Μία εἰκόνα ποὺ σὲ κάποιων τὰ μάτια μοιάζει μὲ διαμαρτυρία…
Στὰ δικά μου τὰ μάτια ὅμως μοιάζει μὲ ἀνάγκη…
Αὐτό, ποὺ ἐμεῖς ἀποκαλοῦμε πολιτισμό, δὲν εἶναι πολιτισμός… Εἶναι καταστροφή. Εἶναι τὸ τέρας ποὺ κατασπαράζει κάθε εἴδους ζωῆς καὶ τὸ ἀπολαμβάνει… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Λαμπρὴ Πρωτομαγιά!!!
Σήμερα εἶναι ἡ Λαμπρή…
Μὰ εἶναι καὶ Πρωτομαγιά…
Εἶναι καὶ Πρωτομηνιά…
Ῥαγιάδες δὲν θὰ ἤμαστε γιὰ πάντα
Διότι ὁ ῥαγιαδισμὸς εἶναι πάθησις… Καὶ ὅταν ὑπάρχουν παθήσεις ἢ ὁ ὀργανισμὸς ὁδηγεῖται στὸν θάνατο ἢ ἀποφασίζει νὰ ἀντιδράσῃ, μὲ ὄλες του τὶς δυνάμεις καὶ μὲ ὅσα μέσα διαθέτει, γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ.
Κι ἐπεὶ δὴ ἐμεῖς παρά-ὑποταχθήκαμε, ἤ θὰ τελειώσουμε ἢ θὰ πολεμήσουμε.
Μὰ ἤδη ξεκινήσαμε νὰ πολεμοῦμε…
φωτογραφία ληφθείσα ἀπὸ τὸν Ἰωσὴφ Παπαδόπουλο, στὸ συλλαλητήριον τῆς 20ης Ἰανουαρίου 2019
Κι ἂς μὴν τὸ καταλάβαμε… Μᾶς συμβαίνει ἤδη…
Αὐτὸ ξεκίνησε… Συνεπῶς κι ὁ ῥαγιαδισμὸς τελειώνει… Συνέχεια
Ψευδαισθήσεις, ψευδο-ἐλπιδοφορίες καὶ ὀφθαλμαπάτες
Ὅσο πιὸ μεγάλη ἡ Ἀνάγκη, τόσο πλησιέστερα στὰ ἔνστικτα ἐπιβιώσεως διαβιεῖ κάποιος καί, κατ’ ἐπέκτασιν, σὲ κάθε ἀντίθετον περίπτωσιν, τόσο ἀποδεικνύεται πὼς οἱ διάφορες ἀπόψεις του, θεωρίες καὶ ἐμμονές του προέρχονται ἀπὸ συμπεράσματα ποὺ αὐθαιρέτως ἀπέκτησε.
Εἴπαμε ὅμως πὼς ὅλα αὐτὰ δὲν δομοῦνται βάσει τῶν αἰσθητηρίων ὀργανων μας (λόγῳ τῶν καταγραφῶν μας ποὺ ἐπιβεβαιώνονται ἢ διαψεύδονται μέσῳ τῶν πέντε μας αἰσθήσεών μας) παρὰ μόνον ἀπὸ τὶς ἀφηρημένες ἔννοιες, ποὺ μὲ κάποιον τρόπο υἱοθετήσαμε ἅπαντες. Ἀφηρημένες ἔννοιες ποὺ πατοῦν ἐπάνω σὲ ἐρμηνεῖες, ἀπολύτως ἀτομικές, δίχως ἀπαραιτήτως νὰ ἀποδεικνύονται. Συνέχεια
Ψυχραιμία ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ πληρώσουν οἱ ἔνοχοι!!!
Θὰ μπορούσαμε νὰ θρηνοῦμε γιὰ πολὺ καιρὸ (καὶ θὰ τὸ κάνουμε μέσα μας), ἀλλὰ ὁ θρῆνος ἀκινητοποιεῖ καὶ μουδιάζει. Ἐπείγει κάθε εἴδους κι ἐπιπέδου κινητοποίησις ἀπὸ ὅλους μας, σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ τὰ ἐπίπεδα.
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀπωλέσθησαν δὲν ἔρχονται πίσω ἀλλὰ οἱ ἀνίκανοι καὶ οἱ ἠλίθιοι πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν. Μόνον μὲ διαύγεια πνεύματος μπορεῖ νὰ συμβῇ ὅμως αὐτό, ἐφ΄ ὅσον ὁ χειρότερός μου σύμβουλος εἶναι ὁ θυμός. Συνέχεια
Γιά ποιάν ἐλευθερία συζητᾶμε;
Τήν Ἐλευθερία τοῦ νά κάνουμε ὅ,τι θέλουμε ἤ τήν Ἐλευθερία τού νά κάνουμε ὅ,τι μᾶς χρειάζεται;
Καί τί εἶναι αὐτό πού μᾶς χρειάζεται; Τό νά ἀπολαμβάνουμε τά πάντα δίχως ὅριον ἤ τό νά ἀπολαμβάνουμε ἔως κάποιου ὁρίου; Καί ποιός θά θέτη αὐτό τό ὅριον; Ἐμεῖς ἤ ἄλλοι;
Συνθίζουμε, ὡς ἀνθρωπότης, νὰ καταπατοῦμε μόνοι μας, μὲ κάθε εὐκαιρία, πρῶτα καὶ κύρια τὰ ὅρια ποὺ ἐμεῖς θέτουμε στοὺς ἑαυτούς μς. Πότε διδαχθήκαμε ὅμως νά τά σεβόμεθα; Καί γιατί πρέπει ὁ φόβος νά δρᾷ ἐπάνω μας πρό κειμένου ἐξ ἀνάγκηςνά τά περιφρουροῦμε; Μήπως κάτι κάνουμε τελικῶς λάθος; Συνέχεια