Τὸ Κρῖμα στὴν Κριμαία μου!
Καί βλέπεις κάποιους βαθυστοχάστους μὲ (ΟΣΘ) Ὀξὺ Σύνδρομον Θετικισμοῦ, νὰ ξεσκίζουν τὰς παρειὰς των, διότι «ἀνοίγουν οἰ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου» (1;2;3; Πόσοι πχιὰ αὐτοὶ οἱ ἀσκοί; Οἱ ἀνοιγμένοι ἤδη σὰν νὰ …μὴν πῶ τί) καὶ οἱ μοβόροι γείτονές μας, θὰ μᾶς πάρουν τὸ Πισωδέρι Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὅπως κάθε πουλί, κάθε ζῶο, κάθε ψάρι ἔτσι καὶ κάθε ἄνθρωπος ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὁ ἄνθρωπος, πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἐμβια ὄντα, διότι τυγχάνει καὶ σκεπτόμενος… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι… Ἀλλὰ γιὰ νὰ συμβαίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ προηγοῦνται ἄλλα…
Πρέπει γιὰ παράδειγμα πρῶτα νὰ σκεπτόμεθα ἐλεύθερα καὶ μετὰ νὰ ἀξιώνουμε ἐλευθέρα διαβίωσιν… Συνέχεια
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ εἶναι κάποιος αὐτὸς ποὺ πρέπει νὰ εἶναι.
Χρειάζεται τελικὰ θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ δίδουν οἱ ἐπιλογές του.
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν σύνδεση μὲ τοὺς ἄλλους.
Θάῤῥος γιὰ νὰ διευθύνει μόνος του τὴν ζωή του, νὰ καθορίσει τὴν Μοίρα του, νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη γιὰ Συνέχεια
Γιατί κυττᾶμε τόν συννεφιασμένο οὐρανό;
Γιατί «κολλᾷ» τό βλέμμα μας σέ αὐτόν;
Γιατί ἀδυνατοῦμε νά δοῦμε πίσω ἀπό τά σύννεφα τόν Ἥλιο πού φωτίζει τά πάντα μέ στοργή καί ὁρμή;
Τὸν Ἥλιο μας… Τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς μας…
Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίζω καὶ νὰ ἀντιμετωπίζω τὴν βία!!!
Ἀλλά ποιᾶς βίας; Νὰ τὸ ξεκαθαρίζουμε…
Διότι σκέτος ὁ τίτλος δὲν λέει καὶ πολλὰ πολλά…
Ἄς τὰ ἐξετάσουμε λοιπὸν ἕνα ἕνα τὰ ζητήματα.
Εἶμαι Φύσει ἐπικοινωνιακὸς Ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλάχιστες περιπτώσεις ποὺ κάποιος παραβιάζει ἤ ἀκυρώνει τὰ ὅριά μου, τὴν ἀλήθεια ἤ ὅταν ἀδικῇ ἐμέναν καὶ τὸ περιβάλλον μου. Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες αἰσθάνομαι, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων, πὼς ἐπὶ πλέον Συνέχεια
Ὅποιος λατρεύει τὸ πᾶν, λατρεύει καὶ τὸ μέρος.
Ὅποιος λατρεύει τὸ πᾶν, λατρεύει καὶ τὸ μέρος.
Ἐάν αὐτὸς λατρεύῃ μόνον μίαν προσωπικότητα, ὅσον ἰσχυρᾶ καὶ ἀγαθὴ καὶ ἀν εἶναι αὐτή, ὑποτιμᾷ τὸ Σύνολον.
Αὐτὸς ποὺ λατρεύει τὴν Φύσιν καὶ τὸ φῶς της, θαυμάζει, ἀγαπᾷ καὶ σέβεται κάθε συνειδητὸ «ἐγώ» ποὺ εἶναι καρπὸς τῆς φύσεως.
Εἶναι ἐραστής τῆς ἀληθείας καὶ αὐτὴν ἀναζητᾷ εἰς ὅλον τὸν ἐπίγειον βίον του, αὐτήν ἀκολουθεῖ καὶ αὐτήν διδάσκει. Συνέχεια