Προσπαθῶ νὰ σταθῷ παρατηρητὴς σὲ αὐτά ποὺ συμβαίνουν γύρω μου.
Σκέφτηκα… «πὲς πὼς ζεῖς σὲ ἔναν ἄλλο πλανήτη καὶ μέσα ἀπὸ ἔνα video wall βλέπεις καὶ ἀκοῦς αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὸν μακρινὸ πλανήτη γῆ».
Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸς ὁ πλανήτης εἶναι μεγάλος καὶ τὰ συμβάντα χιλιάδες ἑστίασα στὴν Χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα.
Καί τί εἶδα… Συνέχεια
Ἐπάνω (ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος) ὁ Ἕλλην παράγωγο τῆς συλλογικῆς ὀντότητος Ἑλληνισμός, ζωντανῆς μέχρι ἐκείνη τὴν ἐποχή… Συνέχεια
Ἐχθὲς λοιπὸν πέρασα κι ἀπὸ τὸ φατσοβιβλίο. (Μοῦ συμβαίνει κάπου κάπου…)
Ἀποφεύγω γενικῶς νὰ σχολιάζῳ ἐκεῖ μέσα. Ἄλλο τὸ νὰ ἔχῃς κάποιον ἀπέναντί σου, νὰ συνομιλῇς, νὰ διαφωνῇς, νὰ φωνάζῃς κι ἄλλο τὸ νὰ ἔχῃς ἐμπρός σου ἕνα …πληκτρολόγιο. Αὐτὸ ΔΕΝ εἶναι πραγματικὴ ζωή.
Κι αὐτὲς τὶς εἰκονικότητες καλὸ εἶναι νὰ τὶς περιορίζουμε σιγὰ σιγά.Ἀφῆστε ποὺ δὲν μοῦ πολυαρέσει γενικῶς τὸ φατσοβιβλίο. Συνέχεια
Ὅλα ὅσα ἔχουμε μάθει, καλὰ ἤ κακά, σωστὰ ἤ λάθος, συμβαίνει συχνὰ νὰ μᾶς ἐγκλωβίζουν σὲ καταστάσεις ποὺ δὲν μας ἀρέσουν.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, τὸ νὰ πονᾶμε. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ μειώσουμε ἤ νὰ ἐξαλείψουμε τὸν πόνο.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ μένουμε μόνοι μας. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ μάθουμε νὰ εἴμαστε πρωτίστως φίλοι τοῦ …ἑαυτοῦ μας.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ μὴν πραγματοποιοῦνται τὰ ὄνειρά μας. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ κάνουμε τὰ ὄνειρά μας νὰ πραγματοποιοῦνται πρὶν κἄν …πραγματοποιηθοῦν. Συνέχεια
Χρόνο μὲ τὸν χρόνο ἡ πολυπλοκότης αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ποὺ στριφογυρίζει ἀσταμάτητα, μᾶς μπερδεύει ὅλο καὶ περισσότερο κι ἔτσι χρόνο μὲ τὸν χρόνο νοιώθουμε ὅλο καὶ περισσότερο τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσουμε τὴν γαλήνη στὶς μικρές, ἀπλὲς Συνέχεια
Κανονικὰ αὐτὸ τὸ κείμενον ἔπρεπε νὰ δημοσιευθῇ πρὸ πολλῶν ἡμερῶν.
Λίγο ὅμως τὰ γεγονότα ποὺ τρέχουν… Λίγο ἡ βαρειὰ συγκίνησις τῶν ἡμερῶν…
Λίγο τὸ ὅτι τὸ σκεπτόμουν καὶ τὸ ξανασκεπτόμουν γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ, ἤ ὄχι, νὰ τὸ δημοσιεύσῳ…
Τελικῶς τὴν πῆρα τὴν ἀπόφασιν… Ὄχι λόγῳ τῆς ἐπικαιρότητος, ἀλλὰ λόγῳ τῆς σπουδαιότητος… Συνέχεια
