Τί νά τιμήσω σήμερα;

Νά τιμήσω μήπως τούς νεκρούς τῆς Βορείου Ἠπείρου καί τῆς Μακεδονίας, τό 1900, πού ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἐδέχθησαν τήν χειρότερες, ἔως τότε, ἐπιδρομές τῶν πέριξ βαρβάρων; Πόσοι ἦσαν; Ἐμετρήθηκαν ποτέ; Καί ποιός τούς θυμᾶται σήμερα; Καί γιατί ἐξεχάσθησαν;

Νά τιμήσω τούς χιλιάδες νεκρούς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου, πού αὐτές τίς ἡμέρες κομματιάζοντον ἤ ἐκτοπίζοντο, διότι ὁλοκληρώνετο ἡ γενοκτονία;
Συνέχεια →

Εὐθύνη.

Στὸ λεξικὸ Δημητράκου διαβάζουμε πὼς εὐθύνη σημαίνει ὑποχρέωσις λογοδοσίας. Ἀρχικῶς ἐλέγετο εὔθυνα καὶ ἐσήμαινε τιμωρία ἀλλὰ καὶ λογοδοσία τῶν αρχόντων μετὰ τὸ πέρας τῆς θητείας τους.

Λίγο πιὸ κάτω ὅμως βλέπουμε τὸν εὐθὺν καὶ τὴν εὐθύτητα.
Εὐθὺς εἶναι ὁ ἴσος, ὁ βαίνων χωρὶς νὰ κάμπτεται ἤ νὰ ἀλλάσσῃ κατεύθυνσιν. Ἐξ οὔ καὶ ἡ εὐθεία. 
Ἐπίσης σημαίνει εἰλικρινής, δίκαιος, ἔντιμος,
Τὸ ἐπίῤῥημα εὐθὺς σημαίνει ἀμέσως, παραχρῆμα Συνέχεια →

Θά κερδίσουμε αὐτά πού χρειαζόμαστε ἤ θά ὑποταχθοῦμε;

Γενναῖες ψυχές θὰ ξεπροβάλετε καμμιά φορά;

Ὡραῖες καὶ εὐχάριστες, σὲ ἕνα λυτρωτικὸ βίωμα, σὲ πάλη γιὰ μιὰ πίστη, ἤ σὲ μιᾶ πράξη διψασμένης καρδιᾶς.

Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ τὸ καινούργιο δὲν εἶναι ἀρκετὰ ξεκάθαρο…
Οἱ ἀνθρώπινοι δεσμοὶ διαταράσσονται καὶ ἡ ἀπελπισία κραυγάζει. Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα μέ ἕνα …ἔξυπνο πουλί;

Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…

Πόσα ἄρα γε μποροῦμε νά κάνουμε, θαυμαστά, ἀπό τό νά καταπιασθοῦμε μέ τίς εἰδήσεις;
Πολλά… Πάρα πολλά…
Ἰδίως τώρα ποὺ εἶναι καλοκαίρι… Συνέχεια →

«Ποῦ πᾶς, ῥέ μαλάκα; Θὰ σὲ σκοτώσουν…»

Τα τελευταία λόγια που άκουσε αυτός ο 26χρονος ανεπίδεκτος μαθήσεως ειρηνευτικών και διαλλακτικών πολιτικών, ήταν αυτά. Μία καθημερινή συμβουλή φίλων καθώς περνάς τον δρόμο χωρίς να κοιτάξεις δεξιά και αριστερά. Η φωνή που σε κάνει να κοκαλώσεις και να συμμορφωθείς. Αυτός απλά πέρασε τον δρόμο. Συνέχεια →

Δὲν μᾶς ἔφθαναν οἱ ἐγχώριοι ΜΕΛΛΟΝτοαρπᾶκτρες….

Ἀποκτήσαμε καὶ εἰσαγωμένους…
Σουμπούντου…!!! 100% ἐγγύησις!!! Σπεύσατε λέμε…
Ἄ ῥὲ Ἕλληνες…
Τόση ξεφτίλα πιά; Τόση; Συνέχεια →