Δὲν ἀξίζει…
Εἶναι πολὺ μεγάλο αὐτὸ ποὺ ζοῦμε, γιὰ νὰ χωρᾷ κι ὁ φόβος….
Πολὺ μεγάλο!
Κι ὅσο βαδίζουμε, τόσο πιὸ πολὺ μᾶς ἀποκαλύπτεται!
Ἄς μὴν ἀφήσουμε λοιπὸν κανέναν νὰ μᾶς ἀλλοιώσῃ τὴν σκέψι… Νὰ μᾶς σκιάσῃ τὸ βλέμμα…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Μὴ περιμένῃς ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σοῦ δώσουν ἕνα ὅραμα…
Πήγαινε νὰ δῇς τηλεόρασι!
Λύσις, γιὰ τοὺς περισσοτέρους γονεῖς πλέον!
Τηλεόρασις!
Διαφημίσεις, σειρὲς ποὺ οὔτε ξέρουν τὸ τί θέλουν νὰ παρουσιάσουν, ταινίες ποὺ προπαγανδίζουν ὅλες τὶς ἀσυναρτησίες τοῦ κάθε κρατοῦντος…
Λύσις, ἀλλά τί λύσις;
Μάννα μου Ἑλλάς!
Τὰ ψεύτικα τὰ λόγια τὰ μεγάλα,
μοῦ τά ‘πες μὲ τὸ πρῶτο σου τὸ γάλα,
Μὰ τώρα ποὺ ξυπνήσανε τὰ φίδια,
ἐσὺ φορᾶς τὰ ἀρχαῖα σου στολίδια.
Καὶ δὲν δακρύζεις ποτέ σου μάννα μου Ἑλλάς,
ποὺ τὰ παιδιά σου σκλάβους ξεπουλᾶς…
Αὐτὴ ἡ «Ἑλλάς» πρέπει νὰ τελειώνῃ!
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς ἀγωνιζόμαστε νά κρατήσουμε ὄρθιο κάτι πού πρέπει νά πεθάνῃ; Νά τελειώνῃ; Νά σβήσῃ διά παντός;
Ὄχι, δὲν ἔχουμε… Καὶ πολὺ καλὰ κάνουμε καὶ δὲν ἔχουμε!
Διότι ἐὰν εἴχαμε, τότε κάτι θὰ μποροῦσε νὰ παραμείνῃ ὄρθιο.
Ὅμως ἐδῶ ποὺ ἔχουμε φθάσει τί ἀλήθεια ἀξίζει νά παραμείνῃ ὄρθιο; Καί μάλιστα στήν μορφή πού ἔχει καταντήσῃ νά ἔχῃ;
Ἄς πιάσουμε τὴν παιδεία μας.
Ἔχει κάτι ὀρθό; Παράγει μυαλά; Ἀνθρώπους; Μήπως διαθέτουμε δασκάλους μορφωμένους, ἱκανούς νά διδάξουν Συνέχεια
Λιοντάρι δὲν σὲ κάνει ὁ βρυχηθμὸς ἀλλὰ τὰ νύχια σου!
Τὸ ὅτι οἱ πρόγονοί μας ἐμεγαλούργησαν, δὲν μᾶς κάνει κι ἐμᾶς σημαντικούς, οὔτε καὶ σπουδαίους.
Ἀντιθέτως μάλιστα, ὀφείλουμε νὰ ἀποδείξουμε πὼς εἴμεθα ἄξιοι νὰ θεωρούμεθα ἀπόγονοί τους.
Κι αὐτὸ φυσικὰ ὄχι μὲ λεονταρισμούς, ἀλλὰ μὲ ἔργα καὶ μὲ ἀντίσταση!!! Συνέχεια