ι. Ζιάγκου : « Αγγλικός Ιμπεριαλισμός και Εθνική Αντίσταση
    1940-1945, Αθήνα 1978, Τόμος πρώτος, σελ. 158 :

    « 26.09.1943. (σ.σ. 24.09.1943) Ομάδα Γερμανών και Τσάμηδων
    προχώρησαν ΒΑ της Παραμυθιάς με κατεύθυνση τη « Σκάλα ».
    Πριν φτάσουν στη «Σκάλα», χτυπήθηκαν από αντάρτες με αποτέλεσμα να
    σκοτωθούν 6 Γερμανοί. Οι Τσάμηδες χάρηκαν, οι Χριστιανοί πάγωσαν.
    Στην Παραμυθιά απλώθηκε τρομοκρατία…. Δεν ακούγονταν τίποτε
    στα σφαλισμένα σπίτια. Μόνο οι μπότες των καταχτητών με τα
    παπούτσια έκαναν το θόρυβο στους δρόμους »

    Ερμηνεύοντας τη φράση : « Οι Τσάμηδες χάρηκαν … », συμπεραίνεται ότι οι
    μουσουλμάνοι Τσάμηδες επεδίωκαν, όπως υποστηρίχτηκε και στις γραπτές
    πηγές α και β, το θάνατο των έξι (6) Γερμανών στρατιωτών, προκειμένου να
    εκδικηθούν οι Γερμανοί τους Χριστιανούς. Άλλωστε δεν δικαιολογείται οι
    μ.Τσάμηδες να χαίρονται με το θάνατο έξι (6) Γερμανών
    στρατιωτών, στενών συνεργατών τους. »’
    Πηγή
    [http://margariti-gr.de/index.php/el/2012-11-21-00-10-09/181-2015-03-19-02-11-53]

    Δηλαδή οχι απλα δεν παθανε τίποτα οι Αλβανοί αλλά γυρίσανε πίσω χαρουμενοι γιατί ξέρανε τι θα επακολουθήσει.

    Κάτι αξιοσημείοτο που συνεβη ένα μήνα πριν πάλι στη Παραμυθιά.
    Στις 15 Αυγούστου 1943 οι Γερμανοί μαζί με τους Τσάμηδες συνέλαβαν, βάση
    καταλόγου , 35 Παραμυθιώτες, τους οποίους και μετέφεραν στα Ιωάννινα,
    προκειμένου να τους εκτελέσουν ή να τους οδηγήσουν σε στρατόπεδα αιχμαλώτων
    της Γερμανίας. Στα Ιωάννινα, όμως, ο Ιταλός διοικητής, αφού διαφώνησε με το
    σχέδιο των Γερμανών, αφέθησαν ελεύθεροι.
    Πρώτος που ανακάλυψε στα γερμανικά στρατιωτικά Αρχεία τον ονομαστικό κατάλογο
    των τριάντα πέντε (35) συλληφθέντων Παραμυθιωτών και τον έφερε στο φως της
    δημοσιότητας είναι ο Αθανάσιος Γκότοβος, καθηγητής του Τμήματος Παιδαγωγικής …
    στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
    Από τους 35 συλληφθέντες αυτούς Παραμυθιώτες δώδεκα (12) ξανασυνελήφθησαν
    την 27η Σεπτεμβρίου του 1943 και εκτελέστηκαν δυο μέρες αργότερα, συμπληρώνοντας,
    έτσι, τον αριθμό των Σαράντα Εννέα (49) όπως φανηκε παραπάνω
    [http://margariti-gr.de/index.php/el/2012-11-21-00-10-09/181-2015-03-19-02-11-53]

    Ενω πάλι ο Μάγερ αναφέρει στον τόμο Α σελιδα 320 του βιβλίου του
    ότι τον επόμενο μήνα
    δηλαδή τον Οκτώμβρη του 1943,
    105 άτομα εκτελέστηκαν συνολίκα στη ευρήτερη περιοχή ,
    και σύμφωνα με την ιστορικό Νάσση, στις εκτελεσείς συμμετείχαν όχι μόνο Γερμανοί αλλά πολλές φορές και οι Τσάμηδες ,
    όπως δηλαδή συνέβη και τους προηγούμενους δύο μήνες.

    Συνολικά πάνω από 600 νεκροι ΑΜΑΧΟΙ ,
    από Γερμανούς και Αλβανούς το εφιαλτικό εκείνο τρίμηνο Αυγούστου Οκτωβρίου 1943.

    Ενώ εκτός από την Παραμυθιά και το Φανάρι,
    οι συνθήκες για τον ελληνικό πληθυσμό δεν ήταν καλύτερες
    ούτε στην περιοχή της Ηγουμενίτσας.
    Εκεί, σύμφωνα με τον Ελβετό εκπρόσωπο του Ερυθρού Σταυρού Χανς Γιάκομπ Μπίκελ, οι Τσάμηδες ένοπλοι δρούσαν σε συνθήκες ασυδοσίας ενώ οι Έλληνες κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει την παραλιακή κωμόπολη βρίσκοντας καταφύγιο στα γειτονικά βουνά52.
    [52. Μάγερ, 2009, Β’, σ. 59.]

    Λίγα λόγια και λίγες παρατηρήσεις από το καθηγητή Γκοτοβό ,ερευντή των Γερμανικών αρχείων , σε συνέντευξή του στη η HuffPost Greece .

    »’Ωστόσο στην επίμονη ερώτησή μας για μια από τις επικρατούσες απόψεις που θέλουν τους Τσάμηδες να συμμαχούν με τις δυνάμεις Κατοχής από ανάγκη εξαιτίας των επιθέσεων που εξαπέλυσε εναντίον τους ο ΕΔΕΣ, εν αντιθέσει με τον ρόλο που έπαιξε ο ΕΛΑΣ μας λέει:

    «Γνωρίζω τη θέση αυτή. Δεν μπορώ όμως να γνωρίζω αν η απολογητική του μειονοτικού εθνικοσοσιαλισμού στη Θεσπρωτία είναι προϊόν πλάνης ή θράσους. Ούτε το 1941, ούτε το 1942, αλλά ούτε μέχρι τα μέσα του 1943 κινδύνευαν οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες από τις ομάδες του Ζέρβα, διότι απλά αυτές είτε δεν υπήρχαν, είτε ήταν τόσο ολιγάριθμες που δεν συνιστούσαν πραγματική απειλή. Πέραν τούτου, αν ο Ζέρβας προκάλεσε τη συνεργασία αυτή, τότε πώς δικαιολογείται η σύμπραξη των Μουσουλμάνων Τσάμηδων με τις κατοχικές δυνάμεις σε περιοχές όπως τα Φιλιατοχώρια, όπου δρούσε αποκλειστικά το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ; Πώς εξηγούνται τα δεκάδες θύματα στα χωριά αυτά; Συμμάχησαν και εκεί οι Μουσουλμάνοι με τους κατακτητές φοβούμενοι την πίεση του ΕΛΑΣ; Πρόκειται για αστείο επιχείρημα».

    Επιμένω. Που που βρίσκεται ο μύθος και που η αλήθεια. Μιλάτε για βία, πρόκειται για «αντανακλαστική» ή «πρωτοβουλιακή» βία; Ποιος είναι ο πυρήνας αυτής της βίας;

    «Η βία που ασκείται από τα όργανα της αλβανικής διοίκησης στη Θεσπρωτία κατά τη διάρκεια της Κατοχής εμπεριέχει ασφαλώς εθνοτική, πολιτισμική και θρησκευτική διάσταση. Όμως δεν εκδηλώνεται εξ αιτίας αυτών των διαφορών. Ο κεντρικός της πυρήνας είναι πολιτικός και αφορά το σχέδιο προσάρτησης της περιοχής στη Μεγάλη Αλβανία, έτσι όπως την είχε υποσχεθεί στην Αλβανία πρώτα ο Μουσολίνι και αργότερα ο Χίτλερ. Το μίσος και ο φανατισμός υπάρχουν, τα οφέλη από τη λεηλασία περιουσιών των Χριστιανών κατοίκων υπάρχουν, αλλά η βία δεν εκδηλώνεται ούτε για να ικανοποιηθεί το μίσος, ούτε για να συσσωρευτούν περιουσιακά στοιχεία. Εκδηλώνεται για να αφανιστεί ή να απομακρυνθεί ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής, ώστε να διευκολυνθεί η απόσπασή της από την Ελλάδα. Άλλωστε η φράση που έχει μείνει στις μνήμες των κατοίκων της Θεσπρωτίας εκείνης της περιόδου ως νομιμοποιητική βάση για την τσάμικη βία εκ μέρους των δραστών είναι η φράση «χάλασε το Ρωμαίικο»».

    »Χάλασαν το ρωμέικο» οι Αλβανοτσάμηδες ,
    ακριβώς για να αλβανοποιήσουν την περιοχή και να εννωθεί μεταπολεμικά με την »Μεγάλη Αλβανία» , όπως τους είχανε υποσχεθεί οι Αξονικοί.

    Η καταπίεση έλαβε εξαιρετικά άγρια μορφή, με εμπρησμούς χωριών, κλοπή κοπαδιών, ληστείες και εκτελέσεις Ελλήνων χωρικών –π.χ. εκτέλεσαν την Ελένη Λώλου, από το χωριό Πηγαδούλια Φιλιατών, για να της πάρουν το άλογο και κάρφωσαν το κεφάλι της σε γκορτσιά! Εξετέλεσαν ακόμα και τον μετριοπαθή συμπατριώτη τους, πρόεδρο της μουσουλμανικής κοινότητας Σολοπιάς, ο οποίος τους είχε συμβουλεύσει να μη διαρρήξουν τη σχέση τους με τους ντόπιους Έλληνες. Ανεκήρυξαν αυτόνομη τη Θεσπρωτία, κατέλυσαν τις αρχές και εδήωναν, λεηλατούσαν και εξόντωναν τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό…

    Η τελευταία φορά που βρέθηκαν στο χωριό μου –Λειά Φιλιατών- οι Τσάμηδες ήταν και η πιο οδυνηρή. Ήταν στις 20-4-1944 και εσυνόδευαν το γερμανικό τάγμα που επέδραμε στη Μουργκάνα για να την εκκαθαρίσει από τις αντάρτικες ομάδες. Ενόψει της επιδρομής των Γερμανών και Τσάμηδων, οι χωριανοί εγκατέλειψαν το χωριό. Οι Τσάμηδες έκαψαν τα περισσότερα σπίτια του χωριού, το λιθόκτιστο δημοτικό σχολείο και την εκκλησία της Παναγίας, κτίσμα του 17ου αιώνα. Η μοναδική γυναίκα που παρέμεινε, η τυφλή γερόντισσα Αναστασία Χαϊδή, όταν διεπίστωσε ότι καίγεται το σπίτι της, έβαλε τις φωνές, οι Τσάμηδες την πέταξαν στο φλεγόμενο σπίτι και κάηκε ζωντανή… Σκότωσαν επίσης τρεις Λειώτες, τον Γρηγόρη Λώλη, ετών 25, τον Γιώργο Μπίλη, ετών 53 και τον Βασίλη Σδούγκα, ετών 23, τους οποίους συνέλαβαν τυχαία έξω από το χωριό

    Αν οι Αλβανοτσάμηδες απαιτούν μια ΄΄΄συγνώμη΄΄ για τον διωγμό τους το καλοκαίρι του 1944 από τον ΕΔΕΣ,
    καλό θα είναι να ζητήσουν πρώτα συγνώμη οι ίδιοι
    για οσα κάνανε απο τον Οκτώβριο του 1940 ως την άνοιξη του 1944 εναντίων των Ελλήνων της περιοχής .

    Ας δούμε όμως και την βαρύνουσα άποψη του ΚΚ Αλβανίας για αυτούς.

    »»Αφού αρνήθηκαν να πολεμήσουν από την πλευρά των κομμουνιστών στον εμφύλιο πόλεμο, χαρακτηρίστηκαν ως «αντιδραστικοί», «εγκληματίες πολέμου», «δολοφόνοι των Ελλήνων», «συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων» από το καθεστώς των Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας και επίσης διώκονται σε κάποιο βαθμό. [32] [93] Θεωρείτω «εχθρικός πληθυσμός» και μαύρο πρόβατο στην «ηρωική αντίσταση του αλβανικού λαού» [6a]»
    [[6a]Mπαλτσιωτης,Οι μουσουλμανοι Τσαμηδες της βορειοδυτικης Ελλαδας 2011

    Ας δουμε τι εγινε ενα χρονο μετά το καλοκαιρι του 1944….
    Οι Ρωμιοι της Τσαμουριάς
    αλλά και οι Αρβανίτες όχι μόνο της Τσαμουριάς
    αλλά και της Λακκας Σουλίου
    συμμετείχανε στο διωγμό Γερμανών και Αλβανοτσάμηδων από τη Θεσπρωτια
    το καλοκαίρι του 1944
    όπως ομολογείται και από την »’αντιφασιστική επιτροπή των Αλβανών» της Θεσπρωτίας
    Ας δούμε τι γράψανε.
    »»Κατά τον πόλεμο ενάντια στο Φασισμό,…. αντιδραστικές μοναρχοφασιστικές δυνάμεις στη Λάκκα Σουλίου, οι οποίες δημιουργήθηκαν από την αντίδραση για να εξυπηρετήσουν τον κατακτητή, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα, στράφηκαν ενάντια και δόλια έσφαξαν τους μουσουλμάνους αλβανούς κατοίκους της Τσαμουριάς.»»»'[Υπόμνημα Αντιφασιστικής Επιτροπής Τσάμηδων Προσφύγων στην Αλβανία προς την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (1947)]

    Οι Λακοσουλιώτες
    τους οποίους αναφερουν ως διώκτες τους οι Αλβανοτάμηδες
    είναι και αυτοί Αρβανίτες-διγλωσσοι Ελληνες .
    Βέβαια η »’αντιφασιστική επιτροπή των Αλβανοτσάμηδων»»
    λέγοντας αληθειες ανακατεμένες με μισές αλήθειες και με ψεματα
    [όπως κάνουν σημερα με την προπαγάνδα τους οι οργανώσεις τους ] αναφέρει ότι
    »» δημιουργήθηκαν από την αντίδραση για να εξυπηρετήσουν τον κατακτητή»»’
    ενω η αλήθεια είναι ότι στη Λακκα Σούλι συνέβησαν μεγάλα ολοκαυτώματα χωριών από τους ΝΑΖΙ
    όπως παραδέχοντε ακόμα και οι εκθέσεις του ΕΑΜ ΕΛΑΣ .

    Αναφερει η έκθεση του Γερασίμου Πρίφτη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
    »»’’Από τις 20-7-1943 Γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στη ΛΑΚΚΑ – ΣΟΥΛΙ διαλύσανε τα τμήματα του ΕΔΕΣ ….. Πολλά χωριά κάηκαν και το ΕΔΕΣίτικο αρχηγείο έφυγε στην ΠΛΑΤΑΝΟΥΣΑ.»»’
    Εδω βλεπουμε οτι ενα σωρο χωρια φιλοΕΔΕΣΙΤΙΚΑ
    με γνωστοτερο το ολοκαυτωμα της Μουσιωτιτσας ,από τους Γερμανούς
    καηκανε οπως ακριβως καηκανε τα φιλοΕΑΜΙΚΑ χωρια του Φαναριου από Γερμανούς και Αλβανοτσάμηδες.
    Κανένα χωριό Αλβανοτσάμηδων δεν κάηκε στη Τσαμουριά κατά την τριετή κατοχή.

    Πως γίνετε οι Γερμανοί να καίγανε τα χωριά των »’συμμαχων»» τους Λακκοσουλιωτών
    και όχι των »»αντιστασιακών»’ Αλβανοτσάμηδων της Τσαμουριάς
    μόνο η »αντιφασιστική επιτροπη» θα μπορούσε να μας το εξηγήσει….

    Γενικά η Μεγαλολαβανική προπαγανδα εχει ανακατεψει αληθειες με μισες αληθειες και ψευδη προκειμενουνα φτιαξει μια καινουρια »ιστορια»…..

  5. Αλβανοτσάμηδες και Ελληνοτσάμηδες
    γλώσσα και θρησκευμα ….

    Οι χριστιανοί Τσάμηδες που ζουν ως σημερα στη Τσαμουριά αποκαλούν και αποκαλούσανε τον εαυτό τους ως

    Τσάμη
    Αρβανίτη
    Ελληνα
    Ρωμιο-Καουρη

    ενώ αποκαλούσαν τους μουσουλμάνους της περιοχής
    ως
    Αλβανοτσάμηδες και Τουρκοτσάμηδες η σκέτο Τουρκους,
    οι οποίοι με τη σειρά τους αποκαλούσαν τον εαυτό τους ως
    Τσάμ
    Τούρκο
    Σκιπεταρο-Αλβανό

    Ας δούμε και τον ετεροπροσδιορισμό από τους υπόλοιπους Ηπειρώτες.

    »Οι υπόλοιποι χριστιανοί [τηςΗπειρου]
    αποκαλούν τους χριστιανούς Τσάμηδες
    ως Ελληνοτσάμηδες.»
    [Kretsi, Γεωργία. Verfolgung und Gedächtnis στην Αλβανία . Harrassowitz, 2007. ISBN 978-3-447-05544-4 , σ. 283.]

    Βλέπουμε επομένως οτι
    τόσο οι ίδιοι
    όσο και οι υπόλοιποι Ηπειρώτες
    δεχονταν την ελληνικότητα τους
    και τους χαρακτηριζαν ως τέτοιους

    »Στην Ελλάδα, oι μουσουλμάνοι Τσάμηδες
    αναφέρθηκαν με διάφορα ονόματα από διαφορετικούς συγγραφείς. Ονομάζονταν Αλβανοτσάμηδες [14] και Τουρκαλβανοί (Τουρκαλβανοί]
    [15] ή Τουρκοτσάμηδες»
    [14[ Kretsi, Γεωργία. Verfolgung und Gedächtnis στην Αλβανία . Harrassowitz, 2007. ISBN 978-3-447-05544-4 , σ. 283.
    15 Λεξικό Μπαμπινιώτη]

    Εκτος αυτού αν οι χριστιανοί Τσάμηδες ήταν »Αλβανοί»
    δεν θα αποκαλούσανε ως Αλβανοτσάμηδες μόνο τους μουσουλμάνους,
    αλλά και τον εαυτό τους.

    Σε ότι αφορά το 1913-14
    και τους χριστιανούς Τσάμηδες-Ελληνοτσάμηδες της Θεσπρωτίας

    »Οι ντόπιοι ομιλητες της αλβανικής δεν μοιράστηκαν τις εθνικές ιδέες των μουσουλμάνων αλβανόφωνων γειτόνων τους, ενώ αντιθέτως παρέμειναν προσανατολισμενοι στον ελληνισμο και αναγνωρίζαν τους εαυτους τους ως Έλληνες.»’
    [Μπαλτσιώτης]
    Βλέπουμε οτι όπως λέει ο Μπαλτσιώτης [ και οχι κανένας εθνικιστής]
    αυτοί »παρέμειναν προσανατολισμένοι» στον ελληνισμό
    και αυτοπροσδιορίζονταν μάλιστα ως τέτοιοι.

    Κατάριψη του παραμυθιού της αλβανικού εθνικισμού
    οτι εθνοτητα=γλώσσα.

    »Οι μουσουλμάνικες κοινότητες της Ηπειρου που ομιλουσαν ελληνικά
    όπως στις πόλεις Γιάννενα και Παραμυθιά και μερικοί στις πόλεις της Πάργας και της Πρέβεζας μοιράστηκαν την ίδια διαδρομή κατασκευης ταυτότητας με τους μουσουλμάνους αλβανόφωνους.
    [Baltsiotis. The Muslim Chams of Northwestern Greece. 2011.]
    Kαι εδω αποδεικνυεται ότι η κύρια γλώσσα στην επαρχία Παραμυθιάς
    ακόμα και μεταξυ των Μουσουλμάνων ,δηλαδή των Αλβανοτσάμηδων
    ηταν τα ελληνικά.

    Σε οτι αφορά την Τσαμουριά μάζεψα μερικές μαρτυρίες.

    Ο Σουλιώτης Κουτσονίκας
    αναφερει για τις περιοχες
    Λιαπουριας ,Μαλλακαστρας,Τοσκεριας κλπ
    οτι σε αυτες
    »»λαλειτε η αλβανικη γλωσσα»
    ενω για τη Τσαμουρια αναφερει
    οτι »’λαλειτε κυριως η αλβανικη γλωσσα»
    πραγμα που σημαινει οτι λαλουντανε [λιγοτερο] και μια αλλη γλωσσα…..η ρωμέικη
    Για τη επαρχία Σουλίου,Φαναρίου
    αναφέρει ότι ”λαλειτε η ελληνικη και η αλβανική”’.

    Ο Νικόλας Πατσάλης ανέφερε στο έργο του
    ”Οι Τσάμηδες στα ορεινά τμήματα ομιλούν την ελληνική καθαρά”’.
    ”Από τις χριστιανικές κοινότητες της περιοχής , 6 η 7 μιλούν και αλβανικά”
    Υπερβολίκες οι παραπάνω αναφορές αλλά όχι πολύ μακριά από την αλήθεια
    Μάλλον το σωστότερο θα ήταν οτι
    ”’ Από τις χριστιανικές κοινότες της περιοχής ,6 η 7 μιλούν μονο αλβανικά”
    Δηλαδη οι άλλες ,η μεγαλη πλειοψηφεία των Ελληνοτσάμηδων ηταν δίγλωσσες.

    Για τη διγλωσσία αρκέτων χριστιανικων χωριών της Τσαμουριάς ιδιως στη Παραμυθια.

    Για τα πεδινά χωριά της επαρχίας Παραμυθιάς αναφέρει
    ”’…Ενταύθα
    ινα μείνωμεν πιστοί στην αδάμαστο αλήθεια
    είναι 2000 οικογένειαι δίγλωσσοι
    τ.ε ομιλούν την ελληνική και την αλβανική.”
    [Δημήτρη Χασιώτη ,Διατριβαί και υπομνήματα περί Ηπείρου]

    Ο Σπυρομήλιος συνέταξε έκθεση τον Αυγουστο του 1878
    που διαχώριζε τους κατοίκους της Τσαμουριάς σε
    Ελληνες
    Αλβανούς
    και
    Αλβανοελληνες
    α]Σε περιοχές όπου μιλιούντε περισσότερο τα ελληνικά
    επείδη υπερτερούν οι Ελληνες
    και λόγω αυτού εξελληνιστηκαν γλωσσικά και οι Αλβανοί ,οπως σε χωριά της Παραμυθιάς
    και σε περιοχές που μιλιέται περισσότερο η αλβανική
    οπου επειδή υπερτερούν οι Αλβανοι έχουν εξαλβανιστει γλωσσικα
    και οι Ελληνες ,όπως σε χωριά του Μαργαριτίου.

    Ο Δ Παναγιωτίδης στα τέλη του 19ου αιωνα ανερε μεταξύ άλλων
    για τους χριστιανους της περιοχής …..
    ”’οι μεν των χωριών Μαργαριτίου
    εισι αλβανόφωνοι ,πλην της Πάργας,
    οι δε της Παραμυθιάς και των Φιλιάτων ως επι το πλείστον ελληνοφωνοι .
    Αρα οι ” ελληνόφωνοι χριστιανοι ”’-Ελληνοτσάμηδες του μεγαλυτερου μέρους της Τσαμουριας ηταν ουσιαστικά δίγλωσσοι.

    Αρα οι Ελληνοτσάμηδες ήταν οι περισσοτεροι διγλωσσοι
    και οχι τιποτα μονογλωσσοι πουρο Σκιπεταροι οπως αναπαραγεται στην Αλβανια

    Ας δούμε ομως τι ισχυε και για ενα σημαντικο τμημα των Μουσουλμάνων Τσαμηδων οι οποιοι ηταν περισσοτεροι από τους Ελληνοτσάμηδες…

    Ο Ηπειρωτης Χριστοβασίλης ,μελετητης της Ηπειρου
    ανέφερε οτι πολλοι μουσουλμανοι της Τσαμουριας μιλαγανε εξισου και τα ελληνικα.

    Ενω ο μη εθνικιστής Μπαλτσιωτης αναφερει μεταξυ αλλων για τη Τσαμουρια.
    »’Although the langue-vehiculaire of the area was Albanian, a much higher status was attributed to the Greek language, even among the Muslims themselves»
    Δηλαδη οτι περα από τα αλβανικά , και τα ελληνικά μιλιότανε μεταξυ των Μουσουλμάνων της περιοχης,[ποσο μαλλον μεταξύ των χριστιανων]

    29 Απριλίου 1874 εκθεση υποπροξένου Ελλάδος στη Σαγιάδα.
    ”’Αναφέρει 60 χωριά της περιφέρειας Φιλιατών ,τα 40 χιστιανικά,
    …σε όλα ομιλείται η ελληνική αλλά από τους μουσουλμάνους γίνεται χρήση της ελληνικής και αλβανικής.”’
    Αρα και εδώ βλεπουμε οτι οι μουσουλμανοι της επαρχίαςΦιλιατών [αλλοι λιγοτερο αλλοι περισσοτερο ] ηταν διγλωσσοι.

    Ο Ζώτος Μολοσσος ανέφερε
    στα οδοιπορικά του
    για μερικά αλβανοτσάμικα χωριά πχ Μαρκάταις
    οτι ήταν ελληνόγλωσσα η αλλιώς ”’ εξομώται ελληνόγλωσσοι”’,
    μάλλον δίγλωσσοι δηλαδή.

    Ο Γουιλλιαμ Εατον ,περιηγητης της Ηπειρου ,ανέφερε μεταξυ αλλων….
    »» Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι
    της Παραμυθιάς και της επαρχίας της είχαν ως μητρική γλώσσα την ελληνική …..»»’
    Αρα και αυτος αναφερει οτι οι μουσουλμανοι της επαρχιας Παραμυθιας ,δηλαδη του ανατολικου τμηματος της λεγομενης Τσαμουριας ,
    ηταν ουσιαστικά διγλωσσοι .

    Ο Περαιβός αναφερει για αυτους…
    »»….. μολονότι ομιλούσι την αλβανικήν διάλεκτον, ως φυσικήν αλλά και μετά την απλοελληνικήν, εκφράζονται όμως ορθώς άνδρες τε και γυναίκες και μάλιστα όσοι κατοικούν τα πέριξ της Παραμυθίας. »»
    Αναφερει οτι ολοι οι Αλβανοτσάμηδες
    αλλά ειδικα οι μουσουλμανοι της Παραμυθιας και της επαρχιας της
    εκφραζοντε-μιλανε »’ορθως»
    ,ανδρες και γυναικες, μαλιστα
    την απλοελληνικη .

    Eνώ για τους μουσουλμάνους Τσαμηδες έχουμε και τις παρακάτω αναφορές.

    Eνω ο Πουκεβιλ ανεφερε για τις μουσουλμάνες ….
    »»Οι Τσάμισες έχουν ελληνική προσωπική γωνία, μεγάλα μαύρα μάτια και μακριά καστανά μαλιά. ..»’

    Για τη »φυλετικη» υποσταση των Τσαμηδων μουσουλμανων και τη διαφορα τους απο τις βορειοτερες φυλες εγιναν και αλλες τετοιες αναφορες….
    »’Η καθαρότητα της φυλής έχει λιγότερο σχολαστικά διατηρηθεί απ’ ότι με τις βόρειες φυλές,…»»[ Σκοτσέζος διπλωμάτης και περιηγητής, James Henry Skene ].

    Ο Αγγλος Γουντχαουζ της συμμαχικης αποστολης, αναφερει μεταξυ αλλων για τους Τσαμηδες μουσουλμανους στο βιβλιο του »Μηλον της εριδος»’
    »Οι Τσαμηδες ειναι φυλετικα ,
    εν μερει Αλβανοι εν μερει Ελληνες και εν μερει Τουρκοι.»’

    Συμπέρασμα

    Συνεπώς στο Φαναρι το Σούλι και τη Λάκκα Σούλι
    ειχαμε αμιγη διγλωσσια
    ενω στην Τσαμουριά ,
    το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού νομου Θεσπρωτίας
    είχαμε διγλωσσία
    στο ανατολικό τμήμα [επαρχία Παραμυθιάς]
    και λιγότερο σε χωριά των Φιλιάτων

    Στην επαρχία Μαργαριτίου και στο μεγαλύτερο μέρος της παράλιας Θεσπρωτίας [πλην Σαγιάδας ]
    η ελληνική ηταν απλά δευτερη γλώσσα και
    σχεδον αποκλειστικα από τον ανδρικό πλυθησμό.
    Ειχαμε δηλαδή αμιγη αλβανοφωνία

    Η γεωγραφία της περιοχης
    και ο τρόπος καθόδου και τελικής εγκατάστασης
    αλβανοφώνων αιτιολογουν τα παραπάνω.

    Στην πάνω Σκάλα [ανατολικα της Παραμυθιάς ]
    και τα Φιλιατοχώρια [ορεινά χωριά βόρεια των Φιλιατών ] αμιγη ελληνοφωνία

    ΚΑΤΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ TΩΝ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΕΝΩΝ ΤΣΑΜΗΔΩΝ.

    »’Oi Τσάμηδες του νότου πιστεύουν ότι προέρχονται από τους θρυλικούς «jelims»,
    γίγαντες από τη μυθολογία του αλβανικού νότου ,
    ονομασία η οποία σημαίνει «Ελληνες»'[Elsie, Robert (2000). Λεξικό της αλβανικής θρησκείας, της μυθολογίας και του λαϊκού πολιτισμού . London, UK: Εκδόσεις C. Hurst & Co., 2001. σελ. 131]

    Δηλαδη δεν ειναι τυχαιο οτι ο μυθος αυτος
    για τους αρχαιους γιγαντες ¨¨Γελιμ -Γελενους στα ρωμεικα ,
    κοινος μυθος της νοτιας Αλβανιας με ολη τη ρωμιοσυνη ως και τη Κρητη
    επιβιωσε μεταξυ των αλβανοφωνων [και των Τσαμηδων προαφανως]
    στη νοτια Αλβανια και οχι βορειοτερα αυτης.

    http://www.oodegr.com/oode/istoria/newteri/kakridis_e8nomhdenismos_1.htm

    Αυτο λεει πολλα και για την ιστορια της περιοχης της νοτιας Αλβανιας
    αλλα και την ιστορια των Αλβανοελληνοτουρκων της Τσαμουριας.

    Ενας χαρτης με λιγοστα λάθη αλλα πολυ περισσοτερη ακρίβεια

    https://zsgiannina.gr/wp-content/uploads/2018/01/883.2-Carte-Glottologique-d-Epire.jpg

Leave a Reply