Σὲ ἐμᾶς… Μέσα μας…
Ὅταν μπορέσουμε ἐπὶ τέλους, μέσα ἀπὸ τὶς χαοτικὲς συνθῆκες ποὺ διαβιοῦμε, νὰ τὶς ἀγνοήσουμε καὶ νὰ λειτουργήσουμε ἐλεύθερα, δίχως φόβους καὶ βάρη, τότε μποροῦμε καὶ νὰ ἑστιάσουμε πραγματικὰ στοὺς δικούς μας στόχους καὶ στὸν ἀτομικό μας δρόμο…
Καὶ τότε μὲ κάποιον …«μαγικὸ τρόπο» ὅλα ἀλλάζουν!
Οἱ δυσκολίες παραμερίζουν, τὰ προβλήματα ἐξαφανίζονται, τὰ ἀδιέξοδα χάνονται… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ἡ ἄνοιξις ξεκινᾶ ἀπὸ μέσα μας.
Ναί, εἶναι ἡ μοναδικὴ πραγματικότης μας.
Ἡ ἄνοιξις δὲν εἶναι στὰ χρώματα ἤ στὸ φῶς ἤ στὶς μυρωδιές… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς αὐτὰ πάντα ἐκεῖ εἶναι καὶ μᾶς περιμένουν νὰ τὰ γευθοῦμε…
Γιὰ νὰ τὰ γευθοῦμε ὅμως πρέπει νὰ μποροῦμε…
Γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ γευθοῦμε τὴν ἄνοιξιν καὶ τὰ δῶρα της, πρῶτα πρῶτα πρέπει νὰ τῆς ἐπιτρέψουμε νὰ εὕεῃ χῶρο καὶ νὰ ἁπλωθῇ μέσα μας… Συνέχεια
Κι ὅταν ὁ ἐμπρηστὴς ἀνάβῃ τὸ σπίρτο…
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ μίαν διαδικτυακή μου περιήγησιν, ἀνεκάλυψα μίαν πολὺ …περίεργο φωτογραφία.
Μία φωτογραφία ἀπὸ ἕνα καλλιτεχνικὸ γεγονός, ποὺ ἔλαβε χῶρα ἐδῶ, στὴν Θεσσαλονίκη μας, μόλις τὸν περασμένο Σεπτέμβριο.
Ἡ ἔκθεσις, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, δὲν γνωρίζω ἐὰν πράγματι ἦταν μία ἔκθεσις ἔργων τέχνης ἤ ἐὰν ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πολλά, παρόμοια ἐκεῖνα ὀργανώματα, ποὺ στόχο ἔχουν τὴν καταστροφὴ τῆς …ἀντιλήψεώς μας περὶ τέχνης.
Ἀλλὰ τὸ θέμα μας σήμερα δὲν εἶναι ἡ ὅποια ἀντίληψις περὶ τέχνης, ἀλλὰ τὸ τί θέλει νὰ μᾶς πῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ τέχνη. 
Ὁ Στόχος.
Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μας θέτουμε στόχους.
Στόχους μικροὺς ἤ μεγάλους.
Στόχους σπουδαίους ἤ ταπεινούς.
Στόχους ὡραίους ἤ καὶ …καταστροφικούς…Ἀλλά…
…σπανίως τοὺς ἐπιτυγχάνουμε.
Ὁ στόχος ἀπαιτεῖ δεσμεύσεις. Ἀξιώνει νέες, φρέσκες ἰδέες. Χρειάζεται καθημερινῶς ἐπαναλήψεις. Συνέχεια
Μεγαλώνοντας…
Τὸ νὰ γεράσω θὰ τὸ κάνω ἔτσι κι ἀλλοιῶς…
Τὸ νὰ γεράσω ὅμως ὄμορφα καὶ μὲ χάρι θὰ τὸ προσπαθήσω.
Ἡ φύσις μας δίδει τὸ πρόσωπο ποὺ ἔχουμε στὰ εἴκοσι… Συνέχεια
Ἡ δική μου ματιά.
Ἡ δική μου ματιὰ εἶναι κάπως διαφορετική…
Λίγο… Τόσο λίγο, ὅσο νὰ μπορῶ νὰ βλέπω κάπως πιὸ …πίσω ἀπὸ τὶς ὁποίες, ζοφερὲς σαφῶς, καταστάσεις τοῦ σήμερα καὶ νὰ μπορῶ νὰ γεμίζω μὲ ἐνέργεια καὶ …χαρά, ἀκόμη καὶ μέσα στὴν τόση καταστροφή!!!
Δὲν χαίρομαι ὅμως γιατὶ οἱ συνάνθρωποί μου ὑποφέρουν…
Οὔτε διότι ὁ πόνος τῶν ἄλλων μὲ ἱκανοποιεῖ…
Οὔτε χαίρομαι διότι τὰ ἀδιέξοδα αὐξάνονται…
Χαίρομαι διότι πλησιάζουμε στὸ πέρας τῆς διαδρομῆς… Συνέχεια