Καί ποιά ὥρα;
Καί γιατί νά εἶναι αὐτή κι ὄχι ἡ ἄλλη ἡ παρά ἄλλη;

Ἐδῶ καὶ χρόνια ἰσχυρίζομαι πὼς ἡ μεγάλη πορεία μας, αὐτὴ ποὺ θὰ μᾶς καθορίσῃ τὸ ἐὰν εἴμαστε πρὸς …ἀπόσυρσιν ἤ ἐὰν εἴμαστε ἱκανοὶ κι ἄξιοι γιὰ τὴν ἐπομένη …«ἀναγέννησιν», εἶναι πολὺ κοντά μας. Τὸ «κοντά μας» ὅμως, ὡς χρόνος, βάσει τῶν δικῶν μας, γηΐνων κι ἀνθρωπίνων δεδομένων, εἶναι κάπως …ἀσαφές. Διότι οἱ ἐξελίξεις δὲν συμβαίνουν μέσα σὲ μερικὰ λεπτὰ ἤ μερικὲς στιγμές. Θέλουν καὶ χρόνο ὡριμάνσεως ἀλλὰ καὶ χρόνο γιὰ νὰ γίνουν ἀναγνωρίσιμες καὶ συνειδητές.
(Ἄν καὶ τελικῶς, ἐὰν στρέψουμε τὸ βλέμμα μας πρὸς τὰ πίσω, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ναί, μία …στιγμούλα ἐχρειάσθη γιὰ νὰ ἀλλάξουν πολλά.) Συνέχεια →

Σὰν εὑρεθοῦμε σὲ σταυροδρόμι, νὰ θυμόμαστε ὅτι ὁ εὔκολος δρόμος δὲν εἶναι ὄσο εὔκολος μᾶς φαίνεται καὶ ὁ δύσκολος δὲν εἶναι ὅσο δύσκολος νομίζουμε…
Ἂν τοὺς συγκεράσουμε εἴμαστε… σὲ καλὸ δρόμο. Συνέχεια →