Νά τιμήσω μήπως τούς νεκρούς τῆς Βορείου Ἠπείρου καί τῆς Μακεδονίας, τό 1900, πού ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἐδέχθησαν τήν χειρότερες, ἔως τότε, ἐπιδρομές τῶν πέριξ βαρβάρων; Πόσοι ἦσαν; Ἐμετρήθηκαν ποτέ; Καί ποιός τούς θυμᾶται σήμερα; Καί γιατί ἐξεχάσθησαν;
Νά τιμήσω τούς χιλιάδες νεκρούς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου, πού αὐτές τίς ἡμέρες κομματιάζοντον ἤ ἐκτοπίζοντο, διότι ὁλοκληρώνετο ἡ γενοκτονία;
Συνέχεια
Στὸ λεξικὸ Δημητράκου διαβάζουμε πὼς εὐθύνη σημαίνει ὑποχρέωσις λογοδοσίας. Ἀρχικῶς ἐλέγετο εὔθυνα καὶ ἐσήμαινε τιμωρία ἀλλὰ καὶ λογοδοσία τῶν αρχόντων μετὰ τὸ πέρας τῆς θητείας τους.
Γενναῖες ψυχές θὰ ξεπροβάλετε καμμιά φορά;
Τα τελευταία λόγια που άκουσε αυτός ο 26χρονος ανεπίδεκτος μαθήσεως ειρηνευτικών και διαλλακτικών πολιτικών, ήταν αυτά. Μία καθημερινή συμβουλή φίλων καθώς περνάς τον δρόμο χωρίς να κοιτάξεις δεξιά και αριστερά. Η φωνή που σε κάνει να κοκαλώσεις και να συμμορφωθείς. Αυτός απλά πέρασε τον δρόμο.
Ἄ ῥὲ Ἕλληνες…