Τὰ κλιτὰ μέρη (στ) [Γ΄ κλίσις οὐσιαστικῶν γ, ἀφωνόληκτα]

Τὰ κλιτὰ μέρη (στ) [Γ΄ κλίσις οὐσιαστικῶν γ, ἀφωνόληκτα]Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!

Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…

Συνέχεια →

Τοῦτος ὁ «τάφος»… ΔΕΝ εἶναι τάφος!!!


…Ἀλλὰ μπορεῖ νὰ γίνῃ ὁ τάφος πολλῶν!

Τώρα ποὺ πᾶνε νὰ ἀποσυννεφιάσουν τὸν «τάφο», θυμήθηκα….

Οἱ ποιητὲς εἶναι προφῆτες…
Χρόνια μπροστὰ ἀπὸ τὸν Αἰῶνα τους, προφητεύουν, μιλοῦν, γράφουν…
Οἱ ἄλλοι δὲν τοὺς καταλαβαίνουν. Εἶναι σὰν δύο παράλληλοι κόσμοι. Μόνον ποὺ τὸ ἐπίπεδο τῶν ποιητῶν εἶναι ἀλλοῦ καὶ ὑψηλότερα, κι ἔτσι ἔχει καλλίτερη θέα… Συνέχεια →

Πιστὸς καὶ χρήσιμος ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ τῶν τοκογλύφων τὸ ΠΑΜΕ!!!

Καὶ μόλις θὰ φθάσουν στὸ Σύνταγμα, ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ, θὰ δοθῆ τὸ κατάλληλον σύνθημα, πρὸ κειμένου νὰ ΠΑΓΙΔΕΥΘΟΥΝ ὅλοι οἱ ἀθῶοι ἐκεῖ, ἀλλὰ τὸ ΠΑΜΕ κι ΕΛΑ θὰ πίνη …ἐπιδοτούμενον καφὲ κάτω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολιν!!!

Φαίνεται πὼς κάποιοι τρώγουν πολὺ καλὰ ἐκεῖ μέσα.
Δὲν δικαιολογεῖται διαφορετικὰ ΤΟΣΗ ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑ κι ΕΝΑΡΜΟΝΗΣΙΣ μὲ τὶς ἐπιταγές, τὶς ἀνάγκες καὶ τοὺς σχεδιασμοὺς τῆς Νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως πραγμάτων.
Τώρα πιὰ κομμένα τὰ συλλαλητήρια σὲ ἑημερες καὶ ὧρες ἐργάσιμες. Τώρα πιὰ ΜΟΝΟΝ σὲ ἡμέρες καὶ ὧρες ποὺ ΔΕΝ θὰ ἐνοχλοῦν τοὺς ἐπικυριάρχους τραπεζῖτες, θὰ ὀργανώνονται διαμαρτυρίες. Ἔτσι, γιὰ νὰ μᾶς ἀποδείξουν, γιὰ ἀκόμη  μίαν φορά, πὼς δὲν εἶναι ἁπλῶς πουλημένα τομάρια ἀλλὰ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ξένων δυνάμεων καὶ τελικῶς ΕΧΘΡΟΙ τῆς Πατρίδος!!! Συνέχεια →

Καλὸν μῆνα Νοέμβριο νὰ ἔχουμε!!!

 Δύσκολος μῆνας… Φθινοπωρινὸς μέν, ἀλλὰ στὴν οὐσία …χειμωνιάτικος… Παγωμένος… Θλιβερός… Μὰ ἀναγκαῖος.
Ἐὰν ΔΕΝ εἴχαμε τοὺς φθινοπωρινοὺς μῆνες, ΔΕΝ θὰ βιώναμε τὸν χειμώνα καὶ  ΔΕΝ θὰ μποροῦσε ἡ Γῆ μας νὰ ἀναγεννηθῇ καὶ νὰ ἐπανεμφανισθῇ μὲ τὴν Ἄνοιξιν ἡ ἀναγέννησις τοῦ κάθε ζῶνος ὀργανισμοῦ!
Ἐὰν ΔΕΝ εἴχαμε τὸ ἡμίφως τοῦ φθινοπώρου καὶ τὸ σκοτάδι τοῦ χειμῶνος, ΔΕΝ θὰ μπορούσαμε νὰ ἐκτιμήσουμε τὸ Φῶς τῆς Ἀνοίξεως καὶ τοῦ Θέρους.
Ἐὰν ΔΕΝ περνούσαμε μέσα ἀπὸ τὴν παγωνιὰ καὶ τὸ κρύο, ΔΕΝ θὰ μπορούσαμε νὰ ἀπολαύσουμε καὶ νὰ ἐκτιμήσουμε τὴν ὀμορφιά, τὴν ζέστη καὶ τὴν καθαρότητα τοῦ Φωτός. Συνέχεια →

Νά καλωσορίσουμε τόν Νοέμβριο;

Κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανό, θαμπὸ τὸ συννεφιασμένο τοπίο κρατᾶ τὰ μάτια τῆς αἰσιοδοξίας κλειστά…
Φύλλα πεσμένα, ἀπογυμνωμένα δέντρα ἀπὸ κάθε στολίδι.
Ὁ γιακὰς τοῦ παλτοῦ ὄρθιος, κόντρα στὸν ἄνεμο. Συνέχεια →

«Ἐτοῦτος ὁ λαὸς γονατίζει μόνον ἐμπρὸς στοὺς νεκρούς του…»!

29η Ὀκτωβρίου 1941. Πενῆντα ἢ ἑξῆντα ἀνάπηροι, μὲ τὰ πόδια ἢ τὰ χέρια κομμένα, ἄλλοι μὲ τὰ καροτσάκια των καὶ ἄλλοι μὲ τὶς πατερίτσες των, ἐνεφανίσθησαν ἐμπρὸς εἰς τὸ Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου… 

Οἱ καραμπινιέροι, οἱ ὁποῖοι ἐφρουροῦσαν ἀκόμη ἐκεῖ, ἀπεπειράθησαν εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ τοὺς ἐμποδίσουν. Ἀλλ’ ἦτο τόσον ἐπιτακτικὴ καὶ περιφρονητικὴ ἡ χειρονομία, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ ἐπί κεφαλῆς ἀνάπηροι τοὺς διέταξαν -ναί, τοὺς διέταξαν!- νὰ παραμερίσουν, ὥστε ὑπεχώρησαν καὶ τοὺς ἄφησαν νὰ περάσουν…  Συνέχεια →