Πατριῶτες…
Σήμερα, θέλουμε δὲν θέλουμε, εἶναι μία μεγάλη Ἑορτή.
Δὲν εἶναι μία Ἑορτὴ γιὰ τὸν Ἰωάννη Μεταξᾶ τόσο, ὅσο γιὰ κάτι ἄλλο, πολὺ μεγαλύτερον. Πάρα πάρα πολὺ μεγαλύτερον.
Ναί, ὁ Μεταξᾶς εἶπε τὸ «Ὄχι». Ὅμως ὁ Μεταξᾶς ἐγνώριζε ἀπὸ τὸ 1936 (καταγραφὴ στὸ προσωπικό του ἡμερολόγιον) καὶ τὸν ἐρχομὸ τοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ τὴν κατάληξίν του. Σημείωνε δὲ ἐπὶ πλέον τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1936 πὼς τελικῶς, μετὰ τὸ πέρας τοῦ πολέμου αὐτοῦ, τὸ μόνον ποὺ θὰ λάβουμε ὡς χώρα γιὰ τὶς ἐπερχόμενες -καὶ πρὸ ἀποφασισμένες- θυσίες μας εἶναι ἡ Δωδεκάνησος. Γιὰ αὐτὸ ἄλλως τὲ καὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος, γιὰ τρίτη φορὰ ἀπελευθερωθείσα μέσα σὲ μερικὲς δεκαετίες, κατέληξε …«μῆλον τῆς ἔριδος», μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Γεώργιος Β΄ νὰ καταντήσῃ στὰ …ἀζήτητα καὶ μὲ …Ἀντιβασιλεία, πιὸ …συμβατὴ στὰ σχέδια τῶν «ἀγαπημένων μας συμμάχων»!!!
Ἐλευθερία εἶναι νὰ ὁρίζω τὴν περιουσία μου καὶ τὸ προϊὸν τοῦ κόπου μου.