Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνο αὐτίς, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.
Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κοιτάξουμε μπροστὰ καὶ να ὀνειρευτοῦμε, ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σ΄ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόση τρέλλας καὶ μαγείας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὑπάρχουν πολλὰ νὰ κάνουμε, μὰ περισσότερα νὰ μάθουμε…
Τὶς τελευταίες κυρίως ἑβδομάδες, ποὺ τὸ ὄνομα τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας, μας ἐπισήμως πλέον, προσεφέρθη βοῤῥὰ στὰ σχέδια τοῦ κάθε πSoros, διαβάζουμε καὶ μαθαίνουμε ἀμέτρητες ἀρλουμπολογίες, ποὺ ἀναμεμειγμένες μὲ ἐλάχιστες ἀλήθειες (ἢ ἀληθοφάνειες) ἐπιχειροῦν νὰ παράξουν «ἀντίλογο» μὲ «ἐπιχειρήματα». Καὶ εἶναι ἀρκετὲς ἐκεῖνες οἱ περιπτώσεις ποὺ κάποιοι σιωποῦν, καταπίνοντας τὴν ὀργή τους, μόνον καὶ μόνον διότι κάποιος κραδαίνει ἀπέναντί τους μερικὲς τέτοιες ἀρλουμπολογίες, ποὺ προηγουμένως ἔχει ἐμβαπτίση σὲ ἀληθοφάνειες. Συνέχεια
Οἱ ἀνάπηροι! (ἀναδημοσίευσις)
Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε μία κοινωνία πλήρης ἀναπήρων;
Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε ἡ χώρα μέ τούς περισσοτέρους ἀναπήρους, κατ’ ἀντιστοιχίαν σέ ποσοστιαίαν σύστασιν τοῦ πληθυσμοῦ;
Δέν γνωρίζουμε πώς ἡ βιομηχανία πλαστῶν ἐπιδομάτων, συντάξεων ἀναπηρίας καί ἑλληνοποιήσεως τοῦ κάθε φουκαρᾶ καλά κρατεῖ;
Δέν γνωρίζουμε πώς σέ κάθε μεριά τοῦ Ἑλλαδοξεφτιλιστᾶν προβάλλει κι ἕνας ἐπίδοξος δουλέμπορος, δεξιοτέχνης τοῦ «νόμου» καί καταχραστής τοῦ δημοσίου χρήματος;
Δἐν γνωρίζουμε πώς μέσα σέ ὅλο αὐτό τό «παιχνίδι» τῆς κομπίνας οἱ πλέον ἐνεταγμένοι Συνέχεια
Πρόκλησις καὶ Πρόσκλησις…
Σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο, ἀρχιτεκτονική, σοφία καὶ φιλοσοφία, παράγουν καὶ συνάμα ἀντανακλοῦν τὸ φῶς. Πρόκλησις καὶ Πρόσκλησις…
…καὶ ἐμεῖς ξαγλυστρᾶμε στὶς σκιὲς τῶν ξένων…
Συνέχεια
Ἐγὼ δὲν φταίω… Εἶμαι ἀθῴα!!! (ἐπανάληψις)
φωτογραφία
Ἐγὼ δὲν φταίω γιὰ κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν χώρα μου.
Δὲν ἔκλεψα… Δὲν ἔκρυψα κάτι ἀπὸ τὸ δημόσιο… Δὲν εἶπα ψέμματα…
Στὶς ἐκλογὲς ὅμως πάντα ἐψήφιζα…
Συνέχεια
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ …ΖῌΣ!!!
Χρειάζεται τελικὰ θάρρος γιὰ νὰ ζήσῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ δίνουν οἱ ἐπιλογὲέ του.
Χρειάζεται θάρρος γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν σύνδεση μὲ τοὺς ἄλλους.
Θάρρος γιὰ νὰ διευθύνῃ μόνος του τὴν ζωή τοῦ, νὰ καθορίσῃ τὴν μοίρα του, νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη γιὰ τὶς πράξεις του καὶ τὰ συναισθήματά του.
Θάρρος γιὰ νὰ διαλέξῃ τὴν αὐθεντικότητα καὶ ὄχι τὴν ἐπιδοκιμασία.
Χρειάζεται θάρρος γιὰ νὰ εἶναι ὁ μοναδικὸς καὶ ἔξοχος ἄνθρωπος, ποὺ πραγματικὰ εἶναι. Συνέχεια