Ἀντικειμενικότης. (ἐπανάληψις)

Τί σημαίνει ἀντικειμενικότης;
Ὁ Δημητράκος μᾶς γράφει πὼς ἀντικειμενικότης εἶναι ἡ ἐπὶ πραγματικότητος βασιζομένη κρίσις, ἡ ἀμεροληψία ἀλλὰ (πρώτη ἐρμηνεία) καὶ ἡ ὕπαρξις τινος ἀνεξαρτήτως τῆς ἡμετέρας γνώμης.

Ἐπίσης, ἀντικειμενικὸς εἶναι ὁ βασιζόμενος ἐπὶ πραγματικότητος, ὁ μὴ ὑποκειμενικός, ὁ ἀμερόληπτος.

Ἡ ἀντικειμενικότης εἶναι κάτι ποὺ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ἐποχή μας, διότι ΟΛΟΙ μας, ἄλλος λιγότερο κι ἄλλος περισσότερο, διαθέτουμε τὶς καταβολές μας, τὶς ὀπτικές μας, ἀλλὰ τὶς …προαποφάσεις μας. Οὐσιαστικῶς ἔχουμε πρὸ ἀποφασίσει, γιὰ πολλὰ ζητήματα, δίχως νὰ θέλουμε νὰ ἐντάξουμε στὰ ὅποια δεδομένα μας καὶ τὴν ἀντίθετον μὲ ἐμᾶς τοποθέτησιν. Συνέχεια →

Δημιουργῶντας ὑπευθύνους ἀνθρώπους

Θεωρητικῶς (καὶ μόνον) μέσα σὲ μίαν ὁποιανδήποτε ὁμάδα ἀνθρώπων ὁ καθεὶς ἔχει μίαν εὐθύνη ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ, βάσει δυνατοτήτων καὶ ἱκανοτήτων του. Ἐν τούτοις τὸ «γενικὸ πρόσταγμα» ἀνήκει σὲ ἔναν, ὁ ὁποῖος εἴθισται νὰ ἀναλαμβάνῃ καὶ τὴν συνολικὴ εὐθύνη. Διότι ἄλλο ὁ καταμερισμὸς τῶν ἐργασιῶν κι ἄλλο ἡ συνολικὴ εὐθύνη. Κι ἔτσι, στὶς ἐπιχειρήσεις ὁ κάθε ὑπάλληλος ἀρκεῖται στὸ νὰ λαμβάνῃ ἐντολὲς μόνον (συνήθως), ἐνᾦ μόνον ὁ ἐργοδότης φέρει ἀκεραία τὴν εὐθύνη τῶν ἀποφάσεων. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ σὲ ἕνα πλοῖο, ὅπου ὁ κυβερνήτης ἀποκλειστικῶς φέρει τὴν εὐθύνη, μὰ καὶ σὲ μίαν οἰκογένεια. Συνέχεια →

Τὸ χάος ἐξαπλώνεται! (ἀναδημοσίευσις)

Ἐδῶ γίνεται τῆς τρελλῆς!
Στὴν Εὐρώπη δὲν ὑπάρχει πόλις ποὺ νὰ μὴ ζῇ στὸν ῥυθμὸ κάποιων μεγάλων ἀναταραχῶν!
Στὴν Μέση Ἀνατολή, στὴν Ἀφρική, στὴν ὑπόλοιπο Ἀσία, στὴν Ἀμερική, στὴν Αὐστραλία πολιορκοῦνται πρεσβεῖες, δολοφονοῦνται ὑπεύθυνοι κι ἀνεύθυνοι καὶ γενικῶς ὁ πλανήτης βράζει!
Συνέχεια →

Ἄς παίξουμε…!!!

Μὲ τὰ πάντα…
Μὲ τὸ γέλιο… Μὲ τὸ φῶς…
Μὲ τὰ παιδιά μας…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, κανονικά, ἡ ζωὴ θὰ ἔπρεπε νὰ φαντάζῃ ὡς παιχνίδι στὰ μάτια μας…!!!
Ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνουμε πάντα… Κι ἐπεὶ δὴ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνουμε πάντα, εἶναι καιρὸς νὰ τὸ ἀλλάξουμε αὐτὸ συνειδητά. Συνέχεια →

Ἡ ἀλήθεια μας…

Εἶναι περίεργο τὸ νὰ διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ ὅλα τὰ σκιάζει ἠ φοβέρα, ἡ παραπληροφόρησις καὶ τὸ ψέμμα.
Εἶναι τόσα πολλὰ αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ ἀμφισβητήσουμε, ποὺ τελικῶς παραμένουμε, τὶς περισσότερες φορές, ἀδρανεῖς καὶ μουδιασμένοι, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ φιλτράρουμε τὶς πληροφορίες ποὺ μᾶς παρουσιάζονται. Κι ἐπεὶ δὴ αὐτὲς οἱ πληροφορίες, κατὰ μεγάλο μέρος, διαθέτουν ἰσχυρὰ στοιχεῖα προπαγάνδας, καταλήγουμε ἤ ὡς ἀρνητὲς ἤ ὡς …συλλέκτες/συσκευὲς ἀποθηκεύσεως περιττῶν πληροφοριῶν.

Ἡ πραγματική μας ἀνάγκη ὅμως εἶναι τὸ νὰ καταφέρουμε νὰ καθάρουμε αὐτὲς τὶς πληροφορίες καὶ νὰ μπορέσουμε νὰ κατανοήσουμε καὶ τὸ τί ἀκριβῶς συμβαίνει, ἀλλὰ κυρίως τὸ ποῦ θέλουν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν. Συνέχεια →