Τὸ ἄρθρο ποὺ θὰ σᾶς παρουσιάσω δὲν τὸ ἀποσαφηνίζει. Ἄλλως τέ, πῶς εἶναι δυνατόν μετά ἀπό τόσους αἰῶνες νά ἔχουμε ὅλα ἐκεῖνα τά στοιχεῖα πού θά ἀπεδείκνυαν φόνο; Εἰκασίες κάνουμε. Καταγράφει ὅμως πολὺ λεπτομερῶς μερικοὺς ἀπὸ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους θὰ μποροῦσαν κάποιοι νὰ τὸ ἔχουν δολοφονήσει.
Βέβαια, ὁ Αἰσχύλος δὲν ἦταν κάποιος τυχαῖος ποὺ περνοῦσε ἀδιάφορα δίπλα ἀπὸ τὰ γεγονότα, δίχως νὰ τὰ καταγράφῃ καὶ δίχως νὰ τὰ ἐρμηνεύῃ, μὲ τὸν δικό του τρόπο… Ἀφῆστε δὲ τὶς γνώσεις του ἐπὶ τῆς ἱστορίας καθῶς ἐπίσης καὶ τὶς Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Roxelana ἡ σκλάβα ποὺ ἄλλαξε τὴν ἱστορία τῆς Τουρκίας.
Τελικῶς τὸ διαδίκτυον μὲ ξαφνιάζει!
Ἄλλα ἔψαχνα κι ἄλλα βρῆκα!
Καὶ μάλιστα αὐτὰ ποὺ βρῆκα μὲ ἔκαναν νὰ χαμογελάσω.
Roxelana σήμερα. Μία Οὐκρανή, ποὺ κατὰ τὸν συγγραφέα τοῦ παρακάτω κειμένου, ἄλλαξε τὴν ἱστορία τῆς Τουρκίας.
Τὸ θαυμάσιο βέβαια σὲ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωσις πὼς ἡ ἀνάδειξις τῆς Τουρκίας σὲ βασικὸ καὶ ὑπολογίσιμο πολιτικὸ καὶ στρατιωτικὸ παράγοντα τῆς περιοχῆς μας, εἶναι κατὰ κύριον λόγο ὁ παράγων …τύχη. Ἤ διαφορετικῶς ἡ ἐκ τοῦ Συνέχεια
Μία φωτογραφία ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὸν …Ὅμηρο!
Τὴν φωτογραφία μοῦ ἔστειλε πρὸ καιροῦ ὁ Νικόλαος, ἀλλὰ ἐπεὶ δὴ εἴχαμε τὰ ζητήματα μὲ τοὺς «γλωσσολόγους» τὸ ἄφησα γιὰ λίγο ἀργότερα.
Σήμερα ὅμως κι ἐγὼ ἔκανα ἕνα μικρὸ «ξεκαθάρισμα» στὰ μηνύματά μου, τὴν ἀνέσυρα καὶ σᾶς τὴν παρουσιάζω.
Ἔρωτες καὶ πάθη τὸ 1821
H μία πλευρά του εθνικού ξεσηκωμού το 1821, αυτή που όλοι διδασκόμαστε στα σχολικά βιβλία, αφορά τις μάχες και τον αγώνα για την ανεξαρτησία. H άλλη, αυτή που δεν διδάσκεται στα σχολεία, είναι αυτή που έχει να κάνει με την προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών της. Kαι προσωπική ζωή χωρίς ποδόγυρο δεν γίνεται.
Ἡ γυναίκα στὴν Μινωϊκὴ Κρήτη.
Ἡ γυναίκα στὸ παρελθὸν τοῦ τόπου μας…
Ἡ θέσις της, ποὺ ἦταν πάντα σημαντική, τιμωμένη καὶ ἀπὸ τὶς πλέον ἀναγνωρίσιμες.
Βέβαια, δὲν ἦταν πάντα καὶ παντοῦ ἔτσι.
Ἀλλὰ σὲ σημεῖα, ὅπως ἡ Κρήτη, ποὺ ὁ πολιτισμὸς ἦταν ὑψηλότατος, ἡ θέσις τῆς γυναίκας ἦταν ἰδιαιτέρως προσεγμένη καὶ Συνέχεια
Τὸ ταξείδι τοῦ Ὀδυσσέως ποὺ δὲν γνωρίσαμε…
Ὅταν πρὸ ἐτῶν ἔμαθα γιὰ τὸ περιβόητον βιβλίον τῆς Ἐνριέττας Μέρτζ τὸ ἀνεζήτησα, ἀλλὰ ἦταν ἀδὐνατον νὰ τὸ ἐντοπίσω.
Ἀν τὶ αὐτοῦ ὅμως «σκόνταψα» στὰ γραπτὰ τοῦ Ζίγκφριντ Πετρίδου, καὶ ἄνοιξε ἐμπρός μου ἕνας νέος κόσμος! Ἐν τελῶς ἄγνωστος… Καὶ εἰλικρινῶς, πανέμορφος καὶ μαγικός!
Ἀπὸ τότε κύλησαν τὰ χρόνια, βρῆκα καὶ τὸν «Οἴνοπα Πόντο» τῆς Μέρτζ, ξενύκτησα πάρα πολλὲς βραδιὲς μὲ τὸν Ὅμηρο καὶ κατάλαβα πὼς ὁ Ὀδυσσεύς, καθῶς ἐπισης κι ὅλη ἡ ἱστορία τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου, ὄχι μόνον δὲν ἦταν παραμύθι, ἀλλὰ κάθε φορὰ μποροῦσαν νὰ μοῦ ἀποκαλύψουν νέες γνώσεις, νέα δεδομένα.
Συνέχεια