Ἡ ἀλήθεια δὲν φοβᾶται τὴν ἔρευνα.

Ὁ Λόγος δὲν δένεται μὲ «νόμους»  ποὺ καταδιώκουν τὴν ἐλευθερία τῆς σκέψεως, τῆς γνώμης καὶ τῆς κριτικῆς.
Εἶναι ΒΑΡΥΤΑΤΟ νομικὸ καὶ πολιτικὸ ἔγκλημα ἡ ὑιοθέτηση τῆς ποινικῆς καταστολῆς ὡς μέσου γιὰ τὸν περιορισμὸ τῶν ἐνοχλητικῶν γιὰ κάποιους χρήσεων τοῦ λόγου στὴν Πολιτική, στὴν Κοινωνία, στὸν Τύπο, στὴν Ἱστορία, στὴν Τέχνη. Συνέχεια →

Πῶς ξεπερνῶ ἕναν πρόβλημα;

Μὲ τὸ νὰ ἀντιμετωπίζῳ τὸ πρόβλημά μου σὰν νὰ ἔφθασε τό τέλος τοῦ κόσμου, ὅσο σοβαρὸ κι ἐὰν εἶναι τὸ πρόβλημά μου, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα παγίδα ποὺ μποροῦμε νὰ πέσουμε.
Διότι δὲν ὑπάρχει πρόβλημα ποὺ νὰ μὴν λύνεται…
Ἀλλὰ ἀκόμη κι ἐὰν ΔΕΝ λύνεται, μποροῦμε πολὺ εὔκολα νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ ἐὰν θὰ τὸ ἀφήσουμε …πίσω μας ἤ ἐὰν θὰ τοῦ ἐπιτρέψουμε νὰ μᾶς διατηρήσῃ φυλακισμένος στὰ δικά του ὅρια!!! Συνέχεια →

Τὸ βρώμικο δωμάτιο

Φαίνεται, τα γεννέθλια μου ενέπνευσαν τον φίλο μου Tom Papatolis για αυτή τη βαθυστόχαστη (όπως αυτοσαρκαστικά την αποκαλεί) πολιτική ανάλυση.
Παρακαλώ διαβάστε τη και πέστε μου ειλικρινά άν διαφωνείτε κάπου..!!

Το Βρώμικο Δωμάτιο.

Θυμάμαι πριν χρόνια κατά την ενεργή μου δράση σε διάφορα κινήματα ο παρακάτω συλλογισμός προκαλούσε συνήθως εγκεφαλικό βραχυκύκλωμα.

Συνέχεια →

Ἡ Ἀρετή.

Αὐτὸ ποὺ ἔχουμε χάσει.
Αὐτὸ ποὺ ὁ …«πολιτισμός» μας κοροϊδεύει.
Αὐτὸ ποὺ σαφῶς καὶ ΔΕΝ ἐνδιαφέρει τοὺς πολλούς.
Κι ὅλα αὐτὰ διότι ἡ Ἀρετὴ πλέον εἶναι κάτι …περιττό!!! Συνέχεια →

Διαφορετικότης;

Διαφορετικότητα, στὶς ἡμέρες μας, σημαίνει κάτι …ἀκραῖο. Κάτι ἔξω ἀπὸ τὴν Φύσιν, τὴν Λογικὴ καὶ τὰ ἤθη μας.
Αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦν σήμερα διαφορετικότητα δὲν εἶναι κάτι ποὺ χρειάζεται ὁ πλανήτης ἀλλὰ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον.
Σὲ κοινωνίες, σὰν τὶς δικές μας, ποὺ ἔχουν φθαρεῖ καὶ ποὺ ἀρνῶνται νὰ ἀποκτήσουν κοινοὺς στόχους, ἡ διαφορετικότης δὲν ὑφίσταται, μὲ τὴν πραγματική της ἔννοια. Ἁπλῶς κάθε φορὰ ἐκφράζεται τὸ παλαιὸ μὲ νέα ἐνδύματα. Συνέχεια →

«Ἡ περιουσία σου κυλᾶ στὶς φλέβες σου…»

 

Καθῶς ὁ χρόνος κυλάει -εὐτυχῶς ὄχι γραμμικά καὶ ἐνίοτε γλυτώνουμε μερικὰ ἀπὸ τὰ πάντα περιττὰ σημάδια του- κάποτε ἔρχεται ἀναπόφευκτα καὶ τὸ γνωστὸ ἐρώτημα στὴν ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου… Αὐτὸ εἶναι ὅλο; Εἶναι σὲ μία δισδιάστατη καὶ περιορισμένη πραγματικότητα, μὲ τὶς στατικὲς της καὶ ὁμιχλώδεις ψευτογνώσεις καὶ μὲ τὶς καθημερινὲς της ἀνάγκες καὶ βιομέριμνα ποὺ ἐξαντλεῖται ἡ ἀνθρώπινη ζωή; Μποροῦμε πράγματι νὰ «ἀδράξουμε τὴν ἡμέρα»;
Συνέχεια →