Ἡ ταὐτότης ἑνὸς Ἀνθρώπου δὲν καθορίζεται ἀπὸ τὸ ὄνομα.

Ἡ Ταυτότης ἑνὸς ἀνθρώπου δὲν ὁρίζεται ἀπὸ τὸ Ὄνομα… ὁρίζεται ἀπὸ τὸ Σημεῖο τῆς Γεννήσεώς του σὲ αὐτὸν τὸν Χωροχρόνο.
Τὸ ὄνομα ποὺ μᾶς δίνουν χωρὶς τὴν συγκατάθεσί μας, εἶναι πρὸς ἀνάμνησιν κάποιου ἄλλου ἀπὸ ἐμᾶς προσώπου, γιὰ νὰ μνημονεύεται ἡ ζωὴ ἐκείνου τοῦ ἄλλου προσώπου, εἰς βάρος τῆς δικῆς μας Ταυτότητος… Συνέχεια →

Τὸ δύσκολο μὲ τὴν ἀλήθεια εἶναι νὰ τὴν …ἀκούσῃς!!!

Ναί, ἔτσι εἶναι…

Τὸ δύσκολο μὲ τὴν Ἀλήθεια δὲν εἶναι νὰ Τὴν πῇς… εἶναι νὰ Τὴν ἀκούσῃς…
Καί, κυρίως, νὰ Τὴν ἀποδεχθῇς…
Κι αὐτὸ προϋποθέτει Ὡριμότητα…. Συνέχεια →

Ἐὰν δὲν πετᾷς τὰ ἄχρηστα…

Δὲν μένει χῶρος ἐλεύθερος, κενός, γιὰ νὰ ἔλθουν τὰ νέα…
Ἐὰν δὲν πετᾶς αὐτὰ ποὺ περισσεύουν, τότε τὰ ἐπόμενα δὲν θὰ φθάσουν…
Ἐὰν δὲν ἀφήσουμε πίσω μας τὶς προσκολλήσεις μας, αὐτὲς ποὺ μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ δενόμαστε μὲ ἄψυχα ἤ μὲ τελειωμένα, οὐδέποτε θὰ καταφέρουμε νὰ ἀναπνεύσουμε ἀέρα ἐλευθερίας… Συνέχεια →

«Ρωμιός εἶσαι καί φαίνεσαι!»

Ὑπάρχουν, ἀκόμη, Ἕλληνες ἤ εἴμαστε, πλέον, ὅλοι Ῥωμιοί; Ὑπήκοοι, δηλαδή, μίας παγκοσμίου αὐτοκρατορίας, τήν ὁποίαν προσπαθοῦν νά μᾶς ἐπιβάλλουν. Πρός τό παρόν, θά γίνουμε ὑπήκοοι τῶν «Ἠνωμένων Πολιτειῶν τῆς Γερμανικῆς Εὐρώπης» καί εἰς τό μέλλον τά ὑπόλοιπα.

Ἡ παρακάτω στιχομυθία ἀπαντᾶ σέ πολλά ἐρωτήματα πού ἀπασχολοῦν….(ὅσους ἀπασχολοῦν, τέλος πάντων). Ὑπάρχουν τέτοιοι; Συνέχεια →

Γιατί χρεωκόπησε ἡ δημοκρατία;

Εἶχα μίαν συζήτησι ἐχθὲς μὲ τὸν Θεῖο Διδάσκαλο, ἀκριβῶς γιὰ τὸ θέμα τοῦ τίτλου.

Ὁ ὁποῖος μὲ τὴν σειρά του μοῦ μετέφερε τὶς δικές του συζητήσεις μὲ κάποιους φίλους του οἰκονομολόγους, ὑψηλόβαθμους τραπεζικοὺς καὶ πρόσωπα ποὺ κατέχουν διευθυντικὲς θέσεις σὲ διαφόρους ὀργανισμούς καὶ Συνέχεια →

Ἔχω ψηλώσει τώρα τελευταῖα!

Δὲν ξέρω πῶς γίνεται, ἀλλὰ τώρα τελευταῖα ἔχω ψηλώσει πάρα πολύ! Μὰ πάρα πάρα πολύ! 

Φυσιολογικὰ τὸ ὕψος μου ἔπαψε νὰ ἀλλάζῃ γύρω στὰ 17. Ἔμεινα στὸ 1,70 περίπου, ἕνα κανονικὸ (μὲ τὰ δικά μου δεδομένα) ὕψος. Μάλιστα, τὰ τελευταῖα χρόνια, λίγο τὰ διάφορα γεγονότα καὶ τὰ συναισθήματα ποὺ γεννοῦσαν, λίγο τὰ βάρη τῆς ζωῆς, λίγο ἡ ἡλικία ποὺ τρέχει…..Ἔνοιωθα πὼς τὸ 1,70 μειωνόταν σταδιακῶς.. Συρρίκνωσις λέγεται αὐτό ἐὰν δὲν τὸ ξέρετε. Τώρα τελευταῖα ὅμως κάτι ἔχει συμβεῖ. Ἔχω ψηλώσει πάρα πολύ! Δὲν ξέρω πῶς γίνεται καὶ πηγαίνω ἐνάντια στοὺς νόμους τῆς φύσεως… Ἀλλὰ γίνεται. Κάτι στὸ περπάτημά μου, κάτι στὸ βλέμμα μου, κάτι στὴν καθημερινότητά μου, κάτι Συνέχεια →