Σὲ σένα μιλάω ἄνδρα!
Ποὺ νόμισες ὅτι μπορεῖς νὰ «πλάσῃς» τὴν γυναίκα σου. Νὰ τῆς «δώσῃς ζωή».
Καλὸς ὁ μῦθος τοῦ Πυγμαλίωνος. Ἀλλὰ «κουτσός». Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ποιός θά μέ σώσῃ;
Τὸ ἐρώτημα τὸ ἔχω θέσει ἀρκετὲς φορές, ἰδίως σὲ μακροσκελῆ σημειώματα…
Στόχος μου πάντα παραμένει τὸ νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὁ μοναδικός μας σωτήρας δὲν θὰ ἔλθῃ γιὰ νὰ μᾶς σώσῃ ἐπεὶ δὴ μᾶς ἠγάπησε ἤ μᾶς θαυμάζει ἤ τὸν ἔπνιξε ἡ ἀδικία ποὺ μᾶς πνίγει…
Ὁ κάθε σωτήρας, ἄλλοτε κακὸς κι ἄλλοτε …χειρότερος τοῦ κακοῦ, γιὰ νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς σώσῃ θὰ ἀξιώσῃ πολλὰ ἀνταλλάγματα…
Ἀνταλλάγματα σὰν αὐτὰ ποὺ ἔδωσαν κάτι Κωλέττηδες καὶ κάτι Μαυροκορδάτοι, ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν…
Ἄλλως τέ… δρόμους ἄνοιξαν αὐτοί… Δρόμους… Παράδειγμα πρὸς μίμησιν ἔγιναν… Ὄχι πρὸς ἀποφυγήν…
Καὶ ὅλοι οἱ ἐπόμενοι ἁπλῶς ἀκολουθοῦν… Συνέχεια
Μὲ ἕνα ὄνειρο τρελλό…
Ὄνειρο ἀπατηλό…
Ξεκινήσαμε οἱ δυό μας…
Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε γιὰ τὴν παραπάνω φωτογραφία.
Ἀλλὰ ἀκόμη δὲν τολμοῦμε…
Ὄχι διότι δὲν θὰ συμβῇ, ἀλλὰ διότι ἀπέχουμε χρονικῶς ἀπὸ τὴν στιγμὴ ἐκείνη ποὺ θὰ δοῦμε μέσα στὸ κλουβὶ τοὺς δεσμοφύλακες τῶν θηρίων… Συνέχεια
Ὑπάρχουν μόνον ἄνθρωποι ποὺ φοβοῦνται νὰ νοιώσουν τὴν δύναμιν τῆς ἀγάπης.
Ὁ κάθε ἕνας φέρνει μέσα στὴν σχέσι τὶς ἀνάγκες του καὶ τοὺς φόβους του.
Ὅλοι θέλουν νὰ νοιώσουν ἀξιαγάπητοι καὶ ξεχωριστοί.
Οὐδέποτε κάποιος μπορεῖ νὰ κάνῃ κάποιον νὰ νοιώσῃ ἀξιαγάπητος, ὅσο κι ἂν θέλῃ. Γιατὶ αὐτὸ ξεπερνᾶ τὶς δυνατότητες κάθε ἀνθρώπου.
Ἀκόμη κι ἂν κάποιος κάνῃ τὰ πάντα γιὰ νὰ καλύψῃ τὴν ἀνάγκη τοῦ συντρόφου του νὰ νοιώθῃ ἀξιαγάπητος, τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι σὰν νὰ μὴ ἔχει ἰκανοποιήσει αὐτὴν τὴν ἀνάγκη, μὲ τὴν ὁποία ὁ ἄλλος θὰ εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος κάθε ἡμέρα. Συνέχεια
Ἡ ἀθωότης ποὺ ἐχάσαμε…
Ἔβλεπα ἐχθὲς τὸ βράδυ τὴν ταινία «μία μοντέρνα στακτοπούτα» καὶ μὲ ἔπιασαν οἱ νοσταλγίες μου…
Ἐνεθυμήθην τὰ παιδικά μου χρόνια, τότε ποὺ αὐτὰ ποὺ βλέπαμε στὶς ἀσπρόμαυρες ταινίες ἐκαθρέπτιζαν τὴν καθημερινότητά μας.
Ἐνεθυμήθην ποὺ κι ἐμεῖς, ὡς παιδιά, ἀλλὰ καὶ οἱ γονεῖς μας, οἱ φίλοι τους, τὰ παιδιά τους ἦσαν σὰν νὰ βγῆκαν ἀπὸ σκηνὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ κινηματογράφου… Τόση ἀθωότης… Συνέχεια
Εἶναι αὐτοδικία;
Ἔστω ὅτι δίνεται ἄδεια σὲ ἔναν ἐγκληματία καὶ βγαίνει ἀπὸ τὴν φυλακὴ γιὰ λίγες ἡμέρες.
Τὸν βλέπω ἑγὼ – ἂς ὑποθέσουμε πατέρας τοῦ θύματος τοῦ ἐγκληματία – καὶ τοῦ τραβάω μία σφαῖρα στὸ δόξα πατρί.
Πάω μέσα γιὰ ἀνθρωποκτονία. Συνέχεια