Μοναξιά ἤ μοναχικότης;;;

Μόνοι αἰσθάνονται, καὶ εἶναι, ὅλοι οἰ συνάνθρωποί μας ποὺ ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ νὰ …ἀπολαύσουν τὴν σχέσιν τους μὲ τοὺς ἐαυτούς τους.
Κάτι ποὺ φυσικὰ ΔΕΝ συμβαίνει μὲ τοὺς μοναχικοὺς ἀνθρώπους.
Διότι οἰ μοναχικοὶ ἄνθρωποι ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ νὰ σιωποῦν καὶ τελικῶς νὰ …σκέπτονται κάπως …περισσότερο!!! Συνέχεια →

Ἀναζητῶντας τὸν δρόμο μου…

Πολλὲς φορὲς μᾶς πνίγει ἡ ἀγωνία γιὰ τὸ ποῦ πρέπει νὰ βαδίσουμε.
Ἄλλες πάλι φορὲς ἠ δυσκολία μίας ἀποφάσεως μᾶς ἐγκλωβίζει σὲ ἀδιέξοδα.
Κι αὐτὸ ποὺ τελικῶς ξεχνᾶμε, σὲ συνθῆκες πιέσεως, εἶναι τὸ νὰ …ἀφαιθοῦμε στὴν ῥοὴ τῶν γεγονότων, παρακάμπτοντας τοὺς φόβους μας γιὰ τὸ …αὔριο!!! Συνέχεια →

Γιατί κακολογοῦμε αὐτούς πού ἀγαπᾶμε;

Γιατί κακολογοῦμε τοὺς ἀνθρώπους ποῦ ἀγαπάμε;
Ἴσως ἐπειδὴ δεν αἰσθανόμαστε τόσο καλὰ μὲ τὸν ἑαυτό μας καὶ τὸ νὰ εὕρουμε τὸ λάθος τους αὐτὸ μπορεῖ νὰ μᾶς κάνῃ νὰ νοιώσουμε καλλίτερα.
Ἴσως ἐπειδὴ φοβόμαστε τὴν ἔκφραση τῆς ἐλευθερίας τους, γιατὶ αὐτὸ μᾶς γεμίζει ἀβεβαιότητα  καὶ ἔτσι προσπαθοῦμε νὰ τοὺς καθηλώσουμε, ὅπως μιὰ σφαίρα σταματᾶ τὸ πέταγμα ἑνὸς πουλιοῦ. Συνέχεια →

Κακὸ πρᾶγμα ἡ σβάστικα…

Γιὰ τοὺς ἄλλους… Ὄχι γιὰ αὐτοὺς ποὺ τὴν ἀπαγορεύουν φυσικά…Καὶ μεταξύ μας…
Αὐτὰ τὰ σύμβολα, γιὰ ὅσους κατέχουν πέντε ἀράδες γράμματα, εἶναι ἱερά…
Εἶναι πανάρχαια καὶ σημαντικότατα…
Εἶναι …κλειδιά!!! Συνέχεια →

Ἐρευνῶντας. (β)

Ἐρευνῶ τὰ πάντα.
Δὲν ἀμφισβητῶ γιὰ νὰ ἀμφισβητῷ. Ἀναρωτιέμαι, σκέπτομαι, προβληματίζομαι καὶ ἀπορῶ.
Ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου μέσα στοὺς αἰῶνες ΔΕΝ θὰ ἐνετοπίζετο ἐὰν ἀπουσίαζε ἠ ἔρευνα. Συνέχεια →

Ἀπὸ σήμερα καὶ πέρα μὲ …ἐκτιμῶ!!!

Ὅταν ἡ αὐτοεκτίμηση εἶναι χαμηλὴ οἱ ἄνθρωποι προσπαθοὺν νὰ ἀποζημιωθοῦν ἀκολουθώντας κάποια πρότυπα συμπεριφορᾶς, ποὺ θὰ τοὺς δώσουν πλασματικὴ αὐτοεκτίμηση.
Γεμίζουν τὸ κενὸ ποὺ τοὺς δημιουργεῖ ἡ ἔλλειψη αὐταξίας μὲ σχέσεις ἐξαρτήσεως.
Συνέχεια →