Ἡ πόλις μας εἶναι πλούσια καὶ σὲ ἀνθρώπους…

Ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν Πάτρων:

Ἕνα ἀπὸ τὰ καλλίτερα σωζόμενα ἀντίγραφα τοῦ χρυσελεφάντινου ἀγάλματος τῆς Ἀθηνᾶς Παρθένου (ποὺ κοσμοῦσε τὸν Παρθενῶνα) καὶ ποὺ διατηρεῖ τὶς ἀνάγλυφες μορφὲς τῆς Ἀμαζονομαχίας, στὴν ἀσπίδα τῆς Ἀθηνᾶς, βρέθηκε σὲ ῥωμαϊκὴ βίλλα στὴν περιοχὴ τῶν Ὑψηλῶν Ἁλωνίων καὶ ἐκτίθεται στὸ Νέο Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Πάτρων. Συνέχεια →

Αὐτοί μᾶς δικάζουν;

Κι ἔλεγα ἐγώ…
Τόσο …κουκούλωμα; Τόση ἀναισθησία; Τόση σιωπή;
Μά δέν τό γνώριζα; Ἀπὸ τότε ποὺ τοὺς ἔταξαν (καὶ τοὺς ἔδωσαν) ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀναλογοῦν σὲ μισθοὺς πολιτικῶν, μία σιωπή, μία μούγκα, μία συνενοχή…
Τί εἴπαμε;
Συνέχεια →

Τὸ δόγμα τοῦ …«Ἐγώ»…!!!

ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…
…πὼς ὁ ἄνθρωπος, ἐνῶ ἐξελίχθη στὰ βάθη τῶν αἰώνων τὸ πνεῦμα, ὁ νοῦς, ἡ σκέψις, ἡ λογικὴ καὶ ὄλες οἱ συναφεῖς καὶ συμπαθεῖς παρελκόμενες ἔννοιες, αὐτὸ ποὺ κατάφερε τελικὰ εἶναι νὰ δοξάσῃ καὶ νὰ ὑμνήσῃ τὸν πόλεμο, τὴν πεῖνα, τὴν δυστυχία, τὴν φτώχεια, τὸ ἔγκλημα, τὴν ἀναισθησία, τὴν καταῤῥάκωσι τῆς ἀνθρωπίνου ὑποστάσεως, τὴν ἀσέβεια στὸ φυσικό του περιβάλλον, τὴν ἀνηθικότητα σὲ ὄλες τὶς ἐκφάνσεις της, καθὼς καὶ ἔνα σωρὸ ἄλλα …κακούδια… Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα καλλίτερα μέ ἕναν …μαγκούφη;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα καλλίτερα μέ ἕναν ...μαγκούφη;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε… Σὲ λίγο…
Σὲ πολὺ λίγο… Στὴν ὥρα τους κι αὐτές… Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…

Κι ἐγὼ πάλι ἐδῶ, νὰ προτείνῳ κάτι …διαφορετικό!
Κάτι ποὺ θὰ μᾶς χαλαρώση πραγματικὰ καὶ θὰ μᾶς ἡρεμήση, ἐὰν δὲν ἔχουμε τὸ κουράγιο νὰ σβήσουμε τὶς ὀθόνες μας. Συνέχεια →

Ὀργανωμένα κυκλώματα κατά τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου;

Καὶ μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα, τώρα ποὺ ξεκίνησαν οἱ Ἕλληνες σιγὰ σιγά, ἀλλὰ σταθερά, νὰ ἐπιστρέφουν στὶς πατρογονικές τους ἑστίες, νὰ καὶ οἱ λῦκοι… Νὰ καὶ οἱ ἀρκοῦδες… Νὰ καὶ τὰ φίδια, μέσα στὰ χωριὰ καὶ στὰ σπίτια…
Ὄχι… Ὄχι…
Δὲν στρέφομαι κατὰ τῶν ζωντανῶν… Τί φταῖν αὐτά;
Τοὺς ἁρπάξαμε κάθε σπιθαμὴ χώρου τους καὶ τώρα ζητοῦμε τὰ ῥέστα…. Συνέχεια →

Ἐμεῖς καὶ οἱ ἄλλοι.

Εἶναι μεγάλο ζήτημα τὸ ποῦ καὶ πῶς θὰ πρέπη νὰ στρώσουμε τοὺς ἑαυτούς μας κάτω, γιὰ νὰ τοὺς ἐπαν-ἐκπαιδεύσουμε, κατὰ καιρούς, πρὸ κειμένου νὰ ἀποκτήσουν, ἤ ὄχι, ἱκανοποιητικὲς ἐπικοινωνιακὲς τακτικὲς καὶ σχέσεις μὲ οὐσιαστικὲς δομές. Διότι ἐφ΄ ὅσον ἀλλάζουν διαρκῶς τὰ δεδομένα στὴν ζωή μας, σαφῶς  ἀλλάζουν καὶ οἱ σχέσεις μας, ὅπως καὶ οἱ ὀπτικές μας.
Ἄλλως τὲ ἡ προσαρμοστικότης ἀποδεικνύει ἔλλογα ὄντα. Ἡ μὴ προσαρμοστικότης ἄλογα.

Πάντα ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία προϋποθέτει μεγάλην ἐνασχόλησιν μὲ τὸ ποιοὶ εἴμαστε, τὸ τὶ θέλουμε, τὶ χρειαζόμαστε καὶ κυρίως τὸ ποῦ θέλουμε νὰ φθάσουμε. Διαρκῶς καὶ καθημερινῶς.
Καὶ φυσικὰ ὅλα τὰ παραπάνω ὑπὸ τὸ πρίσμα τῶν ἐκάστοτε νέων δεδομένων, ποὺ οὐδέποτε ἦσαν σταθερά. Συνέχεια →