Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μας ἀπογοητευόμεθα, κουραζόμεθα, σηκώνουμε τὰ χέρια ψηλά.
Οἱ ἀναποδιὲς μᾶς δυσκολεύουν στὸ νὰ ἔχουμε καθαρὴ τὴν σκέψιν μας καὶ κυρίως ζωντανὰ τὰ ὄνειρά μας…
Κι ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν μάθαμε νὰ κρατᾶμε ζωντανὸ τὸ ὄνειρό μας, κάτω ἀπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες.
Μία συνήθεια ποὺ δὲν θὰ μᾶς τὴν διδάξουν σὲ κάποιο πανεπιστήμιο ἀλλὰ πρέπει μόνοι μας νὰ τὴν κτίσουμε καὶ νὰ τὴν κάνουμε κάτι σὰν τὴν …ἀνάσα μας. Συνέχεια →

Τί δέν γίνεται;
Αὐτό πού ἐμεῖς πιστεύουμε πώς δέν μπορεῖ νά γίνῃ ἤ αὐτό πού πράγματι δέν μποροῦμε νά ὁλοκληρώσουμε; Συνέχεια →

Αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὶς κοινωνίες μας, μὰ καὶ σὲ κάθε ἕναν ἀπὸ ἐμᾶς ξεχωριστά, εἶναι μία διαρκὴς πτωτικὴ πορεία, ἐνᾦ εἶναι κοινὴ διαπίστωσις πὼς ἡ ἀπόλυτος ἀποδόμησις, ὅλων αὐτῶν ποὺ ἐντός τους διαβιοῦμε, ἀλλὰ ἦσαν σὲ λάθος βάσεις στηριγμένα, ἤδη πραγματοποιεῖται. Τὸ νὰ ἐλπίζουμε πὼς δὲν θὰ συμβῇ ἢ πὼς θὰ παραταθῆ τόσο ὄσο νὰ μὴν προλάβουμε νὰ τὴν βιώσουμε, εἶναι φροῦδες ἐλπίδες ἀπελπισμένων. Ἠ ἀποδόμησις τῶν πάντων ἤδη συμβαίνει κι ἐμεῖς τὴν βιώνουμε μὲ ὅλους τοὺς τρόπους καθημερινῶς. Συνέχεια →

Κι ἐφ’ ὅσον δὲν …«μιλᾶμε» εἶναι λογικότατον τὸ νὰ μὴν ἐπικοινωνοῦμε.
(Φορῶ εἰσαγωγικὰ διότι καὶ τὴν ὁμιλία μὲ ἐκπτώσεις τὴν ἔχουμε πλέον…!!!)
Συνέχεια →

Πολὺ πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν. Ὅμως, τελικῶς, ἐὰν τὰ ἐξετάσουμε μὲ ἄλλο, περισσότερο ψύχραιμο βλέμμα, θὰ διαπιστώσουμε πὼς τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν φαντάζουν ἀνυπέρβλητα περισσότερο μέσα στὸ μυαλό μας, ἐνᾦ ἡ πραγματικότης εἶναι συνήθως διαφορετική. Συνέχεια →

Στὸν κόσμο μας, ἀπὸ τότε ποὺ ὑπάρχει, μία εἶναι ἡ βασικὴ ἀρχὴ ποὺ ὁρίζει τὸν τρόπο ἐπιβιώσεως τῶν εἰδῶν: ἡ Ἀγέλη. Ἡ Ἀγέλη διασφαλίζει τὰ ἀναγκαία ἐπίπεδα ἀσφαλείας γιὰ τὰ μέλη της, μὲ συγκεκριμένους Νόμους καὶ Κανόνες, ποὺ ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἂν κι ἄγραφοι, ἐν τούτοις καθορίζουν τὶς πιθανότητες ἐπιβιώσεώς της. Ὁ κάθε ἐχθρός, ποὺ στοχεύει στὸ ἄτομον, πολὺ εὔκολα μπορεῖ νὰ νικηθῇ, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον ἡ ἀγέλη λειτουργῇ ὅπως πρέπει νὰ λειτουργῇ.
Συνέχεια →