«Ἐγκὼ ὅλο ῥατσισμὸ βλέπω ἐντῶ…»

 

Κι ἐγὼ ὅλο ῥατσισμὸ καὶ φασισμὸ καὶ τέλος πάντων ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς διακρίσεις, βλέπω νὰ συμβαίνουν εἰς βάρος μας ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Καὶ ἐπιμένω, ὄχι ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, ἀλλὰ ἐδῶ καὶ πάρα πολλὲς δεκαετίες.
Πότε ἀκριβῶς καταφέραμε νά βροῦμε τό δίκαιόν μας ἤ τήν ἰσορροπία μας σάν κοινωνία;
Ἐδῶ ἀκόμη καὶ τὸν Γέρο μας τὸν κατεδίκασαν σὲ φυλάκισι, κάποιες κλίκες, γνωστὲς κι ἄγνωστες, ποὺ τοῦ «χρωστοῦσαν» τιμωρία γιὰ τοὺς ἀγῶνες του. Σέ ἐμάς, πού δέν εἴμαστε Κολοκοτρώνηδες, καί δέν ἔχουν τόν φόβο μας, θά κολλοῦσαν;

Συνέχεια →

Μάννα μου Ἑλλάς!

Τὰ ψεύτικα τὰ λόγια τὰ μεγάλα, 
μοῦ τά ‘πες μὲ τὸ πρῶτο σου τὸ γάλα,
Μὰ τώρα ποὺ ξυπνήσανε τὰ φίδια, 
ἐσὺ φορᾶς τὰ ἀρχαῖα σου στολίδια.
Καὶ δὲν δακρύζεις ποτέ σου μάννα μου Ἑλλάς, 
ποὺ τὰ παιδιά σου σκλάβους ξεπουλᾶς…

Συνέχεια →

Αὐτὴ ἡ «Ἑλλάς» πρέπει νὰ τελειώνῃ!

Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς ἀγωνιζόμαστε νά κρατήσουμε ὄρθιο κάτι πού πρέπει νά πεθάνῃ; Νά τελειώνῃ; Νά σβήσῃ διά παντός;

Ὄχι, δὲν ἔχουμε… Καὶ πολὺ καλὰ κάνουμε καὶ δὲν ἔχουμε!
Διότι ἐὰν εἴχαμε, τότε κάτι θὰ μποροῦσε νὰ παραμείνῃ ὄρθιο.
Ὅμως ἐδῶ ποὺ ἔχουμε φθάσει τί ἀλήθεια ἀξίζει νά παραμείνῃ ὄρθιο; Καί μάλιστα στήν μορφή πού ἔχει καταντήσῃ νά ἔχῃ;

Ἄς πιάσουμε τὴν παιδεία μας.
Ἔχει κάτι ὀρθό; Παράγει μυαλά; Ἀνθρώπους; Μήπως διαθέτουμε δασκάλους μορφωμένους, ἱκανούς νά διδάξουν Συνέχεια →

Ἐργοστάσιον παραγωγῆς φεγγαριῶν ὁ Κρόνος!

Ισως και το φεγγάρι της Γης να σχηματίστηκε από συσσωμάτωση υλικών δακτυλίων που υπήρχαν γύρω από τον πλανήτη μας

Χμμμ…

Ἐργοστάσιον;
Πλάκα μᾶς κάνουν;
Κι αὐτό τί εἶναι;
Συνέχεια →

Ὁ βυθισμένος προϊστορικὸς οἰκισμὸς τοῦ Ἁλμυροῦ.

Εἶναι θαυμάσιο νὰ ἔρχονται στὸ φῶς τέτοιου εἴδους εὑρήματα, ποὺ μᾶς γνωστοποιοῦν τὸ πῶς καὶ τὸ ποῦ διαβιοῦσαν οἱ παπποῦδες μας. 
Αὐτὸ ἴσως ποὺ εἶναι τὸ σημαντικότερον, τῆς ὅλης διαδικασίας, εἶναι ἡ ἐμφάνισις τῶν ἐναλίων  πληροφοριῶν, οἱ ὁποῖες μᾶς γνωστοποιοῦν ἀκόμη καὶ διαδρομὲς ποὺ ἀκολουθοῦσαν οἱ τότε κάτοικοι.

Συνέχεια →

Εἶναι ὁ προδότης προδότης;


Ἀφορμὴ γιὰ τὴν σημερινὴ ἀνάρτησι εἶναι μία συζήτησις ποὺ εἶχα μὲ φίλους τὶς τελευταῖες ἡμέρες. Συζητήσεις γιὰ τὴν ἀκρίβεια, μὲ πολλὰ πρόσωπα, σὲ διαφορετικὲς στιγμὲς καὶ σὲ διαφορετικοὺς τόπους.

Ἐπεξεργαζόμασταν, βάσει τῶν πληροφοριῶν ποὺ διαθέταμε φυσικά, τοὺς λόγους  γιὰ τοὺς ὁποίους κάποιος μπορεῖ νὰ γίνῃ προδότης ἢ ἧρως. 
Κι ὅσον ἀφορᾶ στὸ νὰ μεταμορφωθῇ κάποιος σὲ ἥρωα, εἶναι συνδυασμὸς πολλῶν παραγόντων καὶ σίγουρα καθαρῆς σκέψεως καὶ ἀπεράντου αὐτοσεβασμοῦ. 
Ὅσον ἀφορᾶ ὅμως στόν προδότη; 
Τί εἶναι αὐτό πού τόν κάνει νά προδώσῃ;
Καί τί προδίδει; Προδίδει αὐτά πού τοῦ ἔμαθαν ὡς ὀρθά ἢὐπερασπίζεται αὐτά πού ὁ ἲδιος θεωρεῖ ὀρθά καί δίκαια; 

Συνέχεια →