Τὸ ἐπίπεδο μίας κοινωνίας φαίνεται ἀπὸ μικρὲς λεπτομέρειες…
Ὅσο πιὸ smart γίνονται τὰ τηλέφωνα, τόσο πιὸ ἀνόητοι γίνονται οἱ ἄνθρωποι.
Κάποιος ποὺ κάνει εὔκολη κι εὐχάριστη τὴν ζωή του, ἀποκτᾶ πρόσβασι σὲ αὐτήν… καὶ ἡ ἁπλῇ πρόσβασις δὲν ἀργεῖ νὰ γίνῃ Κυριαρχία.
Ἡ διάκρισις τοῦ χρησίμου ἀπὸ τὸ περιττό καὶ ἡ διάκρισις τοῦ κόλακος ἀπὸ τὸν φίλο, εἶναι ἀπὸ τὶς ὕψιστες διακρίσεις ποὺ μπορεῖ νὰ κάνῃ ἕνας σώφρων ἄνθρωπος. Συνέχεια
Ἡ Ταυτότης ἑνὸς ἀνθρώπου δὲν ὁρίζεται ἀπὸ τὸ Ὄνομα… ὁρίζεται ἀπὸ τὸ Σημεῖο τῆς Γεννήσεώς του σὲ αὐτὸν τὸν Χωροχρόνο.
Τὸ ὄνομα ποὺ μᾶς δίνουν χωρὶς τὴν συγκατάθεσί μας, εἶναι πρὸς ἀνάμνησιν κάποιου ἄλλου ἀπὸ ἐμᾶς προσώπου, γιὰ νὰ μνημονεύεται ἡ ζωὴ ἐκείνου τοῦ ἄλλου προσώπου, εἰς βάρος τῆς δικῆς μας Ταυτότητος… Συνέχεια
Ναί, ἔτσι εἶναι… 
Τὸ δύσκολο μὲ τὴν Ἀλήθεια δὲν εἶναι νὰ Τὴν πῇς… εἶναι νὰ Τὴν ἀκούσῃς…
Καί, κυρίως, νὰ Τὴν ἀποδεχθῇς…
Κι αὐτὸ προϋποθέτει Ὡριμότητα…. Συνέχεια
Δὲν μένει χῶρος ἐλεύθερος, κενός, γιὰ νὰ ἔλθουν τὰ νέα…
Ἐὰν δὲν πετᾶς αὐτὰ ποὺ περισσεύουν, τότε τὰ ἐπόμενα δὲν θὰ φθάσουν…
Ἐὰν δὲν ἀφήσουμε πίσω μας τὶς προσκολλήσεις μας, αὐτὲς ποὺ μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ δενόμαστε μὲ ἄψυχα ἤ μὲ τελειωμένα, οὐδέποτε θὰ καταφέρουμε νὰ ἀναπνεύσουμε ἀέρα ἐλευθερίας… Συνέχεια
Ὑπάρχουν, ἀκόμη, Ἕλληνες ἤ εἴμαστε, πλέον, ὅλοι Ῥωμιοί; Ὑπήκοοι, δηλαδή, μίας παγκοσμίου αὐτοκρατορίας, τήν ὁποίαν προσπαθοῦν νά μᾶς ἐπιβάλλουν. Πρός τό παρόν, θά γίνουμε ὑπήκοοι τῶν «Ἠνωμένων Πολιτειῶν τῆς Γερμανικῆς Εὐρώπης» καί εἰς τό μέλλον τά ὑπόλοιπα.
Ἡ παρακάτω στιχομυθία ἀπαντᾶ σέ πολλά ἐρωτήματα πού ἀπασχολοῦν….(ὅσους ἀπασχολοῦν, τέλος πάντων). Ὑπάρχουν τέτοιοι; Συνέχεια
Εἶχα μίαν συζήτησι ἐχθὲς μὲ τὸν Θεῖο Διδάσκαλο, ἀκριβῶς γιὰ τὸ θέμα τοῦ τίτλου.
Ὁ ὁποῖος μὲ τὴν σειρά του μοῦ μετέφερε τὶς δικές του συζητήσεις μὲ κάποιους φίλους του οἰκονομολόγους, ὑψηλόβαθμους τραπεζικοὺς καὶ πρόσωπα ποὺ κατέχουν διευθυντικὲς θέσεις σὲ διαφόρους ὀργανισμούς καὶ Συνέχεια
