Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους.
Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους. Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν’ αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό.
Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του καταστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη. Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Όπως δε χωρά άλλα φερέφωνα προκάτ επανάστασης.
Η ζωή γίνηκε πια πάρα πολύ απάνθρωπη για να την καλουπώνουμε σε σχήματα, δε μας ανήκει καν, όπως δε μας ανήκει τίποτα, από τη γη που κατοικούμε ως τα πρόσωπά Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Οἱ αὐτόχειρες!
Ἐδῶ καὶ μῆνες διαβάζουμε διαρκῶς σὲ ἔντυπα καὶ σὲ ἱστοσελίδες τὰ περὶ αὐτοκτονιῶν.
Ὁ ἀριθμὸς αὐξάνεται μὲ ἀνεξελέγκτους ῥυθμοὺς καὶ οἱ οἰκογένειες διαλύονται.
Τὸ πρόβλημα, διότι περὶ προβλήματος συζητᾶμε, ἔχει λάβει διαστάσεις θυέλλης.
Γιατί αὐτοί οἱ ἄνθρωποι αὐτοκτονοῦν τελικῶς; Εἶναι δειλοί ἢ γενναῖοι; Τί τούς ὁπλίζει τό χέρι καί ἀφήνουν πίσω τους πολλά περισσότερα ἀπό αὐτά πού παίρνουν μαζύ τους; Συνέχεια
Κάτι σέ σκέτο Ἕλληνα ὑπάρχει;
Δεξιός, ἀριστερός, κεντρῶος, σοσιαλιστής, φιλελεύθερος, ἐθνικιστής, ἀναρχικός, κομμουνιστής, χριστιανός, πατρῶος, μνημονιακός, ἀντι-μνημονιακός, διεθνιστής, εὐρωπαϊστής, προοδευτικός, συντηρητικός… Συνέχεια
Ποιοῦ τό ἔργο εἶναι σημαντικότερον;
Μοῦ ἔλεγε λοιπὸν μία φίλη, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν γιὰ τὸ «μέσα μας» καὶ γιὰ τὸ πόσο πρέπει νὰ τὸ σεβόμεθα καὶ νὰ τὸ ἀκολουθοῦμε.
Σωστὴ ἡ φίλη… Μόνον ποὺ κάπου κάτι δὲν εἶχε καταλάβει σωστά…
Ἔλεγε λοιπὸν πὼς ἐὰν ἐγὼ μαγειρεύω ἐξαιρετικά, διότι μοῦ βγαίνει ὡς κάτι πολὺ φυσικὸ αὐτό, τότε δὲν χρειάζονται τὰ χειροκροτήματα καὶ οἱ ἐπιβραβεύσεις. Οὔτε χρειάζονται τὰ εὔσημα.
Ἔχει καλῶς… Ἄλλως τὲ τὸ νὰ μαγειρεύσῃ κάποιος ὡραῖα εἶναι μία ὑπόθεσις ποὺ χρειάζεται διαρκῶς ἐνασχόλησι μὲ τὴν κουζίνα κι ὄχι κάποιο στρίμωγμα μελέτης ἰδιαίτερο.
Δὲν γνωρίζω καὶ πάρα πολλοὺς μάγειρες ποὺ ἐχρειάσθησαν νὰ μάθουν χημεία ἤ φυσικὴ ἤ μαθηματικὰ γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ἐκφράσουν τὴν φυσική τους τάσι. Κατσαρόλες καὶ ταψιὰ μελετοῦσαν.
Ὄχι, δὲν ὑποτιμῶ τὸ ἔργο τους. Ἰδίως τὸ ἔργο κάποιου ποὺ ξεχωρίζει ἀπὸ τὸν μέσον ὅρο. Ἀλλά πῶς νά τό κάνουμε; Ἄλλη δέσμευσι, ἐνασχόλησι καὶ ἀφοσίωσι ἀπαιτεῖ μία κατσαρόλα κι ἄλλην δέσμευσι, ἐνασχόλησι κι ἀφοσίωσι ἀπαιτεῖ ἡ …ἀστροφυσική.
Ἀδιέξοδα;
Διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα ἀλλάζουν ταχύτατα καὶ οἱ ἄνθρωποι χάνουν ὅλο καὶ μεγαλύτερο τμῆμα τῶν περιουσιῶν τους. Οἱ ἄστεγοι αὐξάνονται διαρκῶς καὶ οὐδεῖς μπορεῖ πλέον μὲ βεβαιότητα νὰ ἰσχυρισθῇ πὼς εἶναι τόσοι ἤ ἄλλοι τόσοι ἢ καὶ ὀλιγότεροι ἀπὸ τόσοι.
Ἡ ἀνεργία καλπάζει καὶ ἡ κοινωνία μας ἀρχίζει νὰ συνειδητοποιῇ πὼς αὐτὰ ποὺ γνωρίζαμε ἐτελείωσαν διὰ παντός. Ἤ σχεδόν…
Ἀδιέξοδα προβάλλουν… Παντοῦ… Σὲ κάθε τομέα. Ἀλλες φορὲς γίνονται ἀντιληπτὰ καὶ ἄλλες ὄχι…
Οἱ ἐχθροί!
Πᾶμε λίγο πιό πίσω;
Χριστιανοὶ κατὰ Ἐθνικῶν.
Πράσινοι κατὰ Βενέτων…
Ὀρθόδοξοι κατὰ Ἀρειανῶν.
Ἀγγλόφιλοι (ἢ καὶ Γαλλόφιλοι) κατὰ Ῥωσσοφίλων.
Βασιλικοὶ κατὰ Βενιζελικῶν.
Ἀγγλόφιλοι κατὰ ῥωσσοφίλων ἤ γαλλοφίλων (β΄ μέρος).
Κοτζαμπάσηδες κατὰ ἀγωνιστῶν.
Μεταξικοὶ κατὰ δημοκρατικῶν.
Συνέχεια