Ξέρεις γιατί;
Διότι αὐτὸ ποὺ ἔχουμε μάθει εἶναι λάθος!
Γιὰ νὰ ἀλλάξῃ κάτι πρέπει νὰ ἐντοπίσουμε τὸ λάθος καὶ νὰ ἀνακαλύψουμε ἄλλους τρόπους πρὸ κειμένου νὰ τὸ ἀλλάξουμε. Διότι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀναθεωρήσουμε τὰ πάντα μὰ κυρίως αὐτὸ ποὺ πιστεύουμε πὼς εἴμαστε ἐμεῖς…
Ὅτι κι ἐὰν κάνῃς δὲν ἀλλάζει τίποτα!!!
Γεγονός! Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Νὰ εἶσαι Ἕλλην.
Νὰ εἶσαι Ἕλλην.
Τὸ νὰ εἶσαι κάτι, ὁ,τιδήποτε, ἔχει προϋποθέσεις, γιὰ νὰ λές, π.χ. εἶμαι ΠΑΣΟΚ, πρέπει νὰ εἶσαι κι ὁπαδὸς τοῦ ΠΑΣΟΚ!
Γιὰ νὰ λὲς ὅτι εἶσαι Ἕλλην ὀφείλεις ἐπάνω ἀπὸ τὴν κεφαλή σου νὰ ἔχῃς ὡς αὐθέντη καὶ βασιλιᾶ τὴν συλλογικὴ ὀντότητα «Ἑλληνικὴ Πατρίς»!!! Συνέχεια
Νηνεμία…
Μπουνάτσα… Ἀλλὰ ὄχι ὅποια κι ὅποια μπουνάτσα… Μία μπουνάτσα μάλλον …ἐπικίνδυνη. Μία μπουνάτσα ποὺ μᾶς προειδοποιεῖ γιὰ μίαν πολὺ μεγάλη καταιγίδα ποὺ ἔρχεται…. Κι ἔρχεται, τὸ γνωρίζουμε ὅλοι μας…
Οἱ ναυτικοὶ γνωρίζουν πολὺ καλὰ τὸ τί λέω.
Ἡ μεγαλυτέρα τους ἀνησυχία δὲν ἐμφανίζεται ὅταν τὸ πλοῖο τους κινδυνεύει νὰ τὸ ῥουφήξουν τὰ κύματα…
Ἡ μεγαλυτέρα τους ἀνησυχία ξυπνᾶ στὴν νηνεμία… Τότε ποὺ «μυρίζουν» τὴν καταιγίδα ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ προσδιορίσουν οὔτε τὸ μέγεθός, οὔτε τὴν ἔντασι ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν διάρκεια… Εἶναι οἱ στιγμὲς ἐκεῖνες ποὺ δὲν ξέρουν ἐὰν θὰ ἐπιβιώσουν ἀπὸ τὸν κίνδυνο… Δὲν γνωρίζουν τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου… Οὔτε τὸ ἀπὸ ποῦ θὰ ἔλθῃ… Κι ὅλη αὐτὴ ἡ ἄγνοια εἶναι ἕνας ἐπὶ πλέον παράγων γιὰ νὰ τοὺς κάνῃ νὰ αἰσθάνονται ἕτοιμοι νὰ τὸ βάλουν στὰ πόδια… Συνέχεια
Γιὰ λίγο νερό…
Μποροῦμε νὰ γίνουμε ἤ κτήνη ἤ ἄνθρωποι…
Γιὰ λίγο νερὸ μποροῦμε νὰ σκοτώσουμε ἤ νὰ σωθοῦμε…
Γιὰ λίγο νερὸ κάποιος μπορεῖ νὰ γίνῃ σωτήρας ἤ φονιάς… Συνέχεια
Πράγματι, τὰ καλλίτερα πράγματα τὰ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο.
Ἔμαθα νὰ σέβομαι τοὺς ἀνθρώπους. Νὰ ἀναγνωρίζω τὰ δικαιώματά μου ἀλλὰ καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἄλλων. Νὰ ἐκτιμῶ τὸ παιχνίδι, τὴν ζωή, τὸν ἥλιο, τὰ χρώματα, τοὺς φίλους… Μετὰ τὰ ἐλησμόνησα ὅλα αὐτὰ καὶ προσεπάθησα νὰ γίνω «χρήσιμος» ἄνθρωπος. Ἤ ὀρθότερα προσεπάθησα νὰ ἐνταχθῶ, νὰ μάθω κάποιαν τέχνη, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ κερδίζω χρήματα καὶ νὰ ἐπιβιώνω…
Καὶ τελικῶς ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο τὰ ἐλησμόνησα… Γιὰ πάντα… Συνέχεια
Ἡ πληροφορία!
Εἶμαι λοιπὸν ἄσχετος καὶ ἀδαής, ἀναφορικῶς μὲ κάθε πρόγραμμα ὑπολογιστοῦ! Ἐν τελῶς! Περισσότερο δὲν γίνεται!
Ἐὰν μὲ κάποιον τρόπο καταφέρω καὶ ἀνοίξω κάποιο ἀρχεῖο μὲ πληροφορίες λειτουργικοῦ, τότε εἶναι ποὺ θὰ ἀπογοητευθῶ πλήρως! Θὰ βλέπω ἐμπρός μου χιλιάδες κουτάκια, ἀριθμούς, γραμμοῦλες ἀλλὰ δὲν θὰ μοῦ λὲν κάτι! Ἀπολύτως τίποτα!
Μάλιστα, αὐτὰ «τρέχουν» μὲ τέτοιες ταχύτητες, ποὺ ἐν ᾦ τὰ βλέπω, δὲν προλαμβάνω κἂν νὰ τὰ διαβάσω.
Εἶναι πολὺ φυσικόν! Συνέχεια