Σὰν σήμερα, τὸ 1974, ἐκεῖ, στὸν χῶρο μεταξὺ Γερλολάκκου καὶ Ἀγίου Δομετίου, στὴν Δυτικὴ Λευκωσία, λαμβάνει τέλος ἡ Ἱστορικὴ καὶ Ἐπικὴ Μάχη τοῦ Στρατοπέδου τῆς ΕΛΔΥΚ, μὲ τὸ Ὁλοκαύτωμά του καὶ τὴν θρυλικὴ πλέον ἀπαγκίστρωση τῶν Ἡρώων του…
Αἰώνιο παράδειγμα ὅτι οἱ «Θερμοπῦλες» κυλοῦν μέσα στὸ αἷμα τῶν Ἑλλήνων, ἀδιατάραχτα στοὺς αἰῶνες. Συνέχεια
Τουρκικὴ φάλαγγα τεθωρακισμένων.
Ὁ ἐπὶ κεφαλῆς δίκην, τροχονόμου, κάνει σήματα στὰ ἐπόμενα ὀχήματα…
Ἁμμόχωστος…
Κατὰ τὴν 20η Ἰουλίου 1974 ἀπὸ πλευρᾶς Κυπρίων ὑπάρχει μία «ἐπιστράτευσις-παρωδία» στήν Ἀμμόχωστο, μὲ σχεδὸν ἀνύπαρκτα τὰ μέσα, μὲ σαστισμένους καὶ ἀνημπόρους νὰ διοικήσουν τοὺς ἐπιτελεῖς τῆς Ανωτέρας Στρατιωτικῆς Διοικήσεως, καὶ μὲ ἕναν, κατὰ πολλοὺς ἀκατάλληλο ἕως «προδοτικά» ὑπάκουο, στὸ ΓΕΕΦ, Διοικητὴ τῆς Ι ΑΤΔ Ἀμμοχώστου – τὸν Σχη Κωνσταντῖνο Ζαρκάδα.
Αὐτὸς ἐθεάθη νὰ περιφέρεται στους διαδρόμους τῆς Ἀνωτέρας μονολογώντας:
«ὅ,τι εἶναι νὰ γίνῃ θὰ γίνη, δὲν χρειάζεται νὰ εἴμαστε προκλητικοί…»!
(Μαρτυρία Ἐφ. Ἀνθλγοῦ – τὸ 1974 – Πάνου Ἰωαννίδου).
Ἐξαίρεσις μέσα στὸ χάος, τὸ ἀνήσυχο βλέμμα τῶν Κυπρίων μονίμων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, ποὺ ἀντελήφθησαν «ὅτι κάτι δὲν πάει καλά» καὶ ἄρχισαν νὰ ὀργανώνουν μεταξύ τους Ὁμάδες Μάχης.
Ὁ Ἥρως Ἀνχης Ἀνδρέας Μουζάκης
Ἀντιστράτηγος ἐ.ἀ. Φοῖβος Κλόκκαρης : «Ἡ Κύπρος εὑρίσκεται ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς!»
Πολλοὶ εἶναι οἱ συμπατριῶτες του ποὺ δὲν τὸν γνωρίζουν προσωπικά. Ὅμως λίγο ἕως πολὺ ὅλοι τὸν ἔχουν ἀκουστά. Διότι εἶναι ἕνας διὰ βίου Στρατιώτης στὴν ὑπηρεσία τῆς Πατρίδος του καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ γενικότερα. Διαρκῶς μαχόμενος, γιὰ τὰ δίκαια καὶ τοῦ Κράτους, δηλαδὴ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Ἔθνους ποὺ αὐτὴν ἀνήκει, ἤτοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Συνέχεια
Ὁ πατὴρ Θεόκλητος Κυριακοῦ, στὴν Μία Μηλιά, ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ Σύλλογο «Δικέφαλος», λίγο πρὶν τὴν αἰχμαλωσία του καὶ τὴν μεταγωγή του στὶς τουρκικὲς φυλακὲς τῶν Ἀδάνων.
Ἀκοῦμε καθημερινὰ τὴν ἀπαξιωτικὴ ἔκφραση «Νενέκος».
Εἶναι ὁ ὁρισμὸς τοῦ προδότου!!!
Κάποιοι ὅμως, μὴ γνωρίζοντας τὴν προέλευση τῆς λέξεως «Νενέκος», νομίζουν ὅτι εἶναι μία λέξις ποὺ ἐμπεριέχει δύο φορὲς τὸ καταφατικὸ «ναί» δηλαδὴ ἐννοῦν αὐτὸν ποὺ λέει «Ναί» σὲ ὅλα.
Ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια; Ποιό εἶναι τὸ σωστό;
Καὶ τὰ δύο!!!
Συνέχεια
