«…Δὲν θέλω καὶ δὲν ἔχω νὰ πῶ πολλά. Διαφωνῶ μὲ ὅλους καὶ δὲν γουστάρω τὴν φάτσα κανενὸς, διότι εἶμαι ΕΛΛΗΝ. Δηλαδὴ ἀσυμβίβαστος, καχύποπτος, Ζηλιάρης,Ἔχω πάντα δίκαιον,τὰ ξέρω ὅλα, καὶ πολλὰ ἀκόμη, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, διότι ἀνήκομε στὴν ἰδίαν ῥάτσα!!!! Ἐχέσθην ἐὰν κάνω ὀρθογραφικὰ λάθη ποὺ θὰ ἐντοπίσετε, ἐχέσθην ἐὰν διαφωνεῖτε μὲ τὶς σκέψεις μου!!! ….»
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Δικαίωμα στήν διαβίωσι;
Ἐδῶ κι ἀρκετὲς ἑβδομάδες διάφορες σκέψεις μὲ ἀπασχολοῦν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ δικαίωμα στὴν διαβίωσι. Πόσοι τό ἔχουμε; Καί γιατί;
Τὸ πρόβλημα ξεκινᾶ ἀπὸ κάποια κυρία, πολὺ κοντινή μου, ποὺ ἐδῶ καὶ μία δεκαετία τοὐλάχιστον πάσχει ἀπὸ ἄνοια.
Τὰ πρῶτα χρόνια τὰ συμπτώματά της ἦσαν, γιὰ ὅσους δὲν τὴν ἐγνώριζαν καλά, μάλλον δυσδιάκριτα. Ὅμως γιὰ ἐμέναν ποὺ ἤμουν ἀρκετὰ κοντά της ἦσαν ἐμφανῆ.
Συζήτησα ἀρκετὲς φορὲς μὲ τοὺς δικούς της καὶ μὲ περιεγέλασαν. Ἤθελα νὰ τὴν προστατεύσω ἀλλὰ μάλλον δὲν τὸ κατάλαβαν.
Τελικῶς ἡ κυριούλα αὐτή, ἐδῶ καὶ μίαν πενταετία, διαβιῇ λάθρα… Ὅλο καὶ πιὸ λάθρα…
Τί ἐννοῶ;
Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ συγγενεῖς της ἀπεδέχθησαν τὸ πρόβλημα, τὸ ἀνεγνώρισαν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν, ἐξεκίνησε ἕνας μαραθώνιος μεταξὺ τῶν διαφόρων ἰατρῶν, γιὰ τὸ ποιὸς θὰ δώσῃ περισσότερα φάρμακα στὴν γυνακούλα.
Τὸν τελευταῖο χρόνο δὲ ἡ κατάστασις εἶναι τοὐλάχιστον ἀηδιαστική. Ἔχουμε πλέον νὰ κάνουμε μὲ ἕνα ζόμπυ, ποὺ δὲν γνωρίζει τὰ παιδιά του, τὰ ἐγγόνια Συνέχεια
Οἱ Ἕλληνες δὲν μοιάζουν νὰ ἀνήκουν στὴν Δυτικὸ πολιτισμό… ἤ στὸν Ἀνατολικό! Εἶναι ὁ πολιτισμός!
Φράσις τοῦ φίλου Κύρου, ἀπὸ τὸν «τοῖχο» του.
Ναί, πράγματι…
Ὄχι φυσικὰ αὐτοὶ ποὺ ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα γιὰ Ἕλληνες… Σιγά… Κάφροι εἴμαστε…
Ὅταν λέμε Ἕλληνες ἐννοοῦμε τοὺς πραγματικοὺς Ἕλληνες…
Αὐτοὺς ποὺ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη διεσκορπίσθησαν γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ διατηρήσουν τὶς ἰσοῤῥοπίες καὶ νὰ προάγουν τὴν σκέψι, τὶς ἀνθρώπινες ἀξίες καὶ τὴν ἀλήθεια…
Συνέχεια
Πόσο πτωχοί εἴμαστε…
Μία καλή ἰδέα, ἀρίστη, θά ἔλεγα, θά ἦταν νά προτείναμε στά παιδιά νά μᾶς ὑποδείξουν, πῶς πρέπει νά ζοῦμε. Νά μᾶς ὑποδείξουν ποιό πολίτευμα πρέπει νά ἐφαρμόσουμε, ποιό Σύνταγμα νά συντάξουμε, πῶς θά λειτουργῇ ἡ νομοθετική ἐξουσία, πῶς ἡ δικαστκή ἐξουσία, πῶς ἡ ἐκτελεστική ἐξουσία, ἡ «τετάρτη ἐξουσία» κ.ο.κ.
Τά παιδιά ἔχουν ἔνστικτο. Ἀγαποῦν Συνέχεια
Ἄμα ἐλευθερωθῇ ὁ Ἕλλην, θὰ γελάσω…
«Φᾶε λοιπὸν ἐλπίδες!»
ἀκριβῶς αὐτὸ τρῶμε… ἐλπίδες
Τὴν Κυριακὴ εὑρέθην μὲ κάποιους φίλους ποὺ εἶχα νὰ δῶ ἀρκετὸν καιρό. Μεταξὺ αὐτῶν, ὁ Νίκος.
Τρία χρόνια καὶ κάτι δίχως δουλειά ὁ Νίκος. Ἀλλὰ ἐλπίζει ὁ Νίκος. Κάτι σὲ κάτι χωράφια συγγενοῦς του κάνει, ἴσα γιὰ νὰ βγάζῃ τὸ χαρτζιλίκι του. Ἀλλὰ πεινάει ὁ Νίκος.