Ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινό μου κείμενον ἐστάθη μία παλαιά μου δημοσίευσις, μὲ θέμα τὸν Παρθενώνα καὶ τὰ μυστικά του.
Μεγάλη συζήτησις εἶχε γίνει τότε καὶ ὁ Παναγιώτης (Καρτσωνάκης) μοῦ εἶχε στείλει τὸ δικό του σχετικὸ ἀφιέρωμα:
Συνέχεια
Γιὰ ὅσα πιστεύω…
Γιὰ ὅσα ὀνειρεύομαι…
Γιὰ ὅσα περιμένω…
Τότε γιατί νά παλέψω; Ποιός ὁ λόγος; Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, ἀναζητῶντας κάποια θέματα στὴν βικιπαίδεια, ἐδιάβασα μίαν ἀνακοίνωσιν, καὶ μοῦ ἐτράβηξε τὴν προσοχή.
Κάποιος εἶχε μηνύσῃ ἕναν συντάκτη τῆς βικιπαίδεια καὶ τὸ θέμα ὁδεύει γιὰ τὰ δικαστήρια…
Ποιός; Γιατί ὅμως;
Εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ νομίζω πολλοὶ τὸ ἔχουν λάβει ὑπ΄ ὄψιν τους.
Πρόκειται γιὰ τὸν Θεόδωρο Κατσανέβα καὶ τὴν λέξιν «ὄνειδος» ποὺ φέρεται νὰ ἐχρησιμοποίησε ὁ πενθερός του γιὰ νὰ τὸν χαρακτηρίσῃ!!!
Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς ἐγκλωβίζεται μέσα στὸ σπήλαιον τοῦ Πολυφήμου, φαινομενικῶς ἡ διέξοδος εἶναι ἀνύπαρκτος.
Καὶ εἶναι ἀνύπαρκτος διότι ὁ Πολύφημος εἶναι ὁ κατέχων τὴν δύναμιν καὶ τὸ …κλειδί τῆς ἐξόδου.
Παρὰ ταὔτα ἀν τί νὰ ἀπελπισθῇ ἤ νὰ τρομάξῃ, παραμένει ψύχραιμος καὶ …σκέπτεται!!!
Ἡ σκέψις, ἡ ἀνάλυσις, ἡ διερεύνησις τῶν δεδομένων καὶ τῶν πιθανοτήτων εἶναι ἀναγκαία σὲ στιγμὲς δύσκολες. Συνέχεια
Γιατί ῥωτάμε τί κάνεις; ἂν δέν ἐνδιαφερόμαστε πραγματικά γιά τόν ἄλλον;
Εἶναι μιὰ ἀλλόκοτος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό…
Μία φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ. Συνέχεια
Πρῶτα πρέπει νὰ ἐλέγξω τὰ πάθη μου καὶ νὰ τὰ χειραγωγήσω.
Πρῶτα πρέπει νὰ ἀπεκδυθῷ τῶν πλαστῶν ἀναγκῶν μου καὶ νὰ ἀναγεννηθῶ μόνον μὲ τὶς πραγματικές μου ἀνάγκες, ἀφήνοντας πίσω μου ὅλα τὰ φτιασίδια καὶ τὰ τεχνητά στολίδια… Σὲ αὐτὸν τὸν πόλεμο, ὅπως καὶ σὲ κάθε πόλεμο, ὁ πολεμιστὴς πρέπει νὰ μπορῇ νὰ κουβαλᾶ ΜΟΝΟΝ τὰ ὅπλα του καὶ τίποτα περσισσότερο…
Πρῶτα πρέπει νὰ καθαρθῷ ἀπὸ συνήθειες, ἤθη κι ἔθιμα τῆς πολυετοῦς σκλαβιᾶς μου, ἀναγνωρίζοντάς τες, καὶ μετὰ νὰ θεωρήσω πὼς ναί, ἔχω δικαίωμα στὴν ἐλευθερία…
