Ἡ Ἀρχὴ στὸν Κύκλο
Ἦταν σὰν σύνθημα ποὺ κυριαρχοῦσε στὰ ἀρχαῖα χρόνια. Ἡ φράσις ἦταν συμβολική, ἀλλὰ καὶ κυριολεκτική. Ὅλα ἄρχιζαν στὸν κύκλο. Στὸν κύκλο (Οὐρανός), ἀπὸ τὸν κύκλο (Ἥλιος), μύησις στὸν κύκλο (δεξαμενή), ἀκόμα καὶ σήμερα βάπτισις στὸν κύκλο (κολυμπήθρα). Ἀρχὴ καὶ στὴν πραγματικὴ ζωὴ λοιπὸν στὸν κύκλο. ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ κύκλος ὁ «ΚΑΣΤΑΣ», μὲ ὅτι θὰ πῆ αὐτό. Κύκλοι παντοῦ. Στὴν Ἁμάρυνθο (1) στὴν Μαρώνεια (2) καὶ ὅπου ἀλλοῦ σκάψουν.



Ὁ Ἡρωδιανὸς (Περὶ καθολικῆς Προσῳδίας, ζ, 172) ἀναφέρει σχετικὰ τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἔθνος τῶν Σολύμων, ποὺ εἶναι οἱ Πισίδες, ἔλαβαν τὴν ὀνομασία τους ἀπὸ τὸν Σόλυμο, τὸν υἱὸν τοῦ Διὸς καὶ τῆς Χαλκήνης.»