Τὴν ἀπόφασί μου τὴν ἔχω λάβει ἀπὸ τότε ποὺ γεννήθηκα. Δὲν τὸ ἐγνώριζα τότε… Μοῦ τὸ ἀπεκάλυψαν τὰ βήματά μου σὲ αὐτὴν τὴν ζωή.
Καὶ δυστυχῶς, ἤ εὐτυχῶς, θέλω δὲν θέλω, εἶναι ΑΝΑΓΚΗ πλέον νὰ μάθω νὰ πολεμῶ…
Μόνον ποὺ ὁ πόλεμος σήμερα εἶναι διαφορετικὸς ἀπὸ τοὺς πολέμους ποὺ γνωρίζαμε…
Ὁ πόλεμος σήμερα μᾶς ὑποχρεώνει νὰ γίνουμε Ὀδυσσεῖς καὶ νὰ νικήσουμε τὸ «τέρας», ὄχι μὲ τὰ δικά του ὅπλα, ἀλλὰ μὲ τὰ ἄλλα, τὰ δικά μας, τὰ λησμονημένα.
Χά… Ἀστεῖα σᾶς λέω… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι….»
Ὁ Ἀριστοτέλης λέει:
«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι καὶ νὰ μὴν εἶσαι τίποτα ἄλλο ἀπὸ τὴν δημιουργία σου..»
Ἂς τὸ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας καὶ ἂς κάνουμε ἐπιλογὲς στὸ τί εἶναι καλλίτερο γιὰ τὴν καλλιέργεια τὴν πνευματικὴ καὶ τὴν ψυχική μας. Γιατί φυσικὰ καὶ δημιουργεῖς… θέτεις τὶς βάσεις ἔστω γιὰ τὰ δημιουργήματά σου… ὅταν ἐπιλέγεις τὸ ὀρθόν, τὸ ἄριστον.
Θέλεις πράγματι νά κάνῃς ἀπεργία;
Ἀλλά σωστή ἀπεργία;
Λοιπόν…
Ἤ… Ἄς τὰ πιάσω καλλίτερα ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἐρωτῶ κάποιον γνωστό μου, σύζυγο ἐκπαιδευτικοῦ, γιὰ τὸ ἐὰν ἡ σύζυγός του θὰ ἀπεργήσῃ.Ἀπάντησις; «Μά τί λές καλέ; Ἑβδομήντα εὐρὼ τὴν ἡμέρα τοὺς κόβουν!!!
Στὴν ἀρχὴ δὲν κατάλαβα. Πίστεψα πὼς ὁ μισθὸς τῆς κυρίας του εἶναι ἑβδομήντα εὐρὼ τὴν ἡμέρα. Μετὰ κατάλαβα πὼς οὐσιαστικῶς τοὺς ὑποχρεώνουν σὲ πληρωμὴ μίας μορφῆς προστίμου, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς κρατοῦν ἔτσι, ἀκινητοποιημένους. Συνέχεια
Στὸν κόσμο ποὺ ῤθαμε χορτάσαμε γκρεμό….
Τὴν ὥρα ποὺ γεννιόμουνα σχολάγανε οἱ Μοῖρες
Μονάχη μου καθόμουνα κι ἀπ’ τὴν ζωὴ κρατιόμουνα,
Κρατιόμουνα σὲ ἔνα καφάσι μπῦρες….
Πρὸ ὁλίγου ἡ Ἀναστασία ἀνέβασε τὸ τραγούδι «οἱ Μοῖρες» τοῦ Σταμάτη Κραουνάκη, τῆς Λίνας Νικολακοπούλου σὲ ἐκτέλεσιν Τάνιας Τσανακλίδου. Συνέχεια
Ἄλλο δικτατορισμὸς κι ἄλλο δημοκρατία…
Ἐπεὶ δὴ τώρα τελευταῖα ἀκοῦμε τὰ τελείως παράλογα, ζοῦμε μέσα στὴν ἀπόλυτο παράνοια καὶ στὸ τέλος θὰ καταλήξουμε μὲ τὸ νὰ …κάψουμε ἐγκεφάλους, ἄς δοῦμε μίαν εἰκόνα ποὺ μαρτυρᾶ πολλά… Πάρα πολλὰ γιὰ τὴν πραγματικότητά μας.
Τί σκέπτεσθε; Μπᾶ, ποῦ νά σκεφθεῖτε… Ἔχουν σκεφθῇ ἄλλοι γιὰ ἐσᾶς, γιὰ ἐμέναν, γιὰ ὅλους μας… Πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ ἐμᾶς…
Ἄ, καὶ γιὰ νὰ μὴν ξεχασθοῦμε…
Εἶναι ἡ πραγματικότης μας τὸ παραπάνω…
Βέβαια δὲν συζητᾶμε γιὰ τὰ «καλὰ παιδιὰ τῆς ἀκροδεξιᾶς» καὶ τὰ «κακὰ παιδιὰ τῆς ἀκροαριστερᾶς», ἤ τὸ ἀνάποδον. Συνέχεια
Εἴδατε πού στό τέλος οἱ κακοί πεθαίνουν;
Ὁ δολοφόνος τοῦ Κένεντυ μᾶς ἄφησε χρόνους πρὶν προλάβει νὰ μιλήσῃ.
Ὁ Ὀσάμα Μπὶν Λάντεν τσακίστηκε νὰ ἀποθάνῃ, διότι σὲ λίγο θὰ ἔπρεπε νὰ δόσῃ ἐξηγήσεις γιὰ τοὺς χρηματοδότες του.
Καὶ οἱ τρομοκράτες τῆς Βοστώνης, ποὺ ἐν τελῶς ἀναξιοπρεπῶς, παρέκαμψαν ὅλον τὸν ἀντιτρομοκρατικὸ μηχανισμὸ τῆς ὑπερδυνάμεως, πᾶνε, μᾶς τελειώνουν. Ἤδη ὁ ἔνας ἀναπνέει δὲν ἀναπνέει.
Στὸν ἕτερον ὅμως ἀκόμη ὑπάρχει στόμα, γλῶσσα, μνήμη…
Ἀλλὰ δὲν φοβᾶμαι!
Κακὸς εἶναι κι αὐτός!
Δὲν θὰ προλάβῃ νὰ μιλήσῃ γιὰ νὰ μὴν πῇ κακὰ πράγματα!!!
Συνέχεια