Τό πολιτικό καρναβάλι τελειώνει;

Πάλι μὲ τὸν Ψυχάρη θὰ καταπιασθῶ σήμερα.
Νέο του ἄρθρον μὲ προβληματίζει.
Νέο κόμμα στὸ μεταξύ, ποὺ «ὅλως τυχαίως» συμπίπτει μὲ τὴν ἀρθρογραφία του.
Κι ἐπεὶ δὴ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ΔΟΛου δὲν μᾶς ἔχει συνηθίσῃ σὲ συμπτώσεις, καλὸ θὰ ἦταν νὰ προσέξουμε περισσότερο τὶς παρεμβάσεις καὶ τὶς ἀρθρογραφίες του. Οὐδόλως ἄσχετες εἶναι μὲ τὰ ὑπόλοιπα ποὺ συμβαίνουν γύρω μας. Συνέχεια →

Ποιός εἶπε πώς πρέπει μόνον νά χαμογελᾶμε;

Πολλοὶ ἄνθρωποί μου λένε ὅτι ὅταν ξεκινάει αὐτὸς ὁ μῆνας τοὺς πιάνει θλίψη καὶ στέκονται μὲ μιὰν ἀμήχανη μελαγχολία μπροστὰ σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ ἑορταστικὸ κλίμα, χωρὶς νὰ μποροῦν να καταλάβουν γιατί.

Αὐτὲς οἱ ἡμέρες ἔχουν ἔνα ὑπερφυσικὸ φῶς καὶ μιὰν γοητεία. Τὸ παιδὶ μέσα μας ξυπνάει καὶ μαζί του ξυπνάνε καὶ οἱ ἀναμνήσεις τῶν παιδικῶν μας χρόνων, εἰκόνες μιᾶς προστατευμένης καθημερινότητας κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη τῶν γονιῶν μας, ποὺ ἴσως νὰ μὴν ὑπάρχουν πιά, ξυπνάνε μυρωδιές, ἀνεκπλήρωτα ὄνειρα, προσδοκίες εἰκόνες καλὲς καὶ κακὲς …

Ὅλη αὐτὴ ἡ ἐνέργεια μᾶς κάνει νὰ εἴμαστε εὐαίσθητοι συγκινησιακά… Συνέχεια →

Ὥστε ἡ δερμοστιξία εἶναι ἔργον τέχνης, ἔ;

Wetter bringt Kohl, Wetter und Parapoulen…

Ὥστε ἡ δερμοστιξία (χυδ. τατοῦ), εἶναι ἔργον τέχνης, ἔ;
Καλῶς! Συνέχεια →

Τότε μήπως ἐγεννήθην σκλάβος γιά νά πεθάνω σκλάβος;

Κι ὅμως, ὁ κάθε ἔνας ἀπὸ ἐμᾶς μόνος του θὰ δώσῃ τὴν μάχη…

Εἶναι ἴσως ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ ἀπαιτεῖται, γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα, ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς νὰ δίδῃ καθημερινὲς μάχες… Ἀλλὰ μάχες στὶς ὁποῖες δὲν ὑπάρχουν συμπολεμιστές, φαινομενικῶς…
Διότι συμπολεμιστὲς ὑπάρχουν, ἀλλὰ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι ἐπιφορτισμένος μὲ «διαφορετικὸ πεδίον καὶ ἀντικείμενον».
Ἀδυνατοῦμε, γιὰ τὴν ὥρα, νὰ συμπλεύσουμε ἤ νὰ συνεργασθοῦμε, διότι ἀπαιτῶνται ἄλλα, σημαντικότερα νὰ συμβοῦν πρῶτα…
Κι αὐτὰ τὰ σημαντικότερα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ «Εἶναι» μας καὶ τὴν ἀποδόμησιν-ἐπαναδόμησίν του. Συνέχεια →

Οἱ ἐπαναστάσεις δὲν γίνονται ἀπὸ ἀπελπισμένους…

Οἱ ἐπαναστάσεις γίνονται ἀπὸ μυαλὰ καθαρά, ὑγιῆ, διαυγῆ…
Ἡ ἀπελπισία ἐλάχιστα ἀπέχει ἀπὸ τὴν κατάθλιψι καὶ τὸν θάνατο…
Καὶ κάποιος ἀπελπισμένος ἀδυνατεῖ νὰ συγκροτήσῃ τὶς σκέψεις του… Πολλῶ δὲν μᾶλλον νὰ συγκροτήσῃ κι ἐπανάστασιν…

Οἱ ἐπαναστάσεις, οἱ πραγματικὲς ἐπαναστάσει, κι ὄχι αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν χώρα μας,  γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν κάτι νὰ χάσουν καὶ ποὺ θὰ τολμήσουν. Γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ζυγίσει Συνέχεια →

Πόσο ἕτοιμοι εἴμεθα νά ἀντιμετωπίσουμε τήν ἀλήθεια τῆς …ἀληθείας;

Σὲ ὅλους μας ἀρέσει οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι στὴν ζωὴ μας νὰ εἶναι εἰλικρινεῖς μαζύ μας.

Κάποιοι ὅμως ἔχουν ἐμμονὴ μὲ τὴν ἀλήθεια.

Μοῦ πῆρε πολλὰ χρόνια γιὰ νὰ καταλάβω γιατὶ ὅσο εἶχα τέτοιαν ἐμμονὴ μὲ τὴν ἀλήθεια τόσο περισσότερα ψέμματα εἰσέπραττα. Συνέχεια →